Μια ιδιαίτερα σοβαρή δικαστική διαμάχη βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ιταλία, με πρωταγωνιστές μία από τις γνωστές εταιρείες εμφιαλωμένου νερού της χώρας και ένα μικρό ανεξάρτητο δημοσιογραφικό μέσο που ειδικεύεται στην ενημέρωση των καταναλωτών. Η San Benedetto ζητά αποζημίωση ύψους 1,5 εκατομμυρίου ευρώ από το Il Fatto Alimentare, ενώ η υπόθεση έχει ήδη περάσει από πολλαπλές δικαστικές διαδικασίες στις οποίες έχουν εκδοθεί τρεις αποφάσεις που δεν δικαίωσαν την εταιρεία.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ο Δρ. Φραγκίσκος Γαΐτης προειδοποιεί: Τα 7+1 λάθη με τα πλαστικά μπολ που αυξάνουν την έκθεσή μας σε χημικές ουσίες
Παρά τις προηγούμενες δικαστικές εξελίξεις, η San Benedetto έχει προσφύγει στο Εφετείο της Βενετίας και εξακολουθεί να διεκδικεί το ποσό της αποζημίωσης, καθώς και την αφαίρεση των επίμαχων δημοσιευμάτων και τη δημοσίευση τυχόν καταδικαστικής απόφασης σε πέντε εθνικές εφημερίδες. Η επόμενη κρίσιμη ημερομηνία έχει οριστεί για τις 23 Σεπτεμβρίου 2026.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Φονικά ζυμαρικά: 46χρονη ανέβασε στο Facebook τα μολυσμένα τορτελίνια που έφαγε λίγες ώρες πριν πεθάνει
Όλα ξεκίνησαν από μια διαφήμιση με την Elisabetta Canalis
Η διαμάχη ξεκίνησε πριν από περίπου τέσσερα χρόνια, όταν το Il Fatto Alimentare δημοσίευσε άρθρο με κριτική σε διαφημιστικό σποτ της San Benedetto, στο οποίο πρωταγωνιστούσε η γνωστή Ιταλίδα παρουσιάστρια και ηθοποιός Elisabetta Canalis. Το επίμαχο διαφημιστικό είχε ήδη προκαλέσει την παρέμβαση του Ινστιτούτου Αυτοπειθαρχίας της Διαφήμισης (IAP) στην Ιταλία. Σύμφωνα με το Il Fatto Alimentare, ο IAP είχε εκφράσει προβληματισμούς σχετικά με το μήνυμα της διαφήμισης, καθώς αυτή μπορούσε να δημιουργήσει την εντύπωση ότι το νερό θα μπορούσε να «αντικαταστήσει» το πρωινό.
Μετά την παρέμβαση του IAP, η San Benedetto τροποποίησε τη διαφήμιση. Το Il Fatto Alimentare, ωστόσο, είχε ήδη δημοσιεύσει την κριτική του για το σποτ. Η εταιρεία αμφισβήτησε το περιεχόμενο του δημοσιεύματος και προσέφυγε στη Δικαιοσύνη. Από εκείνο το σημείο ξεκίνησε μια δικαστική αντιπαράθεση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Η επίμαχη διαφήμιση στην οποία πρωταγωνιστούσε η γνωστή Ιταλίδα παρουσιάστρια και ηθοποιός Elisabetta Canalis:
Τρεις δικαστικές αποφάσεις υπέρ του δημοσιογραφικού μέσου
Σύμφωνα με το Il Fatto Alimentare, μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί τρεις δικαστικές αποφάσεις σχετικά με τη δική του υπόθεση και στις τρεις η San Benedetto δεν δικαιώθηκε. Οι δύο πρώτες αφορούσαν επείγουσες διαδικασίες, ενώ η τρίτη αφορούσε την κύρια υπόθεση σε πρώτο βαθμό ενώπιον του Δικαστηρίου της Βενετίας.
