Η αλιευτική παραγωγή στη λίμνη Βόλβη έχει μειωθεί κατά 89,8% μέσα σε έξι δεκαετίες, σύμφωνα με μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος και του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών, που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του 2026 στο επιστημονικό περιοδικό Hydrobiology. Η έρευνα εξέτασε τα αλιεύματα της περιόδου 1961–2024, καταγράφοντας μείωση από περίπου 620 τόνους το 1962 σε 63,3 τόνους το 2024. Το ιστορικό ελάχιστο σημειώθηκε το 2007, με 11,2 τόνους.
Η υποχώρηση συνοδεύτηκε από μεγάλη αλλαγή στη σύνθεση των αλιευμάτων. Την περίοδο 1961–1979, το τσιρώνι αντιπροσώπευε το 44% της παραγωγής και η μακεδονική σαρδέλα το 27,7%. Από το 1999 έως το 2024, μεγαλύτερη συμμετοχή απέκτησαν ο εισαγόμενος πληθυσμός του Carassius gibelio, με 27,5%, και ο κοινός κυπρίνος, με 25,9%. Η μεταβολή επιβεβαιώθηκε και από τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων. Η παρουσία του ξενικού είδους καταγράφεται στα στοιχεία από το 1999.
Ιδιαίτερα μεγάλες είναι οι απώλειες στις εκφορτώσεις παραδοσιακών ειδών. Ο μέσος όρος της περιόδου 2020–2024 ήταν χαμηλότερος κατά 99,9% για το ευρωπαϊκό χέλι και κατά 99,5% για τη μακεδονική σαρδέλα, σε σύγκριση με τα αντίστοιχα ιστορικά μέγιστα. Σημαντική υποχώρηση καταγράφηκε επίσης στο τσιρώνι, στην πλατίκα, στην πέρκα και στον λούτσο. Τα στοιχεία αφορούν ποσότητες αλιευμάτων και όχι άμεσες απογραφές πληθυσμών. Για το χέλι δεν αναφέρθηκαν εκφορτώσεις το 2023 και 2024.
Οι εκτιμήσεις της κατάστασης των αποθεμάτων είναι επίσης ανησυχητικές. Σε έξι από τις οκτώ κατηγορίες που μπορούσαν να αξιολογηθούν, η υπολογιζόμενη βιομάζα βρέθηκε κάτω από το ένα πέμπτο της τιμής αναφοράς για τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση. Για τη μακεδονική σαρδέλα η αναλογία ήταν μόλις 0,063. Οι ερευνητές επισημαίνουν πάντως αβεβαιότητες στις εκτιμήσεις της αλιευτικής πίεσης, λόγω προβλημάτων στις πρόσφατες καταγραφές. Για το τσιρώνι και την πέρκα δεν προέκυψαν αξιόπιστες εκτιμήσεις αποθεμάτων.
Παρότι οι συνολικές εκφορτώσεις αυξήθηκαν μετά τη δεκαετία του 2000, η άνοδος προήλθε κυρίως από τον κοινό κυπρίνο και το Carassius gibelio. Παράλληλα, ορισμένοι δείκτες ποικιλότητας αυξήθηκαν επειδή περιορίστηκε η κυριαρχία παλαιότερα άφθονων ειδών. Η μελέτη ζητεί προστασία των ευάλωτων αυτόχθονων ψαριών, έλεγχο των εισβολικών ειδών και καλύτερη παρακολούθηση της αλιείας, χωρίς να αποδίδει την υποχώρηση σε μία μοναδική αιτία. Προτείνεται επίσης συστηματική συλλογή στοιχείων για την αλιευτική προσπάθεια.
Πηγή: Kyritsi et al. (2026), «Temporal Shifts in Fish Landing Composition, Stock Status, and Diversity in Lake Volvi, Greece: A Six-Decade Analysis (1961–2024)», Hydrobiology, 5(4), 38. https://doi.org/10.3390/hydrobiology5040038
