Η ανασκόπηση εντόπισε μικροπλαστικά σε δείγματα νερού βρύσης από χώρες της Ευρώπης, της Ασίας, της Αφρικής και της Νότιας Αμερικής, με τα υψηλότερα επίπεδα έκθεσης να καταγράφονται σε μικρά παιδιά και εγκύους
Μικροπλαστικά σωματίδια εντοπίζονται στο νερό βρύσης σε διάφορες χώρες του κόσμου, σύμφωνα με νέα συστηματική επιστημονική ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Microplastics της MDPI. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Κατάνια και άλλων ακαδημαϊκών ιδρυμάτων της Ιταλίας και εξετάζει τα διαθέσιμα δεδομένα για την παρουσία μικροπλαστικών στο πόσιμο νερό δικτύου και την πιθανή ανθρώπινη έκθεση μέσω καθημερινής κατανάλωσης.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Εκατοντάδες κρούσματα σαλμονέλας στην Ευρώπη από μολυσμένα αυγά
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Νέα ανάκληση παγουριών αλουμινίου λόγω χημικής ουσίας: Οι κίνδυνοι για την υγεία και η πιθανότητα κυκλοφορίας στην Ελλάδα
Οι ερευνητές ανέλυσαν επιστημονικές εργασίες από διάφορες περιοχές του κόσμου, μεταξύ αυτών η Κίνα, η Τουρκία, το Ιράκ, η Νότια Αφρική, το Μπανγκλαντές, η Βραζιλία και η Ισπανία. Από περισσότερες από 22.000 δημοσιεύσεις που εξετάστηκαν αρχικά, τελικά κρίθηκαν κατάλληλες μόνο οκτώ μελέτες, λόγω μεγάλων διαφορών στις μεθόδους ανάλυσης και στην ποιότητα των διαθέσιμων δεδομένων. Η ανασκόπηση καταγράφει ότι μικροπλαστικά ανιχνεύθηκαν σε όλα σχεδόν τα δείγματα νερού βρύσης που εξετάστηκαν, αν και οι συγκεντρώσεις παρουσίαζαν σημαντικές διακυμάνσεις μεταξύ των χωρών και των μεθόδων μέτρησης. Τα πιο συχνά σωματίδια ήταν ίνες και θραύσματα πλαστικού, με μέγεθος από λίγα μικρόμετρα έως αρκετά χιλιοστά.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | TEMU: «Σταματήστε αμέσως τη χρήση!» – Σοβαρός κίνδυνος ηλεκτροπληξίας, πυρκαγιάς ή τραυματισμού από δύο συσκευές κουζίνας
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Πανικός στη Βιομηχανία τροφίμων: Ανάκληση 22,5 τόνων αρωματικών υλών λόγω κινδύνου Salmonella
Σύμφωνα με τη μελέτη, τα πολυμερή που εντοπίστηκαν συχνότερα ήταν πολυαιθυλένιο, πολυπροπυλένιο, PET και πολυστυρένιο, δηλαδή υλικά που χρησιμοποιούνται ευρέως σε συσκευασίες τροφίμων, πλαστικά μπουκάλια, σωληνώσεις και βιομηχανικά προϊόντα. Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι πιθανές πηγές μικροπλαστικών στο νερό είναι η φθορά μεγαλύτερων πλαστικών αντικειμένων, τα υλικά των δικτύων ύδρευσης, τα βιομηχανικά απόβλητα και προϊόντα καθημερινής χρήσης.
Η έρευνα επισημαίνει ότι ακόμη και μετά την επεξεργασία του νερού στις μονάδες ύδρευσης, μικροπλαστικά σωματίδια εξακολουθούν να ανιχνεύονται στο τελικό πόσιμο νερό. Οι συγγραφείς σημειώνουν ότι οι συμβατικές μέθοδοι φιλτραρίσματος φαίνεται να μην απομακρύνουν αποτελεσματικά τα πολύ μικρά σωματίδια, ιδιαίτερα εκείνα κάτω του ενός μικρομέτρου. Παράλληλα αναφέρουν ότι πιο προηγμένες τεχνολογίες φιλτραρίσματος, όπως η υπερδιήθηση, μπορούν να έχουν πολύ υψηλή αποτελεσματικότητα στην απομάκρυνση μεγαλύτερων μικροπλαστικών σωματιδίων. Η μελέτη δεν αξιολόγησε ειδικά τα οικιακά φίλτρα νερού, όπως φίλτρα βρύσης ή κανάτες φίλτρανσης, ούτε συγκρίνει διαφορετικές τεχνολογίες για χρήση στο σπίτι.
Στο πλαίσιο της μελέτης υπολογίστηκε και η εκτιμώμενη ημερήσια πρόσληψη μικροπλαστικών μέσω του νερού βρύσης για διαφορετικές ηλικιακές ομάδες. Οι υψηλότερες τιμές καταγράφηκαν σε παιδιά ηλικίας έως τριών ετών, καθώς καταναλώνουν μεγαλύτερη ποσότητα νερού σε σχέση με το σωματικό τους βάρος. Υψηλότερη εκτιμώμενη έκθεση υπολογίστηκε επίσης για εγκύους συγκριτικά με άλλους ενήλικες. Οι επιστήμονες διευκρινίζουν ότι οι υπολογισμοί αυτοί δεν αποτελούν άμεση εκτίμηση κινδύνου για την υγεία, αλλά δείκτη έκθεσης με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα. Παράλληλα τονίζουν ότι η συνολική ανθρώπινη έκθεση σε μικροπλαστικά δεν προέρχεται μόνο από το νερό βρύσης, αλλά και από τρόφιμα, αέρα και άλλα καθημερινά προϊόντα.
Η μελέτη αναφέρει ότι ήδη έχουν εντοπιστεί μικροπλαστικά σε διάφορους ανθρώπινους ιστούς και βιολογικά υγρά σε προηγούμενες επιστημονικές έρευνες, ωστόσο οι επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία εξακολουθούν να ερευνώνται. Οι συγγραφείς ζητούν τη δημιουργία ενιαίων διεθνών προτύπων για τη μέτρηση μικροπλαστικών στο πόσιμο νερό, καθώς και συστηματικότερους ελέγχους από τις αρμόδιες αρχές. Στα συμπεράσματά τους οι ερευνητές αναφέρουν ότι απαιτούνται πιο προηγμένες τεχνολογίες επεξεργασίας νερού και μεγαλύτερη παρακολούθηση της ποιότητας του πόσιμου νερού, ώστε να υπάρχει πιο σαφής εικόνα για τα επίπεδα μικροπλαστικών και τη μακροχρόνια ανθρώπινη έκθεση.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση https://www.mdpi.com/2673-8929/5/2/95
