Οι μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις που βασίζονται σε προσιτές και ήπιες μορφές άσκησης
Η άσκηση φαίνεται πως έχει θέση στην αντιμετώπιση της αϋπνίας, όχι μόνο ως συμπληρωματικό μέσο αλλά και ως πρωταρχική θεραπευτική επιλογή. Τα αποτελέσματα μιας συγκριτικής ανάλυσης 22 κλινικών δοκιμών δείχνουν ότι ήπιες μορφές σωματικής δραστηριότητας, όπως η γιόγκα, το Τάι Τσι, το περπάτημα και το τζόκινγκ, μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την ποιότητα και τη διάρκεια του ύπνου, μειώνοντας παράλληλα τη σοβαρότητα της αϋπνίας και τις νυχτερινές αφυπνίσεις.
Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο BMJ Evidence Based Medicine και παρουσιάστηκαν ως απάντηση στην ανάγκη για εναλλακτικές θεραπείες πέρα από τα φάρμακα ή τη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία (CBT), η οποία, αν και αποτελεσματική, δεν είναι πάντα διαθέσιμη. Η συστηματική αυτή ανασκόπηση εξέτασε δεδομένα από 1348 συμμετέχοντες, συγκρίνοντας 13 παρεμβάσεις, μεταξύ τους και επτά που βασίζονται στην άσκηση.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Εκρηκτική αύξηση 763% στις δηλητηριάσεις παιδιών από θήκες νικοτίνης
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ανάκληση μπαγκαζιέρας αυτοκινήτου που πωλείται και στην Ελλάδα – Αποκολλάται το καπάκι της οροφής εν κινήσει
Η γιόγκα ξεχώρισε για την ικανότητά της να αυξάνει τον συνολικό χρόνο ύπνου κατά σχεδόν δύο ώρες και να βελτιώνει την αποδοτικότητα του ύπνου. Το Τάι Τσι αποδείχθηκε εξίσου δραστικό, με επίδραση τόσο στον χρόνο που περνά κάποιος ξύπνιος στο κρεβάτι όσο και στη διάρκεια του ύπνου. Το περπάτημα και το τζόκινγκ φάνηκαν να μειώνουν τη βαρύτητα της αϋπνίας, επηρεάζοντας θετικά την ποιότητα ζωής.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το πιθανό όφελος αυτών των μορφών άσκησης αποδίδεται στη ρύθμιση του στρες, στη σωματική χαλάρωση, στη μείωση της υπερδιέγερσης και στη βελτίωση της συναισθηματικής κατάστασης. Συμβάλλουν επίσης στη ρύθμιση της μελατονίνης και της κορτιζόλης, ορμονών που σχετίζονται με τον ύπνο και το άγχος.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Αυτό πρέπει να έχετε πάντα στην τσάντα σας για τα τσιμπήματα από σφήκες ή μέλισσες, σύμφωνα με μελισσοκόμο
Αξίζει να σημειωθεί ότι το Τάι Τσι εμφάνισε υπεροχή έναντι όλων των άλλων παρεμβάσεων σε πολλαπλά κριτήρια, ακόμα και μακροπρόθεσμα, για διάστημα έως και δύο ετών. Η γιόγκα και το ήπιο τρέξιμο φάνηκαν να προσφέρουν σταθερές και ουσιαστικές βελτιώσεις με μικρό κόστος και χωρίς ιδιαίτερες παρενέργειες.
Οι ερευνητές αναγνωρίζουν ότι αρκετές μελέτες που συμπεριλήφθηκαν είχαν περιορισμούς ως προς τον σχεδιασμό ή το μέγεθος του δείγματος. Παρόλα αυτά, επισημαίνουν τη σημασία των ευρημάτων τους, που μπορούν να αξιοποιηθούν για την ανάπτυξη νέων κλινικών κατευθύνσεων, εντάσσοντας την άσκηση στον βασικό κορμό θεραπευτικών στρατηγικών.
