Το φαγητό σε ένα παράθυρο δέκα ωρών προσδίδει επίσης πολλαπλά οφέλη.
Με υψηλότερη ενέργεια και διάθεση και χαμηλότερα επίπεδα πείνας συνδέεται το φαγητό σε ένα “παράθυρο” δέκα ωρών, δείχνουν τα αποτελέσματα της νέας μελέτης που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του King’s College του Λονδίνου, και παρουσιάστηκε πριν λίγες μέρες στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Διατροφής. Είναι η μεγαλύτερη κοινοτική επιστημονική μελέτη του Ηνωμένου Βασιλείου στο είδος της.
Η διαλείπουσα νηστεία (IF), δηλαδή ο περιορισμός της κατανάλωσης φαγητού σε ένα καθορισμένο χρονικό περιθώριο, είναι μια δημοφιλής τακτική απώλειας βάρους, που έχει αποδειχθεί πως διαθέτει αρκετά οφέλη για την υγεία, όπως ο θετικός αντίκτυπος στο διαβήτη τύπου 2. Άλλες είναι οι μελέτες που έχουν επισημάνει τα οφέλη του στην απώλεια βάρους, αλλά και την αύξηση του προσδόκιμου ζωής, αλλά και τη θετική επίδραση στις ορμόνες.
Ένα παράθυρο δέκα ωρών σημαίνει περιορισμό του ημερήσιου διατροφικού προγράμματος σε δέκα ώρες και νηστεία για τις υπόλοιπες 14 ώρες. Παρά το γεγονός ότι ορισμένοι υποστηρικτές του IF που συνήθως προωθούν περιοριστικά διατροφικά παράθυρα έως και έξι ώρες, τα ευρήματα που περιγράφονται λεπτομερώς στην περίληψη δείχνουν ότι ακόμη και το φαγητό σε λιγότερο περιοριστικό χρονικό διάστημα δέκα ωρών εξακολουθεί να έχει θετικά οφέλη για την υγεία, όπως αλλαγές στη διάθεση, την ενέργεια και την πείνα. Όσοι ήταν συνεπείς με το διατροφικό τους παράθυρο είχαν μεγαλύτερα οφέλη από εκείνους που διαφοροποιούσαν το διατροφικό τους παράθυρο καθημερινά.
Η Dr Sarah Berry από το King’s College του Λονδίνου και επικεφαλής επιστήμονας στο ZOE είπε: “Αυτή είναι η μεγαλύτερη μελέτη εκτός αυστηρά ελεγχόμενης κλινικής που δείχνει ότι η διαλείπουσα νηστεία μπορεί να βελτιώσει την υγεία σας. Αυτό που είναι πραγματικά συναρπαστικό είναι ότι τα ευρήματα δείχνουν ότι Δεν χρειάζεται να είστε πολύ περιοριστικοί για να δείτε θετικά αποτελέσματα. Ένα δεκάωρο παράθυρο φαγητού, το οποίο ήταν διαχειρίσιμο για τους περισσότερους ανθρώπους, και βελτίωσε τη διάθεση, τα επίπεδα ενέργειας και την πείνα”. Βρήκαμε για πρώτη φορά ότι όσοι περιόρισαν χρονικά το φαγητό, αλλά δεν ήταν συνεπές καθημερινά, δεν είχε τα ίδια θετικά αποτελέσματα στην υγεία με εκείνους που ήταν συνεπείς, είπε.
Για τη μελέτη 37.545 άτομα ολοκλήρωσαν τη βασική περίοδο παρέμβασης των τριών εβδομάδων. Ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να τρώνε κανονικά για την πρώτη εβδομάδα και μετά ένα δεκάωρο παράθυρο για δύο εβδομάδες. Περισσότεροι από 36.231 συμμετέχοντες επέλεξαν επιπλέον εβδομάδες και 27.371 χρήστες ταξινομήθηκαν ως ιδιαίτερα αφοσιωμένοι. Οι συμμετέχοντες με υψηλή δέσμευση ήταν 78% γυναίκες, με μέση ηλικία τα 60 και ΔΜΣ 25,6. Οι συμμετέχοντες με μεγαλύτερο παράθυρο διατροφής πριν από την παρέμβαση είδαν ακόμη μεγαλύτερο όφελος για την υγεία τους.