Ιδιαίτερη σημασία έχει, σύμφωνα με το ιταλικό δημοσίευμα, η απόφαση της δικαστού Lisa Micochero. Όπως αναφέρει το μέσο, η δικαστής έκρινε ότι τα επίμαχα άρθρα εντάσσονταν στο νόμιμο δικαίωμα της δημοσιογραφικής κριτικής, χαρακτηρίζοντας την προσέγγιση του δημοσιεύματος ως «λογική, τεκμηριωμένη και αιτιολογημένη ανάγνωση» της διαφήμισης. Ωστόσο, η δικαστική ήττα σε πρώτο βαθμό δεν έβαλε τέλος στην υπόθεση. Η San Benedetto άσκησε έφεση ενώπιον του Εφετείου της Βενετίας και εξακολουθεί να ζητά αποζημίωση 1,5 εκατ. ευρώ.
Ζητά και αφαίρεση των δημοσιευμάτων
Η οικονομική απαίτηση δεν είναι το μοναδικό στοιχείο της υπόθεσης. Σύμφωνα με το Il Fatto Alimentare, η San Benedetto ζητά επίσης την αφαίρεση των επίμαχων άρθρων από την ιστοσελίδα του μέσου, ενώ ζητά να δημοσιευθεί οποιαδήποτε καταδικαστική απόφαση σε πέντε εθνικές εφημερίδες. Για ένα μικρό δημοσιογραφικό μέσο, μια τέτοια απαίτηση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η οικονομική διάσταση μιας πολυετούς δικαστικής διαμάχης μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστεί.
Το Il Fatto Alimentare αναφέρει ότι ο ετήσιος προϋπολογισμός του ανέρχεται περίπου σε 150.000 ευρώ, ποσό που προέρχεται από δωρεές και διαφημίσεις. Από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, ο όμιλος San Benedetto έχει κύκλο εργασιών που ξεπερνά το 1 δισεκατομμύριο ευρώ.
Η τακτική SLAPP που έχει προκαλέσει διεθνή συζήτηση
Η υπόθεση επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τις λεγόμενες SLAPP, δηλαδή τις «Στρατηγικές Αγωγές κατά της Δημόσιας Συμμετοχής» (Strategic Lawsuits Against Public Participation). Ο όρος χρησιμοποιείται διεθνώς για δικαστικές ενέργειες που μπορούν να ασκήσουν σημαντική πίεση σε δημοσιογράφους, μέσα ενημέρωσης, οργανώσεις ή πολίτες, ιδίως όταν συνοδεύονται από υψηλές οικονομικές απαιτήσεις και μεγάλο κόστος δικαστικής υπεράσπισης.
Ακόμη και η δικαστική νίκη έχει κόστος. Στην Ιταλία, σύμφωνα με το μέσο, η συμμετοχή σε πολυετείς δικαστικές διαδικασίες αυτού του είδους μπορεί να συνεπάγεται δικηγορικές αμοιβές που ανέρχονται σε δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Όπως επισημαίνει το ιταλικό μέσο, το ποσό των δικαστικών εξόδων που μπορεί να επιστραφεί κατόπιν δικαστικής απόφασης δεν καλύπτει υποχρεωτικά το σύνολο των πραγματικών δαπανών που έχουν πραγματοποιηθεί για τη νομική υπεράσπιση. Έτσι, μια πολυετής δικαστική διαμάχη μπορεί να αποτελέσει σημαντικό οικονομικό βάρος ακόμη και για μια επιχείρηση ή έναν οργανισμό που τελικά δικαιώνεται.
Η υπόθεση δεν έχει ακόμη κριθεί οριστικά. Η 23η Σεπτεμβρίου 2026, οπότε έχει προγραμματιστεί η ακρόαση στο Εφετείο της Βενετίας, αναμένεται να αποτελέσει το επόμενο σημαντικό κεφάλαιο μιας δικαστικής διαμάχης που έχει ήδη διαρκέσει τέσσερα χρόνια. Και ανεξάρτητα από την τελική δικαστική έκβαση, η υπόθεση αναδεικνύει ένα κρίσιμο ερώτημα για τη δημοσιογραφία: πόσο εύκολα μπορεί ένα μικρό ανεξάρτητο μέσο να αντέξει οικονομικά όταν η άσκηση δημοσιογραφικής κριτικής οδηγεί σε μια πολυετή δικαστική αντιπαράθεση με έναν οικονομικά πολύ ισχυρότερο αντίπαλο;
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
