Νέα στοιχεία δείχνουν ποιο είδος ρυζιού είναι πιο “φιλικό” στον διαβήτη
Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 (ΣΔΤ2) αποτελεί σημαντικό παγκόσμιο βάρος για την υγεία, ειδικά σε πληθυσμούς όπου το ρύζι αποτελεί βασικό διαιτητικό προϊόν. Το ρύζι parboiled (PBR), γνωστό για τον χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη του σε σύγκριση με το συμβατικό λευκό ρύζι (WR), μπορεί να προσφέρει οφέλη στη διαχείριση της μεταγευματικής υπεργλυκαιμίας. Παρ’ όλα αυτά, η επίδραση της κατανάλωσης PBR στην ευαισθησία στην ινσουλίνη, τη λειτουργία των β-κυττάρων και τις αποκρίσεις των ινκρετινών παραμένει ελάχιστα κατανοητή.
- ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Σερβιέτες και ταμπόν: Εντοπίστηκε γλυφοσάτη 40 φορές πάνω από το όριο για το πόσιμο νερό – Σοβαρές ανησυχίες για την υγεία
Τυχαιοποιημένη πιλοτική μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Foods, είχε ως στόχο να αξιολογήσει και να συγκρίνει τις οξείες επιδράσεις της πρόσληψης PBR και WR στη ρύθμιση της γλυκόζης μετά το γεύμα, την ευαισθησία στην ινσουλίνη, τη λειτουργικότητα των β-κυττάρων και τις αποκρίσεις του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1 (GLP-1) σε υγιή άτομα και άτομα με ΣΔΤ2. Συνολικά 20 συμμετέχοντες συμμετείχαν στο πείραμα και χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, 10 υγιείς και 10 με διαβήτη τύπου 2. Μετά την κατανάλωση είτε του PBR είτε του WR, συλλέχθηκαν δείγματα αίματος σε νηστεία και σε διάφορα μεταγευματικά διαστήματα για να προσδιοριστούν τα επίπεδα γλυκόζης, ινσουλίνης και GLP-1.
Αποτελέσματα: Όπως αναμενόταν, οι συμμετέχοντες με ΣΔ2 παρουσίασαν σημαντικά αυξημένα επίπεδα γλυκόζης και ινσουλίνης νηστείας σε σύγκριση με τους υγιείς συμμετέχοντες και η κατανάλωση PBR οδήγησε σε σημαντικά χαμηλότερες μεταγευματικές αποκρίσεις γλυκόζης σε υγιή άτομα σε σχέση με την κατανάλωση λευκού ρυζιού. Αν και παρατηρήθηκε παρόμοια τάση μειωμένων επιπέδων γλυκόζης σε άτομα με ΣΔ2 μετά την πρόσληψη PBR, αυτή η μείωση δεν είχε στατιστική σημασία. Παράλληλες τάσεις παρατηρήθηκαν στα πρότυπα έκκρισης ινσουλίνης. Επιπλέον, οι αποκρίσεις GLP-1 μειώθηκαν σημαντικά σε άτομα με ΣΔ2 σε σύγκριση με τους υγιείς συμμετέχοντες. Είναι σημαντικό ότι οι δείκτες έκκρισης ινσουλίνης αυξήθηκαν σημαντικά μετά την κατανάλωση PBR σε υγιή άτομα σε σύγκριση με εκείνα με ΣΔ2, υποδεικνύοντας βελτιωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη και ανταπόκριση των β-κυττάρων.
Πιο αναλυτικά η κατανάλωση PBR βελτίωσε σημαντικά τη μεταγευματική γλυκαιμία σε υγιείς συμμετέχοντες και παρουσίασε μέτρια οφέλη σε άτομα με T2DM. Οι επιδράσεις αυτές συνοδεύτηκαν από ενισχυμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη και αυξημένη έκκριση GLP-1. Τα γλυκαιμικά οφέλη του PBR μπορούν να αποδοθούν στην τροποποιημένη δομή του αμύλου, συγκεκριμένα, στην αυξημένη περιεκτικότητα RS που προκύπτει από την προκαλούμενη από το βράσιμο ζελατινοποίηση και την αναβαθμισμένη μορφή, η οποία μειώνει την πεπτικότητα του αμύλου και επιβραδύνει την απορρόφηση της γλυκόζης. Η παρατηρούμενη αύξηση του GLP-1 υποδηλώνει περαιτέρω ότι το PBR μπορεί να προάγει τις εντερικές ορμονικές αποκρίσεις που ευνοούν τον βελτιωμένο γλυκαιμικό έλεγχο.
Αυτά τα προκαταρκτικά ευρήματα υποδηλώνουν ότι η κατανάλωση PBR μπορεί να προσφέρει ευεργετικά αποτελέσματα μειώνοντας τη μεταγευματική γλυκόζη και ενισχύοντας την ευαισθησία στην ινσουλίνη και αναδεικνύουν την PBR ως μια λειτουργική διατροφική στρατηγική που μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση της αντίστασης στην ινσουλίνη και στον μετριασμό του κινδύνου T2DM. Ωστόσο σύμφωνα με τους ερευνητές απαιτούνται περαιτέρω μελέτες με μεγαλύτερες ομάδες για να επιβεβαιωθούν αυτά τα αποτελέσματα και να διευκρινιστούν οι φυσιολογικοί μηχανισμοί πίσω από τον πιθανό ρόλο του PBR στις στρατηγικές διαιτητικής διαχείρισης για τον ΣΔ2.
Για να διαβάσετε ολόκληρη τη μελέτη πατήστε ΕΔΩ
Αναφορά: Alkandari, Sara, Tasleem A. Zafar, Suleiman Al-Sabah, Mohammed Abu Farha, Jehad Abubakr, και Fahd Al-Mulla. 2025. «Ρύζι parboiled και γλυκαιμικός έλεγχος: Επιδράσεις στη μεταγευματική γλυκόζη, την ευαισθησία στην ινσουλίνη και την απόκριση στις ινκρετίνες σε υγιή και διαβητικά άτομα τύπου 2, μια πιλοτική μελέτη» Foods 14, αρ. 11: 1905. https://doi.org/10.3390/foods14111905
