Νέα ανάλυση δείχνει ότι η φρουκτόζη λειτουργεί ως μεταβολικό σήμα που προωθεί την αποθήκευση λίπους ανεξάρτητα από τις θερμίδες
Για χρόνια η επιστημονική συζήτηση για τη ζάχαρη επικεντρωνόταν στις θερμίδες. Νέα ανάλυση που δημοσιεύτηκε στο Nature Metabolism από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κολοράντο Anschutz αλλάζει τη γωνία, καθώς το πρόβλημα με τη φρουκτόζη δεν είναι απλώς πόσες θερμίδες περιέχει, αλλά τι κάνει στον μεταβολισμό ανεξάρτητα από αυτές.
Η επιτραπέζια ζάχαρη και το σιρόπι υψηλής φρουκτόζης, τα δύο πιο κοινά γλυκαντικά στη διατροφή μας, περιέχουν και τα δύο γλυκόζη και φρουκτόζη. Ωστόσο, οι δύο αυτές ουσίες δεν μεταβολίζονται με τον ίδιο τρόπο. Η γλυκόζη ακολουθεί τα τυπικά ρυθμιστικά μονοπάτια παραγωγής ενέργειας, ενώ η φρουκτόζη τα παρακάμπτει.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ| Πρόστιμα 12,7 εκατ. ευρώ σε 4 εταιρείες βιολογικών για δημιουργία καρτέλ – Ποια μεγάλη αλυσίδα σούπερ μάρκετ εμπλέκεται
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Αναψυκτικά διαίτης: Η «παγίδα» χωρίς θερμίδες που αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη, καρδιαγγειακών παθήσεων και εγκεφαλικού
Αυτή η παράκαμψη έχει συνέπειες, καθώς η φρουκτόζη οδηγεί σε αυξημένη σύνθεση λίπους, εξαντλεί την κυτταρική ενέργεια (ATP) και παράγει ενδιάμεσες ουσίες που συνδέονται με μεταβολική δυσλειτουργία. Με απλά λόγια, ο οργανισμός αντιδρά στη φρουκτόζη σαν να λαμβάνει σήμα «αποθήκευσε λίπος», ανεξαρτήτως της συνολικής ενεργειακής πρόσληψης.
Ένα ακόμα ανησυχητικό εύρημα
Ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της έκθεσης είναι ότι η φρουκτόζη δεν εισέρχεται στον οργανισμό μόνο μέσω της διατροφής. Ο ίδιος ο οργανισμός μπορεί να παράγει φρουκτόζη από γλυκόζη, κάτι που σημαίνει ότι ο ρόλος της στη μεταβολική νόσο είναι πιθανώς ευρύτερος από ό,τι εκτιμούσαμε. Ακόμα και η κατανάλωση υδατανθράκων που δεν περιέχουν φρουκτόζη μπορεί υπό συνθήκες να οδηγήσει στην εσωτερική παραγωγή της.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Βρετανία: Προετοιμασία για ελλείψεις τροφίμων και καυσίμων λόγω του συνεχιζόμενου πολέμου
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ| Lidl UK: Κατηγορείται για κρυφή προώθηση junk food
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η φρουκτόζη πιθανώς εξυπηρετούσε εξελικτικό σκοπό, βοηθώντας τον οργανισμό να αποθηκεύει ενέργεια για περιόδους έλλειψης τροφής. Σε ένα περιβάλλον όπως το σημερινό, όπου η τροφή είναι συνεχώς διαθέσιμη, ο ίδιος μηχανισμός λειτουργεί πλέον εναντίον μας, συμβάλλοντας στην παχυσαρκία, την αντίσταση στην ινσουλίνη και τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Τα ευρήματα αποκτούν ιδιαίτερη σημασία στο πλαίσιο των παγκόσμιων τάσεων, καθώς παρά τη μείωση της κατανάλωσης αναψυκτικών σε ορισμένες χώρες, η συνολική πρόσληψη ελεύθερων σακχάρων παραμένει πάνω από τα συνιστώμενα επίπεδα στις περισσότερες περιοχές και συνεχίζει να αυξάνεται σε άλλες.
