Η χρονικά περιορισμένη κατανάλωση φαγητού είναι η πιο πρόσφατη “τρέλα” για άτομα που θέλουν να χάσουν βάρος, αλλά το ερώτημα αν όντως λειτουργεί, παραμένει.
Η διαλείπουσα νηστεία (IF) είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει διατροφικές παρεμβάσεις στις οποίες ένα άτομο ολοκληρώνει περιόδους νηστείας εναλλάσσοντας με τη σίτιση. Πολλές παραλλαγές του IF έχουν εφαρμοστεί στη βιβλιογραφία, συμπεριλαμβανομένης της νηστείας εναλλασσόμενης ημέρας, της νηστείας 5:2, της νηστείας του Ραμαζανιού και της χρονικά περιορισμένης τροφής (TRE). Σύμφωνα με παλαιότερες έρευνες, η διαλείπουσα νηστεία μπορεί να βοηθήσει στην επίτευξη απώλειας βάρους και στη μείωση του καρδιομεταβολικού κινδύνου. Ωστόσο η χρονικά περιορισμένη κατανάλωση φαγητού έχει επικριθεί ότι οδηγεί πιθανώς σε απώλεια άλιπης μάζας – όλων των μυών, των οργάνων και άλλων ιστών που αποτελούν το ανθρώπινο σώμα.
Αυτό, έρχεται να ανατρέψει μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Μισισιπή που δείχνει ότι όταν οι υγιείς ενήλικες συνδυάζουν ένα οκτάωρο διατροφικό παράθυρο με τακτική άσκηση, χάνουν περισσότερο λίπος -χωρίς να θυσιάζουν τους άπαχους μυς- σε σύγκριση με την άσκηση μόνο. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο International Journal of Obesity , που δημοσιεύεται από την Nature Publishing Group.
Ο Wijayatunga και ο Michael Hays, διαιτολόγος τακτικής και πρόσφατος πτυχιούχος Ole Miss, ξεκίνησαν τη μελέτη τους αφού είδαν τη δημοφιλία της χρονικά περιορισμένης διατροφής. Μαζί, διεξήγαγαν μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση όπου ανέλυσαν δεδομένα από 15 μελέτες που διεξήχθησαν σχετικά με τη χρονικά περιορισμένη διατροφή με άσκηση από την τελευταία δεκαετία. Στη μελέτη τους, οι Hays και Wijayatunga διαπίστωσαν ότι όταν συνδυάζεται με την άσκηση, η χρονικά περιορισμένη κατανάλωση φαγητού δεν οδηγεί σε μείωση της άλιπης μάζας, ακόμη και σε όσους έχασαν σωματικό λίπος.
Ενώ τα αποτελέσματα -ότι η διαλείπουσα νηστεία σε συνδυασμό με άσκηση αυξάνει την απώλεια λίπους σε σχέση με την άσκηση μόνο-, είναι πολλά υποσχόμενα, ο Wijayatunga προειδοποίησε ότι χρειάζεται πολλή έρευνα για να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα. Ενώ αυτή η μελέτη επικεντρώθηκε σε υγιή, ενεργά άτομα, υπάρχει ανάγκη να κατανοήσουμε πώς αυτό θα επηρεάσει τους ανθρώπους που δεν είναι σε φόρμα και δεν ασκούνται τακτικά.
