Μελέτη ανακατασκεύασε τα γονιδιώματα 645 μικροβιακών ειδών από 99 κοραλλιογενείς υφάλους, από τα οποία το 99% ήταν εντελώς άγνωστα
Τα κοραλλιογενή οικοσυστήματα περιγράφονται συχνά ως τα «δάση της θάλασσας» λόγω της έκτασης της βιοποικιλότητάς τους. Υποστηρίζουν περίπου το ένα τρίτο όλης της ορατής θαλάσσιας ζωής, ενώ καλύπτουν λιγότερο από το 1% του βυθού των ωκεανών. Νέα έρευνα διεθνούς ομάδας επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο του Γκόλγουεϊ, το ETH Zurich και άλλα ιδρύματα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature, αποκαλύπτει ότι η πραγματική τους ποικιλότητα βρίσκεται κυρίως στο μικροβίωμα που ζει μέσα στα ίδια τα κοράλλια.
Η έρευνα ανέλυσε δείγματα μικροβιώματος από 99 κοραλλιογενείς υφάλους σε 32 νησιά του Ειρηνικού, στο πλαίσιο του κοινοπρακτικού προγράμματος Tara Pacific. Τα αποτελέσματα ξεπέρασαν κάθε προσδοκία. Ανακατασκευάστηκαν τα γονιδιώματα 645 μικροβιακών ειδών, εκ των οποίων πάνω από το 99% δεν είχε περιγραφεί ποτέ γενετικά. Κάθε είδος κοραλλιού φιλοξενεί τη δική του εξειδικευμένη μικροβιακή κοινότητα, και πολλά από αυτά τα μικρόβια παράγουν βιοδραστικές χημικές ενώσεις με δυνητικές εφαρμογές στην ιατρική και τη βιοτεχνολογία.
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα αφορά τη βιοσυνθετική ικανότητα των κοραλλιακών μικροβίων. Η ανάλυση έδειξε ότι τα βακτήρια που ζουν στα κοράλλια περιέχουν μεγαλύτερο εύρος βιοσυνθετικών γονιδιακών συμπλεγμάτων από οποιοδήποτε άλλο θαλάσσιο περιβάλλον που έχει μελετηθεί. Αυτά τα γονίδια είναι οι «συνταγές» για την παραγωγή φυσικών χημικών ενώσεων. Ο καθηγητής Olivier Thomas του Πανεπιστημίου του Γκόλγουεϊ επισήμανε ότι το βιοσυνθετικό δυναμικό των κοραλλιακών μικροβίων ισοφαρίζει ή ξεπερνά παραδοσιακές πηγές φυσικών προϊόντων, όπως οι σπόγγοι, που αποτελούν ιστορικά μια από τις πιο παραγωγικές πηγές νέων φαρμακευτικών ουσιών. Μεταξύ των νεοανακαλυφθέντων μικροοργανισμών εντοπίστηκε το γένος Acidobacteriota, το οποίο παράγει νέα ένζυμα με ενδιαφέρουσες βιοτεχνολογικές δυνατότητες.
Η δρ. Maggie Reddy υπογράμμισε ένα στοιχείο που σπάνια συζητείται στο πλαίσιο της κλιματικής αλλαγής και των κοραλλιογενών υφάλων. Από πάνω από 4.000 μικροβιακά είδη που εντοπίστηκαν, μόνο το 10% διαθέτει οποιαδήποτε γενετική πληροφορία, και λιγότερο από 1% των ειδών που βρέθηκαν αποκλειστικά στα δείγματα Tara Pacific έχουν μελετηθεί καθόλου. Αυτό σημαίνει ότι κάθε φορά που καταστρέφεται ένας κοραλλιογενής ύφαλος από θαλάσσιους καύσωνες, ασβεστοποίηση ή ανθρώπινες δραστηριότητες, χάνεται ταυτόχρονα και ένα τμήμα αυτής της «μοριακής βιβλιοθήκης» που δεν έχει ακόμη καταγραφεί.
Ο Thomas και η Reddy θα συμμετάσχουν τον Ιούνιο του 2026 στην εκστρατεία Tara Coral στην Παπούα Νέα Γουινέα, όπου θα συλλέξουν νέα δείγματα και θα εξερευνήσουν γιατί ορισμένα κοράλλια εμφανίζουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή. Τα ευρήματα αυτής της έρευνας ενισχύουν ένα επιχείρημα υπέρ της διατήρησης που είναι πιο ισχυρό από την αισθητική αξία των υφάλων, καθώς ο κοραλλιογενής κόσμος μπορεί να κρύβει θεραπείες για ασθένειες που δεν έχουν ακόμη βρει αντιμετώπιση.
