Γαστρεντερολόγος αποσαφηνίζει πόσο επηρεάζει πραγματικά ο καφές την απορρόφηση του σιδήρου
Η ιδέα ότι ο καφές «κλέβει» τον σίδηρο από τον οργανισμό έχει παγιωθεί στη δημόσια συζήτηση, με συνέπεια πολλοί να αποφεύγουν το αγαπημένο τους ρόφημα πριν ή μετά τα γεύματα. Σύμφωνα με τη διαδεδομένη σύσταση, πρέπει να μεσολαβούν τουλάχιστον 30 λεπτά ανάμεσα σε καφέ και φαγητό, κυρίως σε όσους έχουν έλλειψη σιδήρου. Πόσο επιστημονικά τεκμηριωμένος είναι όμως αυτός ο κανόνας;
Ο καθηγητής Johannes Georg Wechsler, γαστρεντερολόγος και ειδικός στην εσωτερική ιατρική, είναι κατηγορηματικός πως η ανησυχία είναι υπερβολική. Αν και οι τανίνες που περιέχει ο καφές πράγματι μειώνουν την απορρόφηση του σιδήρου, η επίδραση αυτή δεν είναι κλινικά σημαντική για τους περισσότερους ανθρώπους. Όπως εξηγεί, όταν καταναλώσετε ένα γεύμα πλούσιο σε σίδηρο, για παράδειγμα μια μοσχαρίσια μπριζόλα, και πιείτε έναν καφέ αμέσως μετά, η απορρόφηση μπορεί να μειωθεί κατά περίπου 20%. Ωστόσο, αυτό δεν αποτελεί απειλή για την υγεία. Αντίστοιχα, ο ντεκαφεϊνέ επηρεάζει την απορρόφηση κατά περίπου 10%.
Εξαίρεση αποτελεί η περίπτωση ατόμων με διαγνωσμένη ανεπάρκεια σιδήρου που λαμβάνουν σκευάσματα. Σε αυτή την περίπτωση, ο καφές μπορεί να μειώσει σημαντικά την απορρόφηση, σε ποσοστό έως και 70%, εάν καταναλωθεί ταυτόχρονα με τα δισκία. Ο ειδικός συνιστά τα σκευάσματα σιδήρου να λαμβάνονται κατά προτίμηση το βράδυ και πάντως ποτέ με καφέ ή άλλο αναστολέα απορρόφησης. Παρότι κάποιες ομάδες κινδύνου, όπως οι γυναίκες με έντονη εμμηνορρυσία, οι έγκυες, οι χορτοφάγοι και όσοι πάσχουν από χρόνιες φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο έλλειψης σιδήρου, δεν είναι απαραίτητο να αποφεύγουν τον καφέ γύρω από τα γεύματα. Αντίθετα, αυτό που προέχει είναι η τακτική παρακολούθηση των επιπέδων σιδήρου και η γενικότερη ισορροπία στη διατροφή.
Η απορρόφηση σιδήρου επηρεάζεται επίσης από άλλα τρόφιμα και ποτά όπως το μαύρο και πράσινο τσάι, το κόκκινο κρασί, τα αναψυκτικά τύπου κόλα, τα γαλακτοκομικά, τα προϊόντα ολικής άλεσης, το κακάο και το σπανάκι. Όμως, όπως υπογραμμίζει ο Wechsler, η συνολική σημασία αυτών των παραγόντων μειώνεται όταν η διατροφή είναι ποικίλη και ισορροπημένη.
