Το ντοκυμαντέρ που αποτυπώνει μια ζωή που εκτείνεται από τη ναζιστική Γερμανία έως τα κελάρια του Μπορντό
Λίγοι άνθρωποι έχουν ζήσει δύο τόσο διαφορετικές ζωές όσο ο Peter Sichel. Γεννημένος το 1922 σε εύπορη εβραϊκή οικογένεια στο Mainz της Γερμανίας, μεγάλωσε δίπλα στον κόσμο του κρασιού μέσα από τo οικογενειακό οινοποιείο H. Sichel Söhne, που είχε ιδρυθεί το 1857. Η άνοδος του Χίτλερ ανέτρεψε τα πάντα. Η οικογένεια κατέφυγε αρχικά στο Μπορντό, όπου ο Sichel εκπαιδευόταν ως οινοποιός, και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη μετά την κατάρρευση της Γαλλίας. Το 1941, σε ηλικία 19 ετών, κατατάχθηκε στον αμερικανικό στρατό. Χάρη στη γνώση της γερμανικής και της γαλλικής, στρατολογήθηκε από την Υπηρεσία Στρατηγικών Υπηρεσιών (OSS), τον πρόδρομο της CIA.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Τι σημαίνουν τα όνειρά μας; Επιστημονική ανάλυση 3.300 ονείρων, ξεπερνά τους ονειροκρίτες και αποκαλύπτει πώς και από πού προκύπτουν
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ξεκίνησε η δίκη της μεγάλης Ιταλικής γαλακτοβιομηχανίας για νοθεία γάλακτος και τυριών με καυστική σόδα και υπεροξείδιο του υδρογόνου
Το νέο ντοκυμαντέρ The Last Spy, σε σκηνοθεσία Katharina Otto-Bernstein, που κυκλοφόρησε σε επιλεγμένες αίθουσες και σε streaming από τις 24 Απριλίου 2026, φέρνει στο φως αυτή τη διπλή ζωή, σε μεγάλο βαθμό μέσα από τα λόγια του ίδιου του Sichel, που πέθανε τον Φεβρουάριο του 2025 σε ηλικία 102 ετών, λίγο πριν την κυκλοφορία της ταινίας.
Από το Βερολίνο του Ψυχρού Πολέμου στα βαρέλια του Μπορντό
Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Sichel ανέλαβε τη διεύθυνση των επιχειρήσεων της CIA στο Βερολίνο, σε μια εποχή που η πόλη ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ζώνες κατοχής και αποτελούσε το κέντρο βάρους του ανατολικοδυτικού ανταγωνισμού. Αργότερα, υπηρέτησε ως επικεφαλής του σταθμού της CIA στο Χονγκ Κονγκ. Aρνήθηκε να ακολουθήσει διαταγές που έστελναν πράκτορες σε σχεδόν βέβαιο θάνατο και άσκησε δημόσια κριτική για τις επεμβάσεις της CIA σε Γουατεμάλα, Ινδονησία, Κονγκό και Ιράν. Στο ντοκυμαντέρ, σχολιάζει χωρίς περιστροφές τις αποφάσεις των John Foster Dulles, του Αϊζενχάουερ και άλλων ισχυρών ανδρών της εποχής, και επισημαίνει ότι συχνά «τα δημοκρατικά ιδεώδη μπορεί να σαμποτάρουν τα οικονομικά μας συμφέροντα». Αποχώρησε από την CIA το 1960, αναφέροντας ότι η υπηρεσία «έκανε πράγματα που δεν μου άρεσαν».
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Η viral υπερτροφή που κοροϊδεύει τον κόσμο – Τα εντυπωσιακά ευρήματα της χημικής ανάλυσης του CVUA
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Μασούτης: Σοβαρό εργατικό ατύχημα σε σουπερμάρκετ – Η εργαζόμενη, σύμφωνα με καταγγελίες δεν είχε εκπαιδευτεί για το κρεοπωλείο
Επέστρεψε τότε στο κρασί, αναλαμβάνοντας την οικογενειακή επιχείρηση στη Γερμανία. Η οξυδέρκεια που τον έκανε αποτελεσματικό κατάσκοπο τον βοήθησε και στον επιχειρηματικό κόσμο. Η πιο έξυπνη κίνησή του ήταν η ανάθεση της εισαγωγής και διανομής του οικογενειακού χαρτοφυλακίου στην εταιρεία Schieffelin, με το Blue Nun να τοποθετείται στην αγορά ως «κρασί που πίνεται σε όλη τη διάρκεια ενός γεύματος». Η στρατηγική απέδωσε θεαματικά, καθώς τη δεκαετία του 1980, οι πωλήσεις του Blue Nun στις ΗΠΑ έφτασαν 1,25 εκατομμύριο κιβώτια ετησίως και 3 εκατομμύρια παγκοσμίως.
Μια ζωή που τώρα γίνεται ταινία
Η σκηνοθέτιδα Otto-Bernstein ξεκίνησε να ερευνά τους αδελφούς Dulles για άλλο έργο όταν γνώρισε τον Sichel, τότε 95 ετών, που έγραφε τα απομνημονεύματά του. Μετά τη βαριά λογοκρισία του χειρογράφου από την CIA, ο Sichel συμφώνησε να μιλήσει ελεύθερα μπροστά στην κάμερα. Το αποτέλεσμα είναι μια καταθέση από έναν από τους τελευταίους αυτόπτες μάρτυρες της γέννησης της αμερικανικής κατασκοπείας, που ταυτόχρονα έτυχε να είναι ο άνθρωπος πίσω από ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα μπουκάλια κρασιού του 20ού αιώνα. Η ταινία κυκλοφόρησε μετά θάνατον, αφήνοντας ο Sichel να μιλήσει τελευταία φορά για ένα κεφάλαιο της ιστορίας που γνώριζε από πρώτο χέρι.
