Η έλλειψη πόσιμου νερού και η επισιτιστική ανασφάλεια δεν είναι δύο ξεχωριστά προβλήματα
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας και το Διεθνές Ινστιτούτο Διαχείρισης Νερού ανέλυσαν δεδομένα από 124.003 ερωτηθέντες σε 121 χώρες, καλύπτοντας όλα τα εισοδηματικά επίπεδα, και διαπίστωσαν ότι η έλλειψη πρόσβασης σε καθαρό πόσιμο νερό συνδέεται σταθερά με επισιτιστική ανασφάλεια και απειλές για την ασφάλεια των τροφίμων. Το εύρημα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Food, ισχύει ανεξαρτήτως του πλούτου της χώρας. Ακόμα και σε πλούσια κράτη, τα άτομα χωρίς πρόσβαση σε καθαρό νερό εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερη πιθανότητα να στερούνται επαρκή και ασφαλή τροφή. Η μελέτη βασίστηκε στα δεδομένα της Παγκόσμιας Έρευνας Κινδύνου του Ιδρύματος Lloyd’s Register, μιας από τις πιο εκτεταμένες έρευνες κοινής γνώμης που έχουν γίνει ποτέ σε παγκόσμιο επίπεδο για ζητήματα κινδύνου και ευαλωτότητας.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ανακαλούνται παγάκια λόγω εντερόκοκκου – Τι είναι το βακτήριο και γιατί ανησυχούν οι αρχές
Τρεις μηχανισμοί που εξηγούν τη σχέση
Οι ερευνητές εντοπίζουν τρεις βασικούς μηχανισμούς που εξηγούν γιατί η έλλειψη καθαρού νερού οδηγεί σχεδόν νομοτελειακά και σε επισιτιστική ανασφάλεια. Πρώτον, τα δύο προβλήματα συχνά έχουν κοινές δομικές αιτίες, όπως κακές υποδομές, κλιματική αλλαγή, φτώχεια και ένοπλες συρράξεις δημιουργούν ταυτόχρονα και τις δύο κρίσεις στις ίδιες κοινότητες. Δεύτερον, χωρίς καθαρό νερό η ασφαλής παρασκευή τροφίμων καθίσταται αδύνατη, καθώς το πλύσιμο των χεριών, το μαγείρεμα, η αποθήκευση τροφίμων και η αποφυγή μόλυνσης εξαρτώνται άμεσα από την πρόσβαση σε ασφαλές νερό. Τρίτον, η δαπάνη χρόνου και χρημάτων για την εξεύρεση νερού αφαιρεί πόρους από την εξεύρεση τροφής, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο που επιδεινώνει και τις δύο καταστάσεις ταυτόχρονα. Αυτοί οι μηχανισμοί εξηγούν γιατί το εύρημα δεν περιορίζεται στις φτωχές χώρες. Σε αστικές περιοχές πλούσιων χωρών, κοινότητες χωρίς αξιόπιστη υδροδότηση, όπως ορισμένες περιοχές στις Ηνωμένες Πολιτείες, εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά επισιτιστικής ανασφάλειας σε σύγκριση με κοινότητες παρόμοιου εισοδήματος που έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό. Το κεντρικό επιχείρημα της μελέτης είναι εξίσου πολιτικό και επιστημονικό. Κυβερνήσεις, ανθρωπιστικοί οργανισμοί και φορείς δημόσιας υγείας αντιμετωπίζουν συνήθως την υδατική ανασφάλεια και την επισιτιστική ανασφάλεια ως διαφορετικά προβλήματα με διαφορετικές λύσεις, διαφορετικά υπουργεία και διαφορετικούς προϋπολογισμούς. Η έρευνα υποστηρίζει ότι αυτή η κατάτμηση υπονομεύει την αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων και ότι οι επενδύσεις σε υποδομές καθαρού νερού, συστήματα αποχέτευσης και προγράμματα δημόσιας υγείας πρέπει να σχεδιάζονται ενιαία με τις πολιτικές επισιτιστικής ασφάλειας. Ο κίνδυνος επιδείνωσης της κατάστασης είναι υπαρκτός και μετρήσιμος. Η κλιματική αλλαγή αναμένεται να εντείνει τόσο την υδατική ανασφάλεια όσο και την επισιτιστική ανασφάλεια τις επόμενες δεκαετίες, ιδίως σε κοινότητες με περιορισμένους πόρους. Η αύξηση της συχνότητας και της έντασης των ξηρασιών, τα ακραία καιρικά φαινόμενα και η μείωση των αποθεμάτων γλυκού νερού δεν αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά όσο οι πολιτικές για το νερό και τα τρόφιμα παραμένουν αποσυνδεδεμένες. Η μελέτη καταλήγει με μια θέση που οι ερευνητές θεωρούν αυτονόητη αλλά που δεν αντικατοπτρίζεται επαρκώς στις διεθνείς πολιτικές, καθώς η πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό δεν είναι μόνο ζήτημα υγιεινής, αλλά θεμελιώδης προϋπόθεση για τη διατροφική ασφάλεια, τη μείωση των κινδύνων για την υγεία και την οικονομική σταθερότητα των κοινωνιών.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Απορρυπαντικά: Μήπως μας «κοροϊδεύουν» οι οικονομικές και XL συσκευασίες;
