Ελαιόλαδο: Πότε πρέπει να το καταναλώσετε κατά τη διάρκεια του γεύματος για να «φρενάρετε» το σάκχαρο;

Μια νέα επιστημονική μελέτη φέρνει στο φως μια απλή αλλά δυνητικά ισχυρή στρατηγική για τη διαχείριση της γλυκόζης στο αίμα, αναδεικνύοντας ότι η σειρά με την οποία καταναλώνουμε τις τροφές μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο. Ερευνητές από τα Πανεπιστήμια της Κιότο και της Γκίφου στην Ιαπωνία, σε συνεργασία με επιστήμονες από τον Καναδά, την Αυστραλία και τη Γερμανία, διαπίστωσαν ότι η χορήγηση ελαιολάδου 15 λεπτά πριν από την κατανάλωση γλυκόζης μετριάζει αισθητά την αρχική απότομη αύξηση του σακχάρoυ. Αντίθετα, όταν το λαδί χορηγήθηκε μετά τους υδατάνθρακες, δεν παρατηρήθηκε κανένα όφελος.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Αντιρυτιδικές κρέμες προσώπου: Οι πασίγνωστες μάρκες με τις επικίνδυνες ουσίες που εντοπίστηκαν σε εργαστηριακό τεστ

Η δημοσίευση της έρευνας στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Diabetes της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρείας εξηγεί τον φυσιολογικό μηχανισμό πίσω από αυτό το φαινόμενο. Ο επικεφαλής της μελέτης, Daisuke Yabe, σημειώνει ότι η προσαρμογή της αλληλουχίας των πιάτων είναι ιδιαίτερα ελκυστική ως προσέγγιση, καθώς τροποποιεί απλώς τον τρόπο με τον οποίο τρώμε, χωρίς να απαιτεί τον αποκλεισμό ολόκληρων ομάδων τροφίμων από το καθημερινό διαιτολόγιο.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | «Έβαφαν» τον μπακλαβά με πράσινη χρωστική για να φαίνεται ότι περιέχει φιστίκι!

Ο Μηχανισμός της Επιβράδυνσης και η Δράση των Ορμονών

Η βασική αιτία για τη συγκράτηση των επιπέδων γλυκόζης δεν εντοπίζεται στην αυξημένη παραγωγή ινσουλίνης, αλλά στη βραδύτερη κένωση του στομάχου. Όταν το ελαιόλαδο προηγείται, καθυστερεί το πέρασμα των υδατανθράκων στο έντερο και κατά συνέπεια την ταχεία απορρόφησή τους στην κυκλοφορία του αίματος. Το ευεργετικό αυτό αποτέλεσμα επιτεύχθηκε ακόμη και σε ποντίκια με σοβαρή βλάβη στα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι ο μηχανισμός λειτουργεί ανεξάρτητα από τα επίπεδα της συγκεκριμένης ορμόνης.

Στο εσωτερικό του οργανισμού, η διαδικασία αυτή καθοδηγείται από ένα παράλληλο σύστημα ορμονών. Η γλυκαγόνη και η ορμόνη GLP-1 λειτουργούν συνδυαστικά και αλληλοσυμπληρούμενα, στέλνοντας σήματα επιβράδυνσης της πέψης. Παράλληλα, το πνευμονογαστρικό νεύρο, το οποίο συνδέει τον εγκέφαλο με το πεπτικό σύστημα, δρα ως απαραίτητος δίαυλος επικοινωνίας ώστε αυτά τα ορμονικά σήματα να μεταφραστούν σε επιβράδυνση της στομαχικής κινητικότητας.

Τα Διαφορετικά Είδη Λίπους και οι Περιορισμοί της Έρευνας

Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν συμπεριφέρθηκαν όλα τα λίπη με τον ίδιο τρόπο στα πειράματα. Το λινέλαιο παρουσίασε παρόμοια θετικά αποτελέσματα με το ελαιόλαδο, το χοιρινό λίπος αποδείχθηκε αποτελεσματικότερο από το λάδι καριούδας, ενώ το ιχθυέλαιο δεν επέφερε καμία ουσιαστική μεταβολή. Παρά τα ενθαρρυντικά ευρήματα, οι επιστήμονες υπογραμμίζουν την ανάγκη για προσεκτική ερμηνεία των αποτελεσμάτων. Η μελέτη διεξήχθη σε ποντίκια με τη χρήση καθαρής γλυκόζης και όχι σύνθετων γευμάτων, ενώ η δόση ελαιολάδου που χρησιμοποιήθηκε ήταν ιδιαίτερα υψηλή. Ως εκ τούτου, απαιτούνται κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους προκειμένου να επιβεβαιωθεί αν η τακτική αυτή μπορεί να αποβεί ασφαλής και αποτελεσματική στην καθημερινή διαχείριση του διαβήτη.

Επιστημονική τεκμηρίωση:

Το Cibum είναι εξειδικευμένο site ενημέρωσης για την ασφάλεια τροφίμων. Οι πληροφορίες του άρθρου έχουν ενημερωτικό χαρακτήρα. Για περισσότερες λεπτομέρειες πατήστε ΕΔΩ.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

• Σκεύη Tefal: Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά του εργοστασίου παραγωγής για ρύπανση και έκθεση των κατοίκων σε καρκινογόνες ουσίες
• Ρύζι: Πότε πρέπει να μπαίνει στο ψυγείο και πότε αρκεί το ντουλάπι για την αποθήκευσή του;