Τι δείχνει ο «δείκτης στρογγυλότητας σώματος» ενός ατόμου για τους κινδύνους που διατρέχει;
Για χρόνια, ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) ήταν ο συνήθης τρόπος μέτρησης του σωματικού λίπους και, κατ’ επέκταση, της εκτίμησης του κινδύνου για την υγεία. Ωστόσο, ο ΔΜΣ – ένας υπολογισμός που βασίζεται στο ύψος και το βάρος – έχει επικριθεί ευρέως ως εσφαλμένος και παραπλανητικός και ορισμένοι επαγγελματίες υγείας έχουν τονίσει τη σημασία της ανάπτυξης άλλων τρόπων παρακολούθησης της παχυσαρκίας και της υγείας.
Οι επιστήμονες τώρα υποστηρίζουν ότι ο δείκτης στρογγυλότητας σώματος ή BRI, ένα νέο ιατρικό εργαλείο ελέγχου που λαμβάνει υπόψη το ύψος και την περιφέρεια μέσης – αλλά όχι το βάρος, μπορεί να είναι ένας πιο ακριβής τρόπος εκτίμησης της παχυσαρκίας από τον ΔΜΣ, σύμφωνα και με τα αποτελέσματα πρόσφατης μελέτης που δημοσιεύθηκε στο JAMA Network Open.
Σύμφωνα με τον Ali Rezaie, MD, γαστρεντερολόγο και αναπληρωτή κλινικό καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες, ο BRI περιλαμβάνει έναν περίπλοκο τύπο (τον οποίο μπορείτε να βρείτε δωρεάν στο διαδίκτυο) χρησιμοποιώντας το ύψος, την μέτρηση της περιφέρειας της μέσης και των γοφών ενός ατόμου.
«Το πόσο στρογγυλό είναι το σώμα συσχετίζεται άμεσα με την κατανομή του σωματικού λίπους, ιδιαίτερα του κοιλιακού λίπους. Το κοιλιακό λίπος αποτελεί ισχυρό προγνωστικό παράγοντα καρδιακής νόσου, διαβήτη, ακόμη και κινδύνου θανάτου».
Η κλίμακα BRI κυμαίνεται από το ένα έως το 16, με υψηλότερες βαθμολογίες να υποδηλώνουν ένα πιο στρογγυλό σχήμα σώματος. Ο τύπος αναπτύχθηκε από την Diana Thomas, PhD, καθηγήτρια μαθηματικών στο West Point, και εισήχθη για πρώτη φορά στην επιστημονική βιβλιογραφία σε μια μελέτη του 2013 στο περιοδικό Obesity.
Γιατί είναι αναγκαία η αντικατάσταση του ΔΜΣ;
Ο δείκτης μάζας σώματος χρησιμοποιεί το ύψος και το βάρος για να κατηγοριοποιήσει τους ανθρώπους ως λιποβαρείς, φυσιολογικούς, υπέρβαρους ή παχύσαρκους χωρίς να λαμβάνει υπόψη μεταβλητές όπως το φύλο, η φυλή, η ηλικία και η εθνικότητα.
Η μέτρηση «βασίζεται κυρίως σε δεδομένα που συλλέχθηκαν από προηγούμενες γενιές μη ισπανόφωνων λευκών πληθυσμών», σύμφωνα με δήλωση του 2023 της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης που προειδοποιεί ότι ο ΔΜΣ είναι «ένας ατελής τρόπος μέτρησης του σωματικού λίπους σε πολλές ομάδες ».
Ο ΔΜΣ δεν κάνει επίσης διάκριση μεταξύ λίπους και μυών ούτε λαμβάνει υπόψη την κατανομή του λίπους, δήλωσε ο Luke Twelves, MD, γενικός ιατρός και αντιπρόεδρος του ιατρικού τμήματος της Lindus Health. «Ως αποτέλεσμα, ο ΔΜΣ μπορεί να ταξινομήσει λανθασμένα τους ανθρώπους, χαρακτηρίζοντας τα μυώδη άτομα ως υπέρβαρα ή παχύσαρκα, ενώ δεν αναγνωρίζει τα άτομα με φυσιολογικό βάρος αλλά υψηλό κοιλιακό λίπος ως άτομα που διατρέχουν κίνδυνο», δήλωσε στο Health.
Αντίθετα, ο BRI μπορεί να «προσαρμόσει τις παραλλαγές στη σύνθεση του σώματος και την κατανομή του λίπους μεταξύ των φύλων και των διαφορετικών εθνοτήτων σε σύγκριση με τον ΔΜΣ», δήλωσε ο Reierson. «Συμπεριλαμβάνοντας τις μετρήσεις της μέσης και του ισχίου, ο BRI προσφέρει μια πιο ολοκληρωμένη αξιολόγηση του σωματικού σχήματος και της κατανομής του σωματικού λίπους».
Στη μελέτη που δημοσιεύθηκε φέτος τον Ιούνιο, οι ερευνητές διαπίστωσαν συσχέτιση μεταξύ των ατόμων με υψηλότερο BRI και αυξημένο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία.
Είναι ενδιαφέρον ότι τα άτομα με χαμηλότερη βαθμολογία, ιδίως τα άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω, είχαν επίσης σημαντικά αυξημένο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία. Το εύρημα αυτό ενδεχομένως υποδεικνύει «ότι ένας χαμηλός BRI υποδηλώνει υποσιτισμό, κόπωση, μειωμένη ανοχή στη δραστηριότητα και μυϊκή ατροφία – όλα δείκτες μιας λιγότερο υγιούς κατάστασης και, κατά συνέπεια, χαμηλότερης υγείας», δήλωσε στο Health ο Michael Snyder, MD, ιατρικός διευθυντής του κέντρου βαριατρικής χειρουργικής στο Rose Medical Center στο Ντένβερ.
Μια μετα-ανάλυση από το 2020 έδειξε επίσης ότι ο BRI υπερέχει του ΔΜΣ (καθώς και άλλων μετρήσεων) στην εκτίμηση του κινδύνου για διάφορες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου του μεταβολικού συνδρόμου και του καρκίνου του παχέος εντέρου.
Το 2021, μια μελέτη διαπίστωσε ότι ο BRI συσχετίζεται ισχυρά με την αντίσταση στην ινσουλίνη και το μεταβολικό σύνδρομο – και τα δύο αποτελούν πρόδρομες καταστάσεις του διαβήτη και των καρδιαγγειακών παθήσεων. «Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν τη δυνατότητα του BRI ως ανώτερης εναλλακτικής λύσης έναντι του ΔΜΣ στην πρόβλεψη των κινδύνων για την υγεία που σχετίζονται με την παχυσαρκία, ιδίως την κοιλιακή παχυσαρκία», δήλωσε ο Twelves.
