Η προεκλαμψία είναι μια απειλητική για τη ζωή, επιπλοκή της εγκυμοσύνης που χαρακτηρίζεται από επίμονη υψηλή αρτηριακή πίεση, η οποία είναι ακόμη πιο σοβαρή όταν εμφανίζεται στο πρώτο τρίμηνο.
Η ακριβής αιτία της προεκλαμψίας πρώιμης έναρξης είναι άγνωστη και είναι δύσκολο να προβλεφθεί, να προληφθεί και να διαγνωστεί. Τώρα, στο περιοδικό ACS Journal of Proteome Research, οι ερευνητές αναφέρουν έξι πρωτεΐνες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως στόχοι για τη διάγνωση και τη θεραπεία της πάθησης.
Το βασικό σύμπτωμα της προεκλαμψίας είναι η υψηλή πίεση του αίματος της μητέρας και οι σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσουν σε ανεπάρκεια οργάνων της μητέρας, χαμηλό βάρος γέννησης του βρέφους ή θάνατο της μητέρας ή του εμβρύου. Η προεκλαμψία πριν από την 34η εβδομάδα της εγκυμοσύνης έχει υψηλότερο κίνδυνο σοβαρών αποτελεσμάτων, ιδίως για το έμβρυο. Αλλά είναι δύσκολο για τους Γιατρούς να εντοπίσουν αυτή την κατάσταση πριν εμφανιστούν επιβλαβή συμπτώματα, επειδή λίγα είναι γνωστά για το τι την προκαλεί. Ερευνητές ξεκίνησαν να χαρακτηρίσουν πρωτεΐνες στον ιστό του πλακούντα που μπορεί να προσφέρουν ενδείξεις για την αιτία της προεκλαμψίας πρώιμης έναρξης και να χρησιμεύσουν ως στόχοι για την έγκαιρη ανίχνευση ή θεραπεία.
Οι ερευνητές συνέλεξαν ιστό πλακούντα από 30 εγκύους, οι μισές με προεκλαμψία πρώιμης έναρξης και οι άλλεςμισοί με υγιείς εγκυμοσύνες. Χρησιμοποίησαν φασματομετρία μάζας για να ελέγξουν μοριακά θραύσματα σε κάθε δείγμα και στη συνέχεια ένα πρόγραμμα λογισμικού για να αντιστοιχίσουν τα θραύσματα με τις σχετικές πρωτεΐνες. Η διαδικασία αυτή εντόπισε 59 πρωτεΐνες που υπήρχαν σε διαφορετικές ποσότητες (είτε υψηλότερες είτε χαμηλότερες) για τα δείγματα ιστού πλακούντα προεκλαμψίας σε σχέση με τα δείγματα ιστού υγιούς πλακούντα. Οι ερευνητές επέλεξαν 16 από αυτές τις πρωτεΐνες για να τις στοχεύσουν με μια διαφορετική, πιο ευαίσθητη μέθοδο φασματομετρίας μάζας, η οποία μέτρησε με μεγαλύτερη ακρίβεια τις ποσότητες κάθε πρωτεΐνης. Από αυτές τις 16 πρωτεΐνες, έξι ήταν παρούσες σε στατιστικά διαφορετικές ποσότητες μεταξύ των ομάδων δειγμάτων ιστών:
- Ο ιστός του πλακούντα με προεκλαμψία είχε υψηλότερα επίπεδα του μεταφορέα μονοκαρβοξυλικού 4, της πρωτεΐνης άλφα που μοιάζει με την ERO1 και της παπαλυσίνης-2. Αυτές οι πρωτεΐνες εμπλέκονται στη σύνθεση πρωτεϊνών και στη ρύθμιση των αυξητικών ορμονών.
- Ο ιστός του προεκλαμπτικού πλακούντα είχε χαμηλότερα επίπεδα δεσμίνης, καλδεσμόνης και κερατίνης 18. Αυτές οι πρωτεΐνες παίζουν βασικό ρόλο στις καρδιαγγειακές επιπλοκές, όπως η διευρυμένη καρδιά, στη ροή του αίματος στα μυϊκά κύτταρα του πλακούντα, στη σηματοδότηση των οιστρογόνων και στην υγεία των κυττάρων του βλεννογόνου της μήτρας.
Συνολικά, τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι οι καρδιαγγειακές επιπλοκές ή ο κύκλος των οιστρογόνων θα μπορούσαν να συνδεθούν με την ανάπτυξη προεκλαμψίας πρώιμης έναρξης. Η ομάδα αναφέρει ότι χρειάζεται περισσότερη έρευνα, αλλά ο εντοπισμός αυτών των έξι πρωτεϊνών χρησιμεύει ως ένα πολλά υποσχόμενο πρώτο βήμα προς τη βελτίωση της ανίχνευσης και της θεραπείας αυτής της απειλητικής για τη ζωή πάθησης.
Οι συγγραφείς αναγνωρίζουν τη χρηματοδότηση από το Ίδρυμα Φυσικών Επιστημών της επαρχίας Shandong.
Για να διαβάσετε ολόκληρη τη μελέτη πατήστε ΕΔΩ.
