Η κόλαση του Δάντη, ήταν ένα θρησκευτικό όραμα ή η περιγραφή ενός πραγματικού γεγονότος;
Νέα ερευνητική μελέτη υποστηρίζει ότι η «Κόλαση» του Δάντη ίσως περιέχει μία από τις πρώτες λογοτεχνικές περιγραφές καταστροφικής πρόσκρουσης αστεροειδούς, περίπου πέντε αιώνες πριν η επιστήμη κατανοήσει τη φύση των μετεωριτών και των κοσμικών συγκρούσεων. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τον Timothy Burbery του Marshall University στις Ηνωμένες Πολιτείες και δημοσιεύτηκε μέσω της European Geosciences Union στο ScienceDaily. Σύμφωνα με τη μελέτη, η «Θεία Κωμωδία» του Dante Alighieri δεν αποτελεί μόνο θρησκευτικό και φιλοσοφικό έργο, αλλά ενδέχεται να περιγράφει και ένα υποθετικό γεωλογικό γεγονός τεράστιας κλίμακας. Ο ερευνητής υποστηρίζει ότι ο Δάντης φαντάστηκε τον Σατανά ως ένα γιγαντιαίο σώμα που προσέκρουσε στη Γη με μεγάλη ταχύτητα, διαπερνώντας το νότιο ημισφαίριο και φτάνοντας μέχρι τον πυρήνα του πλανήτη.
Κατά την ερμηνεία αυτή, η πρόσκρουση δημιούργησε τον κρατήρα της Κόλασης, ενώ τα υλικά που εκτοπίστηκαν από τη σύγκρουση σχημάτισαν το Όρος του Καθαρτηρίου στην αντίθετη πλευρά της Γης. Ο Burbery θεωρεί ότι η περιγραφή θυμίζει μηχανισμούς που σήμερα συνδέονται με τις γιγαντιαίες προσκρούσεις αστεροειδών. Η μελέτη συγκρίνει το μέγεθος της υποτιθέμενης καταστροφής με την πρόσκρουση Chicxulub, η οποία συνδέεται με την εξαφάνιση των δεινοσαύρων πριν από περίπου 66 εκατομμύρια χρόνια. Ο ερευνητής αναφέρει επίσης ότι ο Σατανάς, όπως περιγράφεται στο έργο, παρουσιάζει χαρακτηριστικά παρόμοια με επιμήκη διαστρικά αντικείμενα όπως το Oumuamua, αλλά και με τον μετεωρίτη Hoba, έναν από τους μεγαλύτερους γνωστούς μετεωρίτες που διατηρήθηκαν σχεδόν ακέραιοι μετά την πτώση τους στη Γη.
Η ανάλυση επεκτείνεται και στους εννέα κύκλους της Κόλασης. Ο Burbery υποστηρίζει ότι η δομή τους μοιάζει με τους ομόκεντρους δακτυλίους που εμφανίζονται σε μεγάλους κρατήρες πρόσκρουσης στη Σελήνη, στην Αφροδίτη και σε άλλα σώματα του ηλιακού συστήματος. Σύμφωνα με τη μελέτη, ο Δάντης φαίνεται να περιέγραψε γεωλογικά χαρακτηριστικά που η σύγχρονη πλανητική επιστήμη αναγνώρισε πολλούς αιώνες αργότερα. Ο ερευνητής εξετάζει ακόμη το ενδεχόμενο ο Δάντης να είχε διατυπώσει, σε λογοτεχνική μορφή, πρώιμες ιδέες σχετικές με τη διείσδυση μεγάλων σωμάτων στον φλοιό της Γης και τη συμπεριφορά αντικειμένων που συγκρούονται με πλανήτες σε ακραίες ταχύτητες.
Η μελέτη επισημαίνει επίσης ότι αρχαία λογοτεχνικά και μυθολογικά κείμενα μπορεί να διατηρούν μνήμες ή παρατηρήσεις φυσικών καταστροφών πολύ πριν εμφανιστούν οι σύγχρονες επιστημονικές εξηγήσεις. Κατά τον Burbery, ο Δάντης αντιμετώπισε τους μετεωρίτες ως πραγματικές φυσικές δυνάμεις σε μια εποχή όπου κυριαρχούσε ακόμη η αριστοτελική αντίληψη περί «τέλειου» και αμετάβλητου ουρανού. Οι ερευνητές σημειώνουν πάντως ότι πρόκειται για ερμηνευτική προσέγγιση λογοτεχνικού έργου και όχι για απόδειξη ότι ο Δάντης γνώριζε επιστημονικά δεδομένα σχετικά με αστεροειδείς ή γεωφυσική. Ωστόσο, η μελέτη υποστηρίζει ότι η «Θεία Κωμωδία» μπορεί να διαβαστεί και ως ένα πρώιμο νοητικό πείραμα γύρω από τις κοσμικές συγκρούσεις και τις επιπτώσεις τους στη Γη.
Πηγή: Ευρωπαϊκή Ένωση Γεωεπιστημών https://www.egu.eu/news/1777/new-research-proposes-dantes-inferno-modelled-a-planetary-impact-500-years-before-modern-science/
Φωτογραφία άρθρου shutterstock
