Η Βραζιλία έγινε η πρώτη χώρα στη Λατινική Αμερική που απαγόρευσε την παραγωγή και την εμπορία του φουά γκρα, ενός από τα πιο γνωστά και αμφιλεγόμενα προϊόντα της γαλλικής γαστρονομίας. Η νέα νομοθεσία δεν αφορά μόνο το συγκεκριμένο τρόφιμο, αλλά συνολικά τα προϊόντα που παράγονται μέσω αναγκαστικής σίτισης ζώων, με βασικό στόχο την πρακτική που χρησιμοποιείται για την παραγωγή του λιπαρού ήπατος από πάπιες και χήνες. Η απαγόρευση προβλέπει ότι δεν επιτρέπεται πλέον στη χώρα η παραγωγή και η εμπορία τροφίμων που προέρχονται από ζώα τα οποία έχουν υποβληθεί σε τεχνητή υπερσίτιση πέρα από το φυσικό όριο κορεσμού τους. Η νομοθεσία περιλαμβάνει ρητά το φουά γκρα, είτε πρόκειται για νωπό προϊόν είτε για προϊόν σε επεξεργασμένη ή συσκευασμένη μορφή. Η εφαρμογή της θα ξεκινήσει μετά από μεταβατική περίοδο 180 ημερών από τη δημοσίευση του νόμου.
Το φουά γκρα αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα προϊόντα υψηλής γαστρονομίας και συνδέεται κυρίως με τη γαλλική κουζίνα. Παράγεται από το ήπαρ παπιών ή χηνών που έχουν υποβληθεί σε διαδικασία αναγκαστικής σίτισης, γνωστή ως gavage, ώστε το συκώτι τους να αυξηθεί σημαντικά σε μέγεθος και να αποκτήσει την ιδιαίτερη λιπαρή υφή που χαρακτηρίζει το προϊόν. Η συγκεκριμένη πρακτική αποτελεί εδώ και χρόνια αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης. Οι οργανώσεις προστασίας των ζώων υποστηρίζουν ότι η διαδικασία προκαλεί σημαντική επιβάρυνση στα ζώα, καθώς η τροφή εισάγεται απευθείας στον πεπτικό σωλήνα τους με μηχανικό ή χειροκίνητο τρόπο. Από την άλλη πλευρά, οι παραγωγοί και οι υποστηρικτές του φουά γκρα υποστηρίζουν ότι αποτελεί μέρος μιας μακράς γαστρονομικής παράδοσης και ότι οι σύγχρονες μέθοδοι παραγωγής ακολουθούν πρότυπα ευζωίας.
Η απόφαση της Βραζιλίας έχει προκαλέσει αντιδράσεις στη Γαλλία, όπου το φουά γκρα θεωρείται πολιτιστικό και γαστρονομικό σύμβολο. Γαλλικοί φορείς του κλάδου έχουν εκφράσει αντιρρήσεις για την απαγόρευση, υποστηρίζοντας ότι η παραγωγή του προϊόντος υπόκειται σε κανόνες προστασίας των ζώων.
Παρότι η αγορά φουά γκρα στη Βραζιλία ήταν περιορισμένη, η απαγόρευση έχει κυρίως συμβολικό χαρακτήρα, καθώς θέτει ένα νέο πλαίσιο για την αντιμετώπιση τροφίμων που βασίζονται σε πρακτικές οι οποίες θεωρούνται προβληματικές από πλευράς ευζωίας. Η χώρα γίνεται έτσι το πρώτο κράτος στη Λατινική Αμερική που προχωρά σε πλήρη απαγόρευση τόσο της παραγωγής όσο και της πώλησης του προϊόντος.
