Νέα έρευνα εντόπισε συσχέτιση μεταξύ υψηλών επιπέδων του βακτηρίου και της μυϊκής δύναμης
Το μικροβίωμα του εντέρου δεν σταματά να αποκαλύπτει νέες συνδέσεις με την ανθρώπινη υγεία. Από τον μεταβολισμό και το ανοσοποιητικό μέχρι την ψυχική υγεία, τα τρισεκατομμύρια μικροοργανισμοί που κατοικούν στο πεπτικό σύστημα έχουν αναδειχθεί σε βασικούς συνεργάτες της φυσιολογίας μας. Τώρα, μια νέα μελέτη προσθέτει έναν ακόμα τομέα στον κατάλογο: Τη μυϊκή δύναμη.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | 16 νεκροί από γάλα που μολύνθηκε με βιομηχανική κόλλα – 80% το ποσοστό θνησιμότητας
Η έρευνα ανέλυσε το μικροβίωμα δύο ομάδων ενηλίκων, 90 νέων ηλικίας 18 έως 25 ετών και 33 μεγαλύτερων ηλικίας 65 έως 75 ετών. Οι συμμετέχοντες έδωσαν δείγματα κοπράνων για ανάλυση με αλληλούχηση DNA, ώστε να προσδιοριστούν τα βακτηριακά είδη που ήταν παρόντα και η αφθονία τους. Παράλληλα, υποβλήθηκαν σε δοκιμασίες μυϊκής δύναμης, συμπεριλαμβανομένης της δοκιμασίας δύναμης λαβής χεριού, ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο μέτρο συνολικής μυϊκής κατάστασης που έχει συνδεθεί και με κίνδυνο πρόωρης θνητότητας.
Υψηλότερα επίπεδα του Roseburia inulinivorans στο έντερο συσχετίστηκαν με καλύτερες επιδόσεις σε όλες τις δοκιμασίες μυϊκής δύναμης. Εξίσου σημαντικό ήταν το εύρημα ότι οι ηλικιωμένοι συμμετέχοντες είχαν γενικά χαμηλότερα επίπεδα αυτού του βακτηρίου σε σχέση με τους νεότερους, κάτι που ταιριάζει με τη γνωστή πτωτική πορεία της μυϊκής δύναμης με την ηλικία.
Μια συσχέτιση όμως δεν αποδεικνύει αιτιότητα. Για να ελεγχθεί αν το βακτήριο επηρεάζει πραγματικά τους μύες ή απλώς συνυπάρχει σε δυνατότερους οργανισμούς, οι ερευνητές διεξήγαγαν πειράματα σε ποντίκια. Αφού μείωσαν τα υπάρχοντα εντερικά μικρόβια των ζώων, εισήγαγαν Roseburia inulinivorans στο πεπτικό τους σύστημα. Τα ποντίκια που έλαβαν το βακτήριο ανέπτυξαν εμφανώς ισχυρότερη μυϊκή δύναμη στα άκρα τους σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Οι μυϊκές τους ίνες μεγάλωσαν και μετατοπίστηκαν προς τον τύπο ΙΙ, τις ταχείες μυϊκές ίνες που σχετίζονται με ισχυρές και εκρηκτικές κινήσεις.
Περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι το βακτήριο μπορεί να επηρεάζει τον τρόπο που οι μύες χρησιμοποιούν ενέργεια. Σε ποντίκια που έλαβαν Roseburia inulinivorans, πολλαπλά ενεργειακά μονοπάτια μέσα στα μυϊκά κύτταρα έγιναν πιο ενεργά, ενώ τα επίπεδα ορισμένων αμινοξέων μειώθηκαν στο έντερο και στην κυκλοφορία, υποδηλώνοντας αυξημένη αξιοποίησή τους για σύνθεση πρωτεϊνών.
Το όνομα του βακτηρίου περιέχει και μια σημαντική πληροφορία. Το «inulinivorans» αναφέρεται στην ινουλίνη, έναν τύπο διαιτητικής ίνας που βρίσκεται φυσικά σε τρόφιμα όπως τα κρεμμύδια, το σκόρδο, τα πράσα, το σπαράγγι και η ρίζα κιχωρίου. Αυτές οι ίνες τρέφουν το βακτήριο και υποστηρίζουν την ανάπτυξή του στο έντερο, πράγμα που σημαίνει ότι η διατροφή μπορεί να επηρεάσει άμεσα την παρουσία του στο μικροβίωμα.
Η έρευνα έχει περιορισμούς που αξίζει να αναφερθούν. Οι ανθρώπινες ομάδες ήταν σχετικά μικρές, και τα πειράματα αιτιότητας διεξήχθησαν σε ποντίκια και όχι σε ανθρώπους. Οι ηλικιωμένοι συμμετέχοντες ήταν αποκλειστικά άνδρες. Παρ’ όλα αυτά, τα ευρήματα ανοίγουν έναν ενδιαφέρον δρόμο για μελλοντική έρευνα. Αν μεγαλύτερες ανθρώπινες μελέτες επιβεβαιώσουν τη σχέση, το Roseburia inulinivorans θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση ενός προβιοτικού που υποστηρίζει τη μυϊκή λειτουργία καθώς γερνάμε.
