Οι καταναλωτές αγοράζουν νερό με γνώμονα την κλιματική αλλαγή και τα μικροπλαστικά, σύμφωνα με νέα έρευνα 20.000 νοικοκυριών
Η αγορά εμφιαλωμένου νερού στη Γαλλία ανακάμπτει, αλλά αυτό που την οδηγεί δεν είναι πλέον μόνο η δίψα. Είναι ο φόβος. Νέα έρευνα που διεξήχθη σε 20.000 γαλλικά νοικοκυριά από όλα τα κανάλια λιανικής, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Νερού στις 22 Μαρτίου, αποτυπώνει με ακρίβεια το πόσο βαθιά έχουν διεισδύσει οι περιβαλλοντικές ανησυχίες στις αποφάσεις αγοράς.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, για περισσότερους από τους μισούς ερωτηθέντες (54%) η κλιματική αλλαγή και η ρύπανση των υδάτων αποτελούν τους κυριότερους παράγοντες που επηρεάζουν τι νερό αγοράζουν και γιατί. Ακολουθεί η σπατάλη νερού με 49% και ο κίνδυνος έλλειψης με 43%. Τα ποσοστά αυτά δεν αφορούν αφηρημένες ανησυχίες για το μέλλον του πλανήτη, αλλά συγκεκριμένες, καθημερινές επιλογές στο ράφι του σούπερ μάρκετ.
Ταυτόχρονα, σχεδόν έξι στους δέκα Γάλλους (59%) δηλώνουν ότι ανησυχούν ολοένα και περισσότερο για τους κινδύνους που μπορεί να ενέχουν τα μικροπλαστικά για την υγεία τους. Αυτή η ανησυχία δεν μένει στο επίπεδο της γνώμης, αλλά μεταφράζεται σε αυξημένη προσοχή στη συσκευασία και τα συστατικά του προϊόντος που αγοράζουν.
Η συσκευασία παραμένει το κυρίαρχο κριτήριο βιωσιμότητας για τους Γάλλους καταναλωτές κατά την αγορά ροφημάτων, με το 71% να τη χαρακτηρίζει απαραίτητη, αν και το ποσοστό αυτό έχει υποχωρήσει κατά έξι μονάδες σε σχέση με το 2023. Η μείωση αυτή ίσως αντανακλά μια κόπωση από την υπερβολική εστίαση στη συσκευασία ως μοναδικό δείκτη οικολογικής συνείδησης, ενώ άλλα κριτήρια αναδύονται.
Σε επίπεδο κατανάλωσης, η φυσική αρτεσιανή πηγή συνεχίζει να κυριαρχεί απόλυτα: από τα 6,7 δισεκατομμύρια συσκευασίες νερού που αγοράστηκαν συνολικά, τα 6,5 δισεκατομμύρια ήταν φυσικά νερά. Το νερό χωρίς ανθρακικό παραμένει το μεγαλύτερο τμήμα με 5,4 δισεκατομμύρια μονάδες, ενώ το ανθρακούχο φτάνει τα 1,3 δισεκατομμύρια. Τα αρωματισμένα νερά αντιπροσωπεύουν μόλις 205 εκατομμύρια μονάδες, ένα σχετικά μικρό αλλά αυξανόμενο τμήμα.
Αξιοσημείωτο είναι ότι το νερό διατηρεί τη θέση του ως κεντρικό στοιχείο της γαλλικής διατροφής, με σταθερή κατανάλωση ως συνοδευτικό γεύματος και ελαφρά αύξηση 0,8 μονάδων από το 2016. Αυτό καταδεικνύει ότι, παρά τον πολλαπλασιασμό εναλλακτικών ροφημάτων, το νερό δεν εκτοπίζεται από το τραπέζι.
Τα ευρήματα αυτά έρχονται να επιβεβαιώσουν μια ευρύτερη τάση που παρατηρείται σε πολλές ευρωπαϊκές αγορές: ο καταναλωτής δεν αγοράζει πλέον ένα απλό προϊόν υδάτωσης, αλλά κάνει μια δήλωση αξιών. Το νερό βρίσκεται, όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται στην έρευνα, στη διασταύρωση δύο ισχυρών απαιτήσεων: της υγείας και του περιβάλλοντος. Και αυτό αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού για κάθε εταιρεία που δραστηριοποιείται στον κλάδο.
