Μια μικρή ομάδα χωρών ευθύνεται για το μεγαλύτερο μέρος της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης που προκαλείται από το παγκόσμιο σύστημα διατροφής
Νέα επιστημονική μελέτη αποκαλύπτει ότι η περιβαλλοντική κρίση που συνδέεται με τη διατροφή δεν κατανέμεται ισομερώς στον πλανήτη καθώς ένας περιορισμένος αριθμός εθνών παράγει το μεγαλύτερο ποσοστό αερίων του θερμοκηπίου. Σύμφωνα με τα ευρήματα που δημοσιεύθηκαν στο Environmental Research: Food Systems, μόλις το 25% του παγκόσμιου πληθυσμού ευθύνεται για σχεδόν τα τρία τέταρτα των εκπομπών που σχετίζονται με τα τρόφιμα. Η ανάλυση αυτή καταδεικνύει ότι η κατανάλωση κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων στις ανεπτυγμένες χώρες αποτελεί τον κύριο μοχλό της κλιματικής αλλαγής επιβαρύνοντας δυσανάλογα το περιβάλλον σε σχέση με τις περιοχές που βασίζονται σε φυτικές πηγές ενέργειας.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Γιατί υπάρχει πάντα «χώρος» για γλυκό μετά το φαγητό
Η παραγωγή κόκκινου κρέατος αναδεικνύεται ως ο πιο επιβλαβής παράγοντας καθώς απαιτεί τεράστιες εκτάσεις γης και πόρους ενώ ταυτόχρονα απελευθερώνει μεγάλες ποσότητες μεθανίου. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αν οι χώρες με το υψηλότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα υιοθετούσαν ένα πιο βιώσιμο μοντέλο διατροφής οι παγκόσμιες εκπομπές θα μπορούσαν να μειωθούν δραστικά μέσα σε λίγα χρόνια. Είναι χαρακτηριστικό ότι η στροφή προς τις φυτικές πρωτεΐνες δεν ωφελεί μόνο τον πλανήτη αλλά προσφέρει και σημαντικά πλεονεκτήματα για την υγεία μειώνοντας τον κίνδυνο χρόνιων παθήσεων που συνδέονται με την υπερβολική κατανάλωση ζωικών λιπαρών.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Νέα έρευνα δείχνει σύνδεση μικροβίων του εντέρου με διάγνωση κατάθλιψης σε εφήβους
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Πώς να μειώσετε τα έξοδα για το πρωτοχρονιάτικο δείπνο στο μισό
Η μελέτη υπογραμμίζει το χάσμα μεταξύ των πλούσιων και των αναπτυσσόμενων χωρών όσον αφορά την πρόσβαση σε τρόφιμα και την επίδρασή τους στο κλίμα. Ενώ ένα μεγάλο μέρος του κόσμου εξακολουθεί να αντιμετωπίζει επισιτιστική ανασφάλεια οι κάτοικοι των οικονομικά ισχυρών κρατών καταναλώνουν πόρους που υπερβαίνουν κατά πολύ τα όρια της βιωσιμότητας. Αυτή η υπερκατανάλωση οδηγεί σε μια αλυσιδωτή αντίδραση καταστροφής των οικοσυστημάτων καθώς νέες εκτάσεις δασών μετατρέπονται σε βοσκοτόπια ή καλλιέργειες ζωοτροφών εντείνοντας την απώλεια της βιοποικιλότητας.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Πώς η βιταμίνη C αλλάζει το δέρμα
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Τι να κάνεις την επόμενη μέρα αν έφαγες πολλή ζάχαρη
Οι επιστήμονες τονίζουν ότι η αλλαγή των ατομικών συνηθειών δεν αρκεί από μόνη της και απαιτούνται αυστηρές πολιτικές για τον ανασχηματισμό του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων. Η παροχή κινήτρων για τη βιώσιμη γεωργία και η επιβολή φόρων σε προϊόντα με υψηλές εκπομπές ρύπων θα μπορούσαν να εξισορροπήσουν την κατάσταση. Η μετάβαση σε μια διατροφή που βασίζεται κυρίως σε ολόκληρες φυτικές τροφές θεωρείται πλέον επιτακτική ανάγκη για τη διασφάλιση της επιβίωσης του πλανήτη και την προστασία των μελλοντικών γενεών από τις συνέπειες της κλιματικής κατάρρευσης.
