Όχι, δεν είναι η ηλικία…
Η γήρανση δεν καταδικάζει αναγκαστικά τη σεξουαλική υγεία των ανδρών, ωστόσο η έστω και μικρή αύξηση του σακχάρου στο αίμα φαίνεται ότι μπορεί να την επηρεάσει αρνητικά. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα μελέτης που παρουσιάστηκε στο ENDO 2025, το ετήσιο συνέδριο της Ενδοκρινολογικής Εταιρείας, και καταρρίπτει τον κυρίαρχο μύθο ότι η ηλικία ή η πτώση της τεστοστερόνης είναι οι βασικοί υπαίτιοι για την εξασθένηση της ανδρικής σεξουαλικής λειτουργίας.
Όπως εξηγεί ο επικεφαλής ερευνητής Michael Zitzmann, καθηγητής Ιατρικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Münster, τα δεδομένα δείχνουν ότι οι πρώιμες μεταβολικές μεταβολές, όπως οι ήπιες αυξήσεις στο σάκχαρο, έχουν μεγαλύτερη επίδραση στην ποιότητα της στύσης και της κινητικότητας του σπέρματος από ό,τι η τεστοστερόνη ή το πέρασμα του χρόνου. Αυτό σημαίνει ότι με παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής ή με σωστή ιατρική παρακολούθηση, οι άνδρες μπορούν να διατηρήσουν ενεργή τη σεξουαλική και αναπαραγωγική τους υγεία.
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε υγιείς άνδρες ηλικίας 18 έως 85 ετών χωρίς ιστορικό διαβήτη, καρδιοπάθειας ή καρκίνου. Ξεκίνησε το 2014 με 200 συμμετέχοντες και ολοκληρώθηκε το 2020 με 117, παρακολουθώντας παραμέτρους όπως τα επίπεδα σακχάρου (μέσω του δείκτη HbA1c), οι ορμονικές τιμές, η στυτική λειτουργία και η ποιότητα του σπέρματος.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, ενώ οι ορμόνες και οι τιμές σπέρματος παρέμειναν σταθερές με την ηλικία, η στυτική λειτουργία και η κινητικότητα του σπέρματος μειώνονταν σε άνδρες που εμφάνιζαν ακόμη και ήπια αυξημένα επίπεδα σακχάρου, κάτω μάλιστα από το όριο του διαβήτη. Αντιθέτως, η τεστοστερόνη επηρέαζε κυρίως τη σεξουαλική επιθυμία (λίμπιντο), όχι όμως τη στυτική ικανότητα.
