Η μέτρια κατανάλωση κρασιού συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2, χωρίς όμως να αποτελεί σύσταση έναρξης κατανάλωσης αλκοόλ
Ο διαβήτης τύπου 2 αποτελεί σήμερα μία από τις ταχύτερα αυξανόμενες χρόνιες παθήσεις παγκοσμίως. Περίπου 529 εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν με διαβήτη το 2021, ενώ οι προβλέψεις ανεβάζουν τον αριθμό σε 1,17 δισεκατομμύρια έως το 2050. Ωστόσο, μπορεί η μέτρια κατανάλωση κρασιού να επηρεάζει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου ή την πορεία της σε όσους έχουν ήδη διαγνωστεί με διαβήτη τύπου 2; Αυτό το ερώτημα επιχείρησε να απαντήσει νέα επιστημονική ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nutrients.
Η μελέτη εκπονήθηκε από ερευνητές του Ιταλικού Διαγνωστικού Κέντρου CDI στο Μιλάνο, του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης, του Πανεπιστημίου της Παβίας και άλλων ερευνητικών φορέων της Ισπανίας και της Ιταλίας, με επικεφαλής τον γαστρεντερολόγο Attilio Giacosa. Οι ερευνητές ανέλυσαν συνολικά 28 δημοσιευμένες μελέτες που εξέτασαν τη σχέση μεταξύ κατανάλωσης κρασιού και διαβήτη τύπου 2. Σύμφωνα με το συμπέρασμα των ερευνητών, η μέτρια κατανάλωση κρασιού φαίνεται να συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 και με ορισμένα καρδιομεταβολικά οφέλη σε άτομα που ήδη πάσχουν από τη νόσο.
Η ανάλυση των διαθέσιμων δεδομένων έδειξε ότι η χαμηλή έως μέτρια κατανάλωση αλκοόλ γενικά δεν συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2. Ειδικά για το κρασί, οι περισσότερες μελέτες κατέγραψαν συσχέτιση με χαμηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου, ιδιαίτερα όταν καταναλώνεται μαζί με το φαγητό. Σε μετα-ανάλυση σχεδόν 400.000 ατόμων, η μέτρια κατανάλωση κρασιού συνδέθηκε με περίπου 20% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 σε σύγκριση με την αποχή ή την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.
Οι ερευνητές σημειώνουν ότι το κόκκινο κρασί φαίνεται να παρουσιάζει ισχυρότερη συσχέτιση με τα ευρήματα αυτά σε σχέση με άλλα αλκοολούχα ποτά. Πιθανή εξήγηση αποτελεί η υψηλότερη περιεκτικότητά του σε πολυφαινόλες, φυτικές ενώσεις με αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Παράλληλα, τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι σε άτομα με ήδη διαγνωσμένο διαβήτη τύπου 2 η μέτρια κατανάλωση κρασιού συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακών επιπλοκών, εγκεφαλικού επεισοδίου, διαβητικής νεφροπάθειας και θνησιμότητας. Σε ορισμένες κλινικές μελέτες παρατηρήθηκαν επίσης βελτιώσεις στο λιπιδαιμικό προφίλ, με αύξηση της «καλής» χοληστερόλης HDL και μείωση δεικτών φλεγμονής.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η κλινική δοκιμή CASCADE, στην οποία άτομα με καλά ρυθμισμένο διαβήτη τύπου 2 κατανάλωναν καθημερινά 150 ml κόκκινου ή λευκού κρασιού μαζί με το βραδινό γεύμα, στο πλαίσιο μεσογειακής διατροφής. Μετά από δύο χρόνια, όσοι κατανάλωναν κόκκινο κρασί εμφάνισαν βελτιώσεις σε δείκτες χοληστερόλης χωρίς αύξηση του σωματικού βάρους ή του κοιλιακού λίπους. Η ανασκόπηση επισημαίνει, ωστόσο, ότι τα πιθανά οφέλη δεν αφορούν όλους τους ασθενείς. Η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας, ιδιαίτερα σε άτομα που λαμβάνουν ινσουλίνη ή συγκεκριμένα αντιδιαβητικά φάρμακα. Επιπλέον, άτομα με λιπώδη νόσο του ήπατος που σχετίζεται με μεταβολική δυσλειτουργία, σοβαρές ηπατικές παθήσεις, περιφερική νευροπάθεια, ψυχιατρικά νοσήματα ή ιστορικό προβλημάτων από το αλκοόλ θα πρέπει να αποφεύγουν την κατανάλωσή του.
Οι συγγραφείς υπογραμμίζουν ότι τα ευρήματα προέρχονται κυρίως από παρατηρητικές μελέτες και δεν αποδεικνύουν σχέση αιτίας και αποτελέσματος. Για τον λόγο αυτό δεν προτείνουν σε άτομα που δεν καταναλώνουν αλκοόλ να ξεκινήσουν να πίνουν κρασί με στόχο την πρόληψη του διαβήτη. Αντίθετα, τονίζουν ότι όσοι ήδη καταναλώνουν αλκοόλ θα πρέπει να περιορίζονται σε μικρές ποσότητες, κατά προτίμηση κρασί, πάντα μαζί με το γεύμα και έπειτα από εξατομικευμένη ιατρική αξιολόγηση.
Συμπερασματικά, η μέτρια κατανάλωση κρασιού μπορεί να συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 και με ορισμένα οφέλη για την καρδιαγγειακή υγεία ατόμων που πάσχουν ήδη από τη νόσο. Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι η αποτελεσματικότερη στρατηγική πρόληψης παραμένει η ισορροπημένη διατροφή, η διατήρηση υγιούς σωματικού βάρους και η τακτική σωματική δραστηριότητα.
