Έρευνα διάρκειας 12 ετών δείχνει ότι το νωρίς φαγητό μειώνει τη δράση του γενετικού κινδύνου παχυσαρκίας και επηρεάζει τη μακροπρόθεσμη διατήρηση βάρους
Σημαντικά ευρήματα από ισπανική μελέτη υποστηρίζουν ότι ο χρονισμός των γευμάτων παίζει κρίσιμο ρόλο στη ρύθμιση του σωματικού βάρους, ιδίως για όσους έχουν αυξημένη γενετική προδιάθεση για παχυσαρκία. Η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Complutense της Μαδρίτης, στο πλαίσιο της μελέτης ONTIME, μελέτησε 1.195 ενήλικες με υπερβάλλον βάρος ή παχυσαρκία που παρακολούθησαν πρόγραμμα απώλειας βάρους και αξιολογήθηκαν εκ νέου μετά από διάστημα 12 ετών κατά μέσο όρο.
Το επίκεντρο της μελέτης ήταν η σχέση μεταξύ της ώρας των γευμάτων και της πολυγονιδιακής προδιάθεσης για υψηλό ΔΜΣ. Η πολυγονιδιακή αυτή βαθμολογία στηρίχθηκε σε σχεδόν ένα εκατομμύριο γενετικούς δείκτες, παρέχοντας έναν λεπτομερή χάρτη του γενετικού κινδύνου κάθε συμμετέχοντα.
Οι ερευνητές υπολόγισαν την ώρα γευμάτων με ακρίβεια, λαμβάνοντας υπόψη την καθημερινή κατανομή και διαφοροποιήσεις μεταξύ καθημερινών και Σαββατοκύριακου. Το εύρημα ήταν πως όσο πιο αργά μέσα στην ημέρα κατανάλωνε κανείς φαγητό, τόσο υψηλότερος ήταν ο ΔΜΣ στη διάρκεια των ετών. Κάθε ώρα καθυστέρησης του μέσου όρου γευμάτων συσχετίστηκε με αύξηση σχεδόν ενός βαθμού στον ΔΜΣ και με 2,2% αύξηση του βάρους μετά την παρέμβαση. Στα άτομα με τον υψηλότερο γενετικό κίνδυνο, η επίδραση ήταν ακόμη μεγαλύτερη.
Οι ερευνητές ερμηνεύουν τα ευρήματα μέσα από το πρίσμα της κιρκαδικής βιολογίας. Το σώμα διαθέτει εσωτερικό ρολόι που συγχρονίζει μεταβολικές λειτουργίες και τα γεύματα είναι βασικός “χρονοδείκτης” (zeitgeber). Όταν η ώρα των γευμάτων δεν είναι συγχρονισμένη με τον φυσικό κιρκαδικό ρυθμό, επηρεάζονται αρνητικά οι μεταβολικές διεργασίες στα όργανα, οδηγώντας ενδεχομένως σε αυξημένο βάρος και διαταραχές υγείας.
Αντίθετα, η νωρίτερη κατανάλωση φαγητού φαίνεται να μετριάζει τον γενετικό κίνδυνο, συμβάλλοντας στη διατήρηση της απώλειας βάρους. Οι συγγραφείς υπογραμμίζουν ότι αυτό το εύρημα ανοίγει τον δρόμο για εξατομικευμένες στρατηγικές πρόληψης και θεραπείας της παχυσαρκίας, που θα περιλαμβάνουν όχι μόνο τι και πόσο τρώμε, αλλά και πότε.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Obesity και μπορείτε να τη δείτε εδώ.
