Πάνω από 90.000 θάνατοι ετησίως στην ΕΕ από νοσοκομειακές λοιμώξεις
Οι λοιμώξεις που αποκτώνται σε νοσοκομεία και άλλες δομές παροχής υγειονομικής φροντίδας αντιπροσωπεύουν έναν από τους πιο υποτιμημένους κινδύνους για τη δημόσια υγεία στην Ευρώπη. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC), περισσότερα από 3,5 εκατομμύρια κρούσματα νοσοκομειακών λοιμώξεων καταγράφονται ετησίως στην ΕΕ και τον ΕΟΧ, οδηγώντας σε 90.000 θανάτους και 2,5 εκατομμύρια χρόνια υγιούς ζωής που χάνονται λόγω αναπηρίας ή πρόωρης θνησιμότητας. Επιπλέον, οι νοσοκομειακές λοιμώξεις ευθύνονται για περισσότερο από το 70% του βάρους της αντιμικροβιακής αντοχής στην ΕΕ, συνδέοντας άμεσα δύο από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της σύγχρονης δημόσιας υγείας.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Χιλιάδες πίτσες σε ανάκληση από μεγάλα σουπερμάρκετ, λόγω μολυσμένης πρώτης ύλης
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ανακαλούνται θαλασσινά με τοξίνες που προκαλούν απώλεια μνήμης ακόμη και θάνατο – Συλλέχθηκαν από απογορευμένη ζώνη αλιείας
Στις 5 Μαΐου 2026, το ECDC δημοσίευσε νέες κατευθυντήριες οδηγίες για την ίδρυση και εφαρμογή προγραμμάτων πρόληψης και ελέγχου λοιμώξεων (IPC) σε επίπεδο εθνικών αρχών, νοσοκομείων και μονάδων μακροχρόνιας φροντίδας. Παρά τη διαθεσιμότητα κατευθυντήριων οδηγιών σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, η εφαρμογή τους παρουσιάζει σημαντικές ανομοιομορφίες μεταξύ κρατών μελών, γεγονός που υπονομεύει την αποτελεσματικότητα των μέτρων σε ολόκληρη την ΕΕ.
Πέντε άξονες δράσης για εθνικά προγράμματα IPC
Το κείμενο του ECDC θέτει πέντε βασικές προϋποθέσεις για αποτελεσματικά εθνικά προγράμματα πρόληψης λοιμώξεων. Πρώτον, την ανάπτυξη εθνικού σχεδίου δράσης με σαφείς υπευθυνότητες, προτεραιότητες και αφιερωμένους ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους. Δεύτερον, την εφαρμογή μηχανισμών παρακολούθησης και αξιολόγησης με δείκτες δομής, διαδικασίας και αποτελέσματος. Τρίτον, την ενίσχυση της επιτήρησης νοσοκομειακών λοιμώξεων, με έμφαση στην ψηφιοποίηση και αυτοματοποίηση των συστημάτων αναφοράς εντός νομικών πλαισίων που διασφαλίζουν και τη χρηματοδοτική υποστήριξη των νοσοκομείων. Τέταρτον, την υιοθέτηση τεκμηριωμένων τεχνικών κατευθυντήριων οδηγιών σε εθνικό επίπεδο. Πέμπτον, την επένδυση σε εκπαίδευση και επαγγελματική ανάπτυξη του υγειονομικού προσωπικού, σε συνεργασία με ακαδημαϊκά ιδρύματα.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Οστεοπόρωση: Το τρόφιμο που πρέπει να τρώτε οπωσδήποτε μετά τα 50 για να την αποφύγετε
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Καλλυντικά: Πώς να μειώσετε σε 5 μέρες δισφαινόλη Α, parabens και φθαλικές ενώσεις από τη χρήση τους στο αίμα σας – Μελέτη
Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στις μονάδες μακροχρόνιας φροντίδας, όπου τα χαρακτηριστικά του πληθυσμού, η υποδομή και η στελέχωση διαφέρουν σημαντικά από τα νοσοκομεία. Το έγγραφο τονίζει ότι αυτές οι δομές χρειάζονται εξειδικευμένες προσεγγίσεις που να αντικατοπτρίζουν τις ιδιαιτερότητές τους. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του κειμένου είναι η ρητή αναφορά στις επιστήμες συμπεριφοράς ως εργαλείο ενίσχυσης της εφαρμογής των κατευθυντήριων οδηγιών. Η κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη συμπεριφορά του υγειονομικού προσωπικού μπορεί να οδηγήσει σε στρατηγικές και παρεμβάσεις που βελτιώνουν την υιοθέτηση αποτελεσματικών πρακτικών IPC στην καθημερινή κλινική πράξη.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Oρτανσίες: Πώς να τις μεταφυτεύσετε σωστά για μεγαλύτερη και καλύτερη ανθοφορία
Το ECDC επισημαίνει ότι πολλά στοιχεία των προγραμμάτων IPC έχουν ήδη εφαρμοστεί σε μεγάλο βαθμό στις χώρες της ΕΕ και του ΕΟΧ, σύμφωνα με τα πρότυπα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Ωστόσο, η συνεχής παρακολούθηση και αξιολόγηση της εφαρμογής τους παραμένει ανεπαρκής. Χώρες με καλά εδραιωμένα προγράμματα καλούνται να ενισχύσουν την αυτοματοποίηση των συστημάτων επιτήρησης και να διασφαλίσουν επαρκείς εξειδικευμένους ανθρώπινους πόρους, ενώ χώρες με υστερήσεις καλούνται να αξιολογήσουν τα κενά τους και να υιοθετήσουν δομημένες προσεγγίσεις βελτίωσης.
