Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι υπάρχει ένας συγκεκριμένος αριθμός φορών που πρέπει να μασήσουν κάθε μπουκιά πριν την καταπιούν, όμως η ιατρική πραγματικότητα διαφέρει. Ο χρόνος που απαιτείται για τη μάσηση εξαρτάται αποκλείστηκε από το είδος της τροφής, καθώς τροφές όπως ένα κομμάτι κρέας ή ένα μήλο χρειάζονται περισσότερη επεξεργασία για να διασπαστούν σε μικρότερα σωματίδια. Η διαδικασία αυτή είναι καθοριστική για την ομαλή πέψη, ενώ παράλληλα μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο πνιγμού.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Αντιρυτιδικές κρέμες προσώπου: Οι πασίγνωστες μάρκες με τις επικίνδυνες ουσίες που εντοπίστηκαν σε εργαστηριακό τεστ
Η μάσηση αποτελεί το πρώτο και ζωτικό βήμα της πεπτικής διαδικασίας. Μέσω της μάσησης αλλάζει ο τρόπος επικοινωνίας μεταξύ του εγκεφάλου και του εντέρου. Μηχανικά, η τροφή διασπάται και αναμιγνύεται με το σάλιο, το οποίο περιέχει ένζυμα που αρχίζουν να διασπούν τους υδατάνθρακες και τις πρωτεΐνες πριν καν η τροφή φτάσει στο στομάχι. Οι ειδικοί συνιστούν να μασάμε την τροφή μέχρι να αποκτήσει μια πολτώδη υφή, ενώ για τις πιο σκληρές τροφές μπορεί να χρειαστούν περίπου είκοσι έως τριάντα μασήσεις.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | «Έβαφαν» τον μπακλαβά με πράσινη χρωστική για να φαίνεται ότι περιέχει φιστίκι!
Πέρα από τον αριθμό των μασήσεων, ο ρυθμός με τον οποίο τρώμε παίζει καθοριστικό ρόλο στην πέψη και στο αίσθημα κορεσμού. Μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2018 στο περιοδικό Nutrients έδειξε ότι όσοι αφιέρωσαν 24 λεπτά για το γεύμα τους ένιωσαν μεγαλύτερη πληρότητα σε σύγκριση με όσους έφαγαν σε μόλις 6 λεπτά. Επιπλέον, στους συμμετέχοντες που έτρωγαν πιο αργά παρατηρήθηκε μεγαλύτερη καταστολή της γκρελίνης, της ορμόνης που εδοποιεί τον εγκέφαλο για την ανάγκη λήψης τροφής όταν το στομάχι είναι άδειο.
Οταν η τροφή φτάνει στο στομάχι καλά διασπασμένη, η περαιτέρω επεξεργασία της απαιτεί λιγότερη ενέργεια. Το στομάχι διευρύνεται για να υποδεχτεί την τροφή και τη διασπά σε ακόμη μικρότερα κομμάτια μέσω συσπάσεων προτού την προωθήσει στο λεπτό έντερο. Η αργή κατανάλωση φαγητού μπορεί να αποτρέψει το φούσκωμα, καθώς το στομάχι καταβάλλει λιγότερη προσπάθεια. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για άτομα με προβλήματα πέψης ή καθυστερημένη κένωση του στομάχου, αν και δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για το αν βοηθά σε άλλα ζητήματα όπως η δυσκοιλιότητα.
Οι ειδικοί συνιστούν να αφιερώνουμε τουλάχιστον 15 έως 20 λεπτά για κάθε γεύμα, αφήνοντας το πιρούνι κάτω ανάμεσα στις μπουκιές και αποφεύγοντας περισπασμούς όπως η χρήση του κινητού τηλεφώνου. Μια καλή πρακτική είναι να αναρωτιόμαστε στα μισά του γεύματος αν πεινάμε ακόμη ή αν έχουμε ικανοποιηθεί.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η σωστή μάσηση για τους ηλικιωμένους που διατρέχουν κίνδυνο εισρόφησης. Κατά τη μάσηση, οι μύες του στόματος και του λαιμού συντονίζονται για να σπρώξουν την τροφή στον οισοφάγο. Όταν οι μύες αυτοί είναι εξασθενημένοι ή η τροφή δεν έχει μασηθεί επαρκώς, υπάρχει κίνδυνος να περάσει στην αναπνευστική οδό, προκαλώντας εισρόφηση. Η δυσκαταποσία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές, όπως πνιγμό, λαρυγγόσπασμο ή ακόμη και αποστήματα στους πνεύμονες.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
- Σκεύη Tefal: Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά του εργοστασίου παραγωγής για ρύπανση και έκθεση των κατοίκων σε καρκινογόνες ουσίες
- Ρύζι: Πότε πρέπει να μπαίνει στο ψυγείο και πότε αρκεί το ντουλάπι για την αποθήκευσή του;
- Ελαιόλαδο: Πότε πρέπει να το καταναλώσετε κατά τη διάρκεια του γεύματος για να «φρενάρετε» το σάκχαρο;