Ειδικοί εξετάζουν όλο και πιο στενά τη σχέση των ορμονικών αλλαγών της εμμηνόπαυσης με τον «παγωμένο ώμο»
Ένα λιγότερο γνωστό σύμπτωμα που ενδέχεται να συνδέεται με την περιεμμηνόπαυση και την εμμηνόπαυση φέρνουν στο προσκήνιο νεότερες επιστημονικές παρατηρήσεις, με τους ειδικούς να καλούν τις γυναίκες να μην αποδίδουν αυτόματα κάθε επίμονο πόνο στον ώμο στη φυσιολογική φθορά του χρόνου. Πρόκειται για τον λεγόμενο παγωμένο ώμο, μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από σταδιακή εμφάνιση πόνου, δυσκαμψίας και σημαντικό περιορισμό της κίνησης της άρθρωσης.
Το πρόβλημα αναπτύσσεται όταν η κάψα που περιβάλλει την άρθρωση του ώμου εμφανίζει φλεγμονή και συρρίκνωση. Ως αποτέλεσμα, οι κινήσεις γίνονται ολοένα και πιο δύσκολες, ενώ ο πόνος μπορεί να επηρεάσει ακόμη και απλές καθημερινές δραστηριότητες όπως το ντύσιμο, το χτένισμα ή η ανύψωση του χεριού. Η κατάσταση εξελίσσεται συνήθως αργά και σε αρκετές περιπτώσεις τα συμπτώματα μπορεί να διαρκέσουν για μήνες ή ακόμη και χρόνια.
Οι ορμονικές αλλαγές στο επίκεντρο της έρευνας
Αν και ο παγωμένος ώμος είναι γνωστός στην ιατρική κοινότητα εδώ και πολλά χρόνια, οι ερευνητές εξετάζουν πλέον πιο προσεκτικά τον πιθανό ρόλο των ορμονών στην εμφάνισή του. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται κυρίως στα επίπεδα των οιστρογόνων, τα οποία μειώνονται σημαντικά κατά τη διάρκεια της περιεμμηνόπαυσης και της εμμηνόπαυσης.
Τα οιστρογόνα διαθέτουν αντιφλεγμονώδη δράση και συμβάλλουν στη διατήρηση της υγείας των συνδετικών ιστών του σώματος, όπως οι τένοντες, οι σύνδεσμοι και οι αρθρικές κάψες. Σύμφωνα με τη θεωρία που εξετάζουν οι επιστήμονες, η πτώση των οιστρογόνων μπορεί να κάνει την κάψα του ώμου πιο ευάλωτη σε φλεγμονή και στη δημιουργία ουλώδους ιστού. Η διαδικασία αυτή θα μπορούσε να εξηγεί γιατί πολλές γυναίκες εμφανίζουν προοδευτική δυσκαμψία και πόνο κατά τη μεταβατική περίοδο προς την εμμηνόπαυση.
Παραμένει πάντως ασαφές γιατί η συγκεκριμένη διαδικασία φαίνεται να επηρεάζει ιδιαίτερα τον ώμο και όχι άλλες αρθρώσεις. Μία πιθανή εξήγηση είναι ότι πρόκειται για την άρθρωση με το μεγαλύτερο εύρος κίνησης στο ανθρώπινο σώμα, γεγονός που την καθιστά πιο ευαίσθητη σε αλλαγές που επηρεάζουν τη δομή και την ελαστικότητα των ιστών που την περιβάλλουν.
Πότε χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση
Σύμφωνα με το βρετανικό σύστημα υγείας NHS, ο παγωμένος ώμος εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα ηλικίας από 40 έως 60 ετών και είναι σαφώς συχνότερος στις γυναίκες. Παράλληλα, η πάθηση έχει συνδεθεί και με τον σακχαρώδη διαβήτη, με έρευνες να δείχνουν ότι τα άτομα με διαβήτη αντιμετωπίζουν έως και πέντε φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισής της σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι ο πόνος στον ώμο που επιδεινώνεται σταδιακά και συνοδεύεται από αυξανόμενη δυσκαμψία δεν θα πρέπει να θεωρείται αναπόφευκτη συνέπεια της ηλικίας. Αντίθετα, η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να επιτρέψει την εφαρμογή κατάλληλων θεραπευτικών παρεμβάσεων και ειδικών ασκήσεων που συμβάλλουν στη βελτίωση της κινητικότητας και στη μείωση των συμπτωμάτων.
Η ιατρική αξιολόγηση θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική όταν ο πόνος, η δυσκαμψία ή ο περιορισμός της κίνησης αρχίζουν να επηρεάζουν την καθημερινότητα, καθώς η έγκαιρη αντιμετώπιση μπορεί να περιορίσει τη διάρκεια και τη βαρύτητα της πάθησης.
