Μια παλιά οικιακή τεχνική που βρίσκει ξανά θέση στη σύγχρονη καθημερινότητα.
Υπάρχουν οικιακές συνήθειες που ανακυκλώνονται σχεδόν αυτόματα: το τρίψιμο της κουρτίνας του μπάνιου, τα σπρέι που υπόσχονται θαύματα, οι αναστεναγμοί κάθε φορά που εμφανίζονται ξανά οι μικρές μαύρες κηλίδες στο κάτω μέρος του υφάσματος. Έτσι ξεκινά πάντα η μάχη με τη μούχλα. Ένα πρόχειρο καθάρισμα εξασφαλίζει προσωρινή ανακούφιση, αλλά το πρόβλημα πάντα επιστρέφει.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Μολυσμένη κρέμα γάλακτος ανακλήθηκε από μεγάλα σουπερμάρκετ – Εντοπίστηκε επικίνδυνο βακτήριο που αντέχει σε θερμοκρασίες ψυγείου
Η μέθοδος δοκιμασμένη: Ζεστό νερό, μισή κούπα αλάτι, λίγο ανακάτεμα μέχρι να μοιάζει με θαλασσινό νερό. Η κουρτίνα βυθίζεται στο αλατόνερο για περίπου μία ώρα. Ύστερα κρεμιέται ξανά, βρεγμένη με το στρώμα αλατιού πάνω της. Κι αυτό είναι. Για εβδομάδες, ακόμη και για μήνες, η μούχλα δεν ξανακάνει την εμφάνισή της!
Το αποτέλεσμα έχει εξήγηση. Το αλάτι δεν υπόσχεται θεαματικές αντιμικροβιακές επιδράσεις, ούτε αφήνει αρώματα καθαριότητας. Όμως αλλάζει το μικροπεριβάλλον της ίνας. Απορροφά υγρασία από την επιφάνεια της κουρτίνας και στερεί από τους μύκητες τον υγρό χώρο που χρειάζονται για να εγκατασταθούν και να πολλαπλασιαστούν. Παράλληλα, επηρεάζει την επιφανειακή τάση του νερού, κάνοντάς το να στεγνώνει πιο γρήγορα και να μη λιμνάζει στις πτυχές. Αν υπάρχει ήδη έντονη μούχλα, ένα πρώιμο πέρασμα στο πλυντήριο με λίγο απορρυπαντικό και ξίδι βοηθά.
Το ενδιαφέρον είναι πως η μέθοδος λειτουργεί σε πολλά είδη υλικών: από πολυεστερικές κουρτίνες μέχρι PEVA και ακόμη και το πιο απαιτητικό βινύλιο. Η διάρκεια του αποτελέσματος εξαρτάται από τη χρήση και την υγρασία του χώρου, αλλά ένα επαναληπτικό μούλιασμα κάθε τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες φαίνεται να διατηρεί την κατάσταση υπό έλεγχο.
Όσο σημαντική είναι η ίδια η τεχνική, άλλο τόσο συμβάλλουν και οι μικρές συνήθειες. Απλώνοντας την κουρτίνα μετά το ντους, ανοίγοντας ένα παράθυρο ή απλώς την πόρτα του μπάνιου, και αποφεύγοντας να την αφήνουμε να διπλώνει σε υγρές πτυχές, ενισχύουμε τη δράση του αλατιού. Είναι ένα μικρό «οικοσύστημα» υγρασίας και αερισμού που καθορίζει αν η μούχλα θα βρει χώρο να επανέλθει.
