Γιατί οι πρώτοι food experts ήταν οι μαμάδες μας

Αγαπημένη μου κατάψυξη...

Της Δώρας Βλάχου.

Το ’λεγε πάντα η μάνα μου. Πρακτικό μυαλό. «Μην παιδεύεσαι με τα μαγειρέματα. Η κατάψυξη δεν είναι μόνο για παγάκια». Κάτι ήξερε εκείνη, που έκανε τα επικά τραπεζώματα στο σπίτι μας, με πιατέλες γεμάτες από λιχουδιές που ετοίμαζε και στόλιζε μονάχη της, χωρίς τη βοήθεια κανενός. Ψάρι ξεκοκαλισμένο με… παρδαλό κοστούμι μαγιονέζας, γαρίδες  λαδολέμονο (πώς τις έστηνε όρθιες τις γαρίδες στην πιατέλα, μυστήριο),  αυγά γεμιστά και ρολό κιμά γεμιστό με αυγά, πατάτες στο φούρνο κομμένες κυδωνάτες, σουφλέ ψωμιού, μοσχαράκι αλλά και σαλιγκάρια στιφάδο σκέτο γλύκισμα και φυσικά το διάσημο rost beef της δεκαετίας του ’80.  Μονάχη της τα μαγείρευε, σε χρόνο άχρονο. Η καθημερινότητά μας έρεε απολύτως ομαλά,  την ίδια στιγμή που εκείνη ετοίμαζε την πανηγυρική παρουσίαση της έμπνευσής και της Τέχνης της. Και όταν περνούσε η εβδομάδα κι έφτανε η στιγμή η κορυφαία, το σπίτι μοσχοβολούσε από το μπουτάκι που ψηνόταν και τα τυριά που έλιωναν στο σουφλέ, ο πατέρας μου άνοιγε στα δύο την ροτόντα της κουζίνας, συμπλήρωνε τις δύο τάβλες που τη διπλασίαζαν σε μήκος και ύστερα κούρδιζε την κιθάρα του για να είναι ετοιμοπόλεμος το βράδυ που θάρθει η παρέα. Η μαμά μου έστρωνε το τριζάτο λευκό τραπεζομάντηλο και ακουμπούσε επάνω του με ευλάβεια τα έργα της, σαν πίνακες σε καβαλέτα, προς τέρψη και θρέψη των αγαπημένων φίλων. Τη σύνθεση ολοκλήρωναν δύο χρωματιστές κρασοκανάτες που γεμίζονταν από μια νταμιτζάνα με κόκκινο μπρούσκο  που έστελνε ο κουμπάρος απ’την Κέρκυρα.  Η βεγγέρα του Σαββατόβραδου είχε γέλια και τραγούδια τόσα, που δεν λέγονται μεμιάς. Πάντως, η μαμά μου απολάμβανε να τη θαυμάζουν οι φίλες της: «Μα, πότε τα έφτιαξες όλα αυτά; Πώς τα κατάφερες όλα μονάχη σου;»

Θα σας πω εγώ η μαρτυριάρα, πώς τα κατάφερε, με το παρόν πόνημα (sic). Μου τα ομολόγησε όλα σε μια στιγμή αδυναμίας, μου έγραψε και μερικά σε σημειώσεις για να μην τα ξεχάσω και όπως είναι γνωστό, ό,τι γράφει δεν ξεγράφει: Η κατάψυξη είναι η κολλητή της φιλενάδα!  Έχει μάθει πως όλα τα τρόφιμα μπορούν να καταψυχθούν, ωμά ή μαγειρεμένα για να τα αποψύξεις όταν θα τα χρειαστείς, εξοικονομώντας χρόνο και κόπο. Έτσι, όταν έρθει η ώρα της συνάντησης με τους φίλους ή την οικογένεια, δεν θα είσαι μια εξαθλιωμένη νοικοκυρά αλλά φράπα και κεφάτη οικοδέσποινα. 

«Τα Άπαντα του Καταψύκτη», σε τρεις σκληρόδετους τόμους.

freezer Αγαπημένη μου κατάψυξη

Ιδού, λοιπόν, τροφή για σκέψη...

όπερ σημαίνει ότι θα σας καταθέσω όσα μου έμαθε η μαμά μου να εφαρμόζω  κι εσείς θα δώσετε τα δικά σας στοιχεία. Ώστε, να ανταλλάξουμε εμπειρίες και να εκδώσουμε κάποτε το έργο: «Τα Άπαντα του Καταψύκτη», σε τρεις σκληρόδετους τόμους: 

