Τα νέα αντιπαχυσαρκικά φάρμακα ενδέχεται να ωφελήσουν λιγότερους από όσους χρειάζονται
Τα φάρμακα που βασίζονται σε αναλόγους GLP-1, σεμαγλουτίδη και τιρζεπατίδη, έχουν αλλάξει ριζικά τον τρόπο αντιμετώπισης της παχυσαρκίας. Μεγάλες κλινικές μελέτες έχουν καταγράψει σημαντική και διατηρήσιμη απώλεια βάρους παράλληλα με βελτίωση δεικτών μεταβολικής υγείας. Στη Βρετανία, εκτιμάται ότι 1,6 εκατομμύρια ενήλικες στην Αγγλία, την Ουαλία και τη Σκωτία χρησιμοποιούσαν τέτοια φάρμακα μεταξύ αρχών 2024 και αρχών 2025, ενώ άλλα 3,3 εκατομμύρια άτομα δήλωσαν ενδιαφέρον για τη χρήση τους μέσα στο επόμενο έτος. Το μηνιαίο κόστος του Mounjaro, που περιέχει τιρζεπατίδη, ανέρχεται στα 200 ευρώ, καθιστώντας το απρόσιτο για μεγάλο μέρος του πληθυσμού που το χρειάζεται περισσότερο. Σύμφωνα με επιστολή που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Medicine από ερευνητές του University College London και του Πανεπιστημίου του Cambridge, το κόστος αγοράς είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ανακαλείται αλεύρι με θανατηφόρες τοξίνες – Πωλήθηκε σε μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ
Το φαγητό που δεν φτάνει σε όλους
Τα φάρμακα αυτά μειώνουν την όρεξη και τη συνολική πρόσληψη τροφής, ενώ συχνά προκαλούν γαστρεντερικές παρενέργειες όπως ναυτία και πρώιμος κορεσμός. Χωρίς κατάλληλη διατροφική καθοδήγηση και παρακολούθηση, η μειωμένη κατανάλωση τροφής αυξάνει τον κίνδυνο κακής ποιότητας διατροφής, ανεπαρκούς πρόσληψης θρεπτικών συστατικών και απώλειας μυϊκής μάζας. Το 12% των βρετανικών νοικοκυριών αντιμετωπίζει επισιτιστική ανασφάλεια, και τα πιο υγιεινά τρόφιμα κοστίζουν περισσότερο, δημιουργώντας ένα πρόσθετο εμπόδιο για όσους ήδη αντιμετωπίζουν οικονομική δυσκολία. Οδηγίες που προϋποθέτουν ότι όλοι έχουν πρόσβαση σε υγιεινή και οικονομικά προσιτή τροφή αγνοούν μια κρίσιμη πραγματικότητα που διαμορφώνει την υγεία των ασθενών ακόμα και πριν φτάσουν στο ιατρείο.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Κοτόπουλα Νιτσιάκος: Πώς η πώληση της εταιρείας σε Ουκρανό πολυεκατομμυριούχο φέρνει τα πάνω κάτω στην πτηνοτροφία
Η απειλή ενός συστήματος δύο ταχυτήτων
Οι ερευνητές προειδοποιούν για την ανάδυση ενός «διπλού συστήματος» στη θεραπεία της παχυσαρκίας, όπου ένα τμήμα του πληθυσμού μπορεί να συνδυάσει τη φαρμακευτική αγωγή με ολοκληρωμένη διατροφική υποστήριξη και συνέχεια φροντίδας, ενώ άλλοι αντιμετωπίζουν σοβαρά εμπόδια και στα δύο. Οι ασθενείς που ζουν σε πιο αποστερημένες περιοχές φέρουν ήδη μεγαλύτερο βάρος ασθενειών που σχετίζονται με την παχυσαρκία, και χωρίς δομική υποστήριξη τα οφέλη της θεραπείας κινδυνεύουν να παραμείνουν άνισα κατανεμημένα. Το κεντρικό ερώτημα που θέτουν οι ερευνητές δεν είναι ποιος μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση στα φάρμακα, αλλά ποιος μπορεί να επωφεληθεί από αυτά μακροπρόθεσμα. Η απάντηση απαιτεί να αντιμετωπιστεί η παχυσαρκία όχι μόνο ως ιατρικό αλλά ως κοινωνικό και δομικό ζήτημα, με ισότιμη πρόσβαση στη διατροφική καθοδήγηση, στα υγιεινά τρόφιμα και στη συνεχή ιατρική παρακολούθηση να αποτελεί προϋπόθεση και όχι προνόμιο.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Καταγγελίες για αδράνεια και θεσμική σιωπή των ελεγκτικών αρχών στην υπόθεση της αλλαντοβιομηχανίας με τους 10 νεκρούς
