ΑρχικήΝέαΑσφάλεια ΤροφίμωνEFSA: Ανησυχία για την παρουσία αλουμινίου στο Ανθρακικό ασβέστιο (Ε 170) ως...

EFSA: Ανησυχία για την παρουσία αλουμινίου στο Ανθρακικό ασβέστιο (Ε 170) ως πρόσθετο – Ζητά τροποποίηση προδιαγραφών

3 λεπτά ανάγνωσης

Επαναξιολόγηση του ανθρακικού ασβεστίου (Ε 170) ως πρόσθετου τροφίμων από την Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων.

Το ανθρακικό ασβέστιο χρησιμοποιείται ευρέως ως πρόσθετο σε τρόφιμα, καθώς είναι ρυθμιστής οξύτητας, αντισυσσωματικός παράγοντας, γαλακτωματοποιητής, σταθεροποιητής και χρωστική. Χρησιμοποιείται ευρέως ως επιφανειακή χρωστική στη ζαχαροπλαστική,  αντιξηραντικό, σταθεροποιητής κονσερβοποιημένων φρούτων και σε φάρμακα ως πληρωτικό. Είναι πηγή ασβεστίου, καθώς ενσωματώνεται σε ορισμένα συμπληρώματα διατροφής. Έχει επίσης τον ρόλο της εξουδετέρωσης της γαστρικής υπεροξύτητας. Επίσης το ανθρακικό ασβέστιο χρησιμοποιείται από εταιρείες για αντικατάσταση του διοξειδίου του Τιτανίου (TiO2) στα τρόφιμα, όταν το TiO2 απαγορεύτηκε από την ΕΕ.

- Advertisement -

Το ανθρακικό ασβέστιο (E 170) επαναξιολογήθηκε το 2011 από την πρώην ομάδα της EFSA για τα πρόσθετα τροφίμων και τις πηγές θρεπτικών συστατικών που προστέθηκαν στα τρόφιμα (ANS). Σε συνέχεια της αξιολόγησης αυτής, ζητήθηκε από την ομάδα για τα πρόσθετα τροφίμων και τα αρτύματα (FAF) να αξιολογήσει την ασφάλεια του ανθρακικού ασβεστίου (E 170) για τις χρήσεις του ως προσθέτου τροφίμων σε τρόφιμα για βρέφη ηλικίας κάτω των 16 εβδομάδων που ανήκουν στην κατηγορία τροφίμων «Διαιτητικές τροφές για βρέφη για ειδικούς ιατρικούς σκοπούς και ειδικά παρασκευάσματα για βρέφη». Να σημειωθεί πως επιπλέον, ζητήθηκε από την ομάδα FAF να αντιμετωπίσει τα ζητήματα που έχουν ήδη εντοπιστεί κατά την επαναξιολόγηση του προσθέτου τροφίμων όταν χρησιμοποιείται σε τρόφιμα για τον γενικό πληθυσμό. Η ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει ανάγκη αριθμητικής αποδεκτής ημερήσιας πρόσληψης (ADI) για το ανθρακικό ασβέστιο και ότι, κατ’ αρχήν, δεν υπάρχει ανησυχία για την ασφάλεια όσον αφορά την έκθεση στο ανθρακικό ασβέστιο καθαυτή για τις χρήσεις και τα επίπεδα χρήσης που αναφέρονται επί του παρόντος σε όλες τις ηλικιακές ομάδες του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων των βρεφών ηλικίας κάτω των 16 εβδομάδων. Όσον αφορά την πρόσληψη ασβεστίου που προκύπτει από τη χρήση του Ε 170 στα τρόφιμα για τον γενικό πληθυσμό και τα βρέφη ηλικίας 16 εβδομάδων, η ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι συμβάλλει μόνο σε μικρό μέρος της συνολικής διατροφικής έκθεσης σε ασβέστιο.

Ωστόσο, η αναπόφευκτη παρουσία αλουμινίου στο Ε 170 προκαλεί ανησυχία και πρέπει να αντιμετωπιστεί. Όπως αναφέρεται στη γνωμοδότηση «η αναπόφευκτη παρουσία αλουμινίου στο E 170 προκαλεί ανησυχία και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί, καταρχάς, με την εισαγωγή ορίου στα κριτήρια καθαρότητας των προδιαγραφών της ΕΕ για το E 170 αλλά και με τη μείωση της πρόσληψης αυτού». Επιπλέον, η ειδική ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα τεχνικά δεδομένα που παρασχέθηκαν από τον IBO υποστηρίζουν περαιτέρω τροποποιήσεις των προδιαγραφών για το E 170 που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 231/2012 της Επιτροπής.

- Advertisement -

Μείνετε ενημερωμένοι

Σας άρεσε το αρθρο; Εγγραφείτε για να λαμβάνεται εβδομαδιαία τα πιο σημαντικά άρθρα με θέμα τα τρόφιμα.


Google news

Ακολουθήστε μας για την άμεση ενημέρωση σας στο google news.

Must read

Ποιο ρύζι βρέθηκε συχνότερα με αρσενικό και κάδμιο, σύμφωνα με 1.734 ευρωπαϊκές ειδοποιήσεις σε διάστημα 21 ετών

Μελέτη που ανέλυσε ειδοποιήσεις του ευρωπαϊκού συστήματος RASFF την περίοδο 2002-2023 καταγράφει τα συχνότερα προβλήματα στο ρύζι, από υπολείμματα φυτοφαρμάκων και μυκοτοξίνες έως βαρέα μέταλλα και μη εγκεκριμένους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς

Σωρεία παραβάσεων ασφάλειας τροφίμων σε μεγάλο αρτοποιείο – Η προειδοποιητική επιστολή των Αρχών

Η υπόθεση φωτίζει τις απαιτήσεις που οφείλουν να τηρούν οι επιχειρήσεις παραγωγής αρτοσκευασμάτων

PFAS στο πόσιμο νερό: Η αόρατη πρόκληση για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον – Τι δείχνουν οι μετρήσεις στην Ελλάδα

Σε αποκλειστική συνέντευξη, η Δρ Έρη Μπιζάνη εξηγεί ποια είναι η πραγματική εικόνα σήμερα για τα PFAS στο πόσιμο νερό της Ελλάδας, τι δείχνουν οι διαθέσιμες μετρήσεις και ποιες περιοχές απαιτούν αυξημένη επιτήρηση.