  1. Προετοιμάζοντας τα τραπεζώματα για φίλους ή τα γεύματα της εβδομάδας για την οικογένεια, συχνά μαγειρεύω διπλές ποσότητες. Καταναλώνουμε τη μία, καταψύχω την άλλη. Έτσι, είναι πολύ απολαυστικό όταν μετά από μια κοπιαστική ημέρα ετοιμάσω μόνο μια μακαρονάδα για να συνοδεύσει  το λαχταριστό κοκκινιστό μοσχαράκι μου που είχα στην κατάψυξη, χωρίς να χρειαστεί να το μαγειρέψω. Είναι σα να βρίσκεις ξεχασμένο 50ευρω στην τσέπη του μπουφάν σου.  Αρκεί να έχεις προνοήσει να το βγάλεις από την προηγούμενη μέρα απ’ την κατάψυξη και να το βάλεις στο ψυγείο να αποψυχθεί σωστά, όπως λένε και οι ειδικοί (όχι το μπουφάν, προφανώς, το μοσχαράκι).
  2. Τα λατρεμένα φασόλια γίγαντες απαιτούν βράσιμο σε χαμηλή θερμοκρασία για κάνα δύο ώρες. Βραστεροί – ξεβραστεροί με δεσμεύουν και δεν μ’αρέσει. Μια φορά λοιπόν τους βράζω,  για δύο. Ένα κιλό γίγαντες στην κατσαρόλα, όχι μισό. Όταν  γίνουν λουκούμι και κρυώσουν, τους μοιράζω σε δύο μεγάλα σκεύη ΜΑΖΙ με το ζουμάκι τους - που θα μπει στη σάλτσα και θα τη μελώσει - και κατευθείαν στην κατάψυξη. Όταν τους χρειαστώ,  φτιάχνω τη σάλτσα τους σε χρόνο ρεκόρ, ταψί και φούρνο. Σε 50 λεπτά , τρώμε!! Είναι σα να έχεις βγάλει λαγό απ’ το καπέλο!
  3.  Αν , μαγειρεύοντας τα παραπάνω, έχεις έτοιμες και τις σάλτσες, ε! τότε, έχεις περάσει όλες τις πίστες και είσαι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού! Βάλτα κάτω να τα δούμε:  Έχεις ώριμες ντομάτες που δεν έχουν λόγο ύπαρξης στον κόσμο τούτο ή άλλες που μαραζώνουν ανέραστες στην άκρη του θαλάμου; Έχεις σάλτσα πελτέ , κρεμμύδια, σκόρδο, αρωματικά και λίγο χρόνο για σκότωμα ή για δημιουργία; Τότε, βγάλε τον μεγάλο τέντζερη και φτιάξε σάλτσα μπόλικη. Μπόλικη, λέμε! Φτιάξε και κιμά για μακαρόνια. Να μοιράσεις σε 5 – 6 σκεύη (άλλη φορά θα σου πω τον τρόπο τον έξυπνο και τον ασφαλή, για τα σκεύη) για να έχεις να φτιάχνεις φαγητά σαλτσερά , με δυο – τρεις κινήσεις, χωρίς να καταλάβεις κι εσύ η ίδια πότε πρόλαβες. Θα νοιώθεις πως είσαι η θεά Κάλι με τα τέσσερα χέρια (και τα σαράντα δάχτυλα)!
  4. Κιμά στην κατάψυξη ωμό, ποτέ! Δεν θα πάθει τίποτα αν τον βάλεις, προφανώς, μη βλέπεις που είμαι τόσο κατηγορηματική. Απλώς, θα χάσεις την ευκαιρία να φτιάξεις με το φρέσκο σου κιμά κεφτεδάκια, μπιφτεκάκια, σουτζουκάκια και να τα βάλεις στην κατάψυξη και οποτεδήποτε τα χρειαστείς, να ανοίξεις και να τα πάρεις από το ράφι. Θα είναι σα να κόβεις μήλα απ’ τη μηλιά στο περιβόλι σου, ένα ανοιξιάτικο πρωί.  Τόσο εύκολα. Αν θέλεις, τα βουτάς στην παραπάνω σάλτσα (όχι τα μήλα, τα σουτζουκάκια) , τα τηγανίζεις (τα κεφτεδάκια), τα ψήνεις (τα μπιφτεκάκια) και ό,τι άλλο τραβάει η όρεξή σου, κάνεις… Προσοχή πριν το μαγείρεμα κάνουμε απόψυξη ή κάνουμε μικρά τα μπιφτεκάκια/κεφτεδάκια/σουτζουκάκια για να τα ρίξουμε κατευθείαν από την κατάψυξη στο φούρνο και να ψηθούν σωστά και μέσα!
  5. Παστίτσιο, μουσακάς, λαζάνια, έτοιμα στα πυρέξ, σκεπασμένα πολύ καλά με μεμβράνη τροφίμων για να μην περάσει καθόλου υγρασία,  καταψύχονται θαυμάσια. Για κανένα λόγο μην  τα καταψύξεις μαζί με τη μπεσαμέλ. Σε προειδοποιώ, ότι θα καταρριφθεί ο μύθος σου κι ότι έχτισες θα το γκρεμίσεις. Η μπεσαμέλ πρέπει να είναι πάντα φρέσκια και αφράτη. Της στιγμής.

