Τα «ταπεινό» φρούτο που βελτιώνει και τη μνήμη – Νέα επιστημονική μελέτη

Βελτίωση της γνωστικής εξασθένησης και της γήρανσης του εντέρου.

Νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε σήμερα στο στο scientific reports επιβεβαιώνει για άλλη μία φορά τη λαϊκή ρήση «ένα μήλο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα». Οι πολυσακχαρίτες του μήλου (AP), που εξάγονται από τον καρπό του μήλου, έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία πολλαπλών παθολογικών ασθενειών. Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση μήλων μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο χρόνιων ασθενειών όπως ο καρκίνος, οι καρδιαγγειακές παθήσεις, το άσθμα και ο διαβήτης. Επιπλέον, η βασική έρευνα έχει δείξει ότι οι πολυσακχαρίτες του μήλου (AP) μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, καρκίνου και νευροεκφυλιστικών ασθενειών.

Η Νέα μελέτη, αξιολόγησε τις επιδράσεις του μήλου στη γνωστική εξασθένηση και τη γήρανση του εντέρου σε φυσικά γηρασμένα πειραματόζωα. Το πείραμα έδειξε συνοπτικά, ότι η θεραπεία με AP μπορεί να ανακουφίσει τη γνωστική εξασθένηση, το οξειδωτικό στρες και τις φλεγμονώδεις αντιδράσεις, να επιδιορθώσει τον φραγμό του εντερικού βλεννογόνου, να μειώσει τη γήρανση του εντέρου και να αλλάξει συγκεκριμένα μικροβιακά χαρακτηριστικά, βελτιώνοντας τελικά την υγεία των ηλικιωμένων. Διαπιστώθηκε επίσης ότι η χορήγηση ΑΡ σε νεαρά ποντίκια μπορεί να μειώσει την παρουσία παθογόνων. Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η καθημερινή πρόσληψη μήλων είναι ασφαλής και αποτελεσματική στη βελτίωση της γήρανσης του εντέρου κατά τη διαδικασία γήρανσης.

Πιο αναλυτικά τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν πως:

• Το AP θα μπορούσε να βελτιώσει τη χωρική μάθηση και την εξασθένηση της μνήμης
• Το AP μπορεί να ενισχύσει τη συνολική αντιοξειδωτική ικανότητα και, να μειώσει τους φλεγμονώδεις παράγοντες
•  Το AP καθυστέρησε την εντερική γήρανση 
• Η χορήγηση του AP αποκατέστησε τη λειτουργία του φραγμού του εντερικού βλεννογόνου, μείωσε την έκφραση των πρωτεϊνών που σχετίζονται με τη γήρανση και την απόπτωση
• Η χορήγηση του AP άλλαξε επίσης τη μικροχλωρίδα του εντέρου (μείωσε την αφθονία των Helicobacter και Bilophila , ενώ αύξησε την αφθονία  των Lactobacillus και Bacteroides).