Του Γιάννη Ζαμπετάκη*
Βρέθηκα πριν από λίγες μέρες στην πόλη Youghal στην νότια Ιρλανδία. Πήγαμε με ένα φιλικό ζευγάρι να δειπνήσουμε ένα Σάββατο βράδυ σε ένα Ιταλικό εστιατόριο. Μόλις φτάσαμε, λέω στον εαυτό μου: “όπα, αυτό είναι κάτι διαφορετικό!”
Και ναι! Ήταν το… κάτι άλλο. Το Ιταλικό κρασί, τα ορεκτικά έδειχναν ότι αυτό το εστιατόριο δεν είναι από τα συνηθισμένα… Ξεκινήσαμε με αλλαντικά και τυριά και κόκκινο Ιταλικό κρασί. Η συνέχεια όμως ήταν μια πανδαισία γεύσης! Φάγαμε μπριζόλες, της ονομαστής ράτσας “Irish Wagyu”.
Η εν λόγω ράτσα βοοειδών δίνει τις καλύτερες μπριζόλες στον κόσμο! Οι αυθεντικές μπριζόλες (από Ιαπωνία) κοστίζουν γύρω στα 300 ευρώ (η μία). Οι Ιρλανδικές μπριζόλες αυτής της ράτσας που φάγαμε ήταν απλά η καλύτερη μπριζόλα που έχω φάει ποτέ! Αλλά και η συνέχεια ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία! Ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου, o Luigi, ήρθε και μας μίλησε μετά το δείπνο μας.
Και μέσα σε λίγα λεπτά μάς είπε γιατί ήρθε στην Ιρλανδία, για τις παιδικές του μνήμες με αρώματα τροφίμων στη Ιταλία, για τις παιδικές του μνήμες, για την ιστορία που κρύβεται πίσω από κάθε φαγητό που μαγειρεύει. Μας έφερε και δοκιμάσαμε χόρτα που στην Ιταλία τα λένε τσικορία, κάτι σαν τα δικά μας τα χόρτα τα ραδίκια.
Τι μου έμεινε από την βραδιά; Το χαμόγελο του Luigi και το μεράκι που χαρίζει σε κάθε πιάτο που μαγειρεύει.
Email: [email protected]
Twitter: @yanzabet