αν χρησιμοποιείς "έξυπνα" την κατάψυξη... όλα είναι εύκολα και γρήγορα.

αγαπημένη μου κατάψυξη freezer

"Όταν μετά από μια κοπιαστική ημέρα ετοιμάσω μόνο μια μακαρονάδα για να συνοδεύσει  το λαχταριστό κοκκινιστό μοσχαράκι μου που είχα στην κατάψυξη, χωρίς να χρειαστεί να το μαγειρέψω είναι σαν να βρίσκω ξεχασμένο 50ευρω στην τσέπη του μπουφάν μου.

  1. Φασολάδα χειμωνιάτικη και ρεβύθια σούπα, καταψύχονται περίφημα.  αν και προτιμώ τη ρεβυθάδα Σίφνου που γίνεται με μουλιασμένα ρεβύθια σε πήλινο σκεύος και ψήνεται σε χαμηλή θερμοκρασία του φούρνου, μια ολόκληρη νύχτα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, κάθε αναφορά στην κατάψυξη είναι σκέψη ιερόσυλη. 
  2. Οποιαδήποτε ζύμη, καταψύχεται και πολλαπλασιάζεται, καθώς μπορείς να ετοιμάσεις ζύμη για κέικ, για ψωμί, για φύλλο , για μπισκότα και να το φυλάξεις άψητο στην κατάψυξη, ώστε να το ψήσεις όποτε θέλεις. Έτοιμα και ψημένα κέικ, μπισκότα, muffins, ψωμιά , κρέπες, αραβικές πίτες, τορτίγιες, γίνονται θαυμάσια όταν αποψυχθούν, ενώ αν τα βάλεις και για λίγο στο φούρνο, θα μοιάζουν φρεσκότατα, θα μοσχοβολήσει και το σπίτι. 

Επειδή στο περιβάλλον των -18ο  C , όλες οι συσκευασίες αποκτούν μια εικόνα παγερή και δυσδιάκριτη, καλό θα είναι να ονοματοδοτήσεις τα έργα σου. Μια λύση είναι οι ετικέτες, μια άλλη είναι ο μαρκαδόρος. Αν όμως, γράψεις με ανεξίτηλο μαρκαδόρο επάνω σε τάπερ, να ξέρεις ότι η επιγραφή «σουτζουκάκια σμυρναίικα» θα μείνει στην ιστορία και θα διατηρηθεί αιώνια. (έχω τάπερ με ετικέτα  «πατσιτσάδα» από το ’80!)

Εννοείται, ότι καταψύχουμε τα μαγειρεμένα φαγητά μας για να τα καταναλώσουμε σε διάστημα 15νθημέρου και όχι μετά από δύο ή τρεις μήνες. Αυτά τα κάνουν οι εταιρίες με ειδικές καταψύξεις και στο … στρατό.

Δεν εννοούνται, αλλά επιβάλλονται,  οι εξής κανόνες ασφαλείας που συστήνονται από τους επιστήμονες:

  • Η θερμοκρασία της κατάψυξης ποτέ δεν πρέπει να υπερβαίνει τους -18ο C
  • Δεν καταψύχουμε ποτέ καυτά τρόφιμα
  • Προσέχουμε να αποψύξουμε και να ψήσουμε σωστά ωμά τρόφιμα από την κατάψυξή μας. 
  • Δεν καταψύχουμε ποτέ συκώτι, γιαούρτι, κρέμες γάλακτος, ωμά λαχανικά, φρέσκιες σαλάτες, τυριά λευκά και κρέμα, σάλτσες που περιέχουν αυγό, ψωμί με προζύμι, πατάτες και ρύζι .
  • Χρησιμοποιούμε συσκευασίες που αντέχουν στο ψύχος της κατάψυξης.

 Πιθανό το βλέπω να ακολουθήσεις τις παραπάνω συμβουλές, αλλά πιθανότερο βλέπω να τα ξέρεις όλα και να με διαβάζεις με καρτερία για να δεις ως πού θα φτάσω και αν θα μάθεις τίποτα καινούριο. Μάλλον όχι, γιατί κάπου εδώ το πόνημά μου έλαβε τέλος. Υπόσχομαι, όμως, ότι  θα επανέλθω με νέες πληροφορίες στο «Αγαπημένη μου κατάψυξη ΙΙ».

Βαθμολογήθηκε με 0 στα 5 με βάση τη γνώμη 0 επισκεπτών
Δεν υπάρχουν σχόλια γι αυτό το άρθρο

Αφήστε το σχόλιό σας

  1. Δημοσιεύστε ένα σχόλιο σαν επισκέπτης.
Βαθμολογείστε αυτό το άρθρο:
0 Χαρακτήρες
Συνημμένα (0 / 3)
Μοιραστείτε την Τοποθεσία σας
Πληκτρολογήστε το κείμενο που παρουσιάζεται στην παρακάτω εικόνα. Δεν είναι σαφές;