Ο τρόπος που τα αισθητηριακά ερεθίσματα καταστέλλουν το γονίδιο που παρατείνει τη ζωή
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν ανακάλυψαν έναν απροσδόκητο σύνδεσμο μεταξύ του περιβάλλοντος του εγκεφάλου και του μεταβολισμού που επηρεάζει τη μακροζωία. Χρησιμοποιώντας το σκουλήκι C. elegans ως μοντέλο οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι αισθητηριακές ενδείξεις όπως η όσφρηση και η αφή μπορούν να ακυρώσουν τα οφέλη της περιορισμένης δίαιτας στην παράταση της ζωής. Η ανακάλυψη αυτή υπογραμμίζει το πόσο βαθιά αλληλένδετα είναι το νευρικό σύστημα ο μεταβολισμός και το εξωτερικό περιβάλλον ενός οργανισμού.
Η μελέτη έδειξε ότι οι αισθητηριακές πληροφορίες όπως το απαλό άγγιγμα των σφαιριδίων που μιμούνταν την τροφή ήταν αρκετές για να καταστείλουν τη δραστηριότητα ενός βασικού γονιδίου που σχετίζεται με τη μακροζωία. Το γονίδιο αυτό ονομάζεται fmo-2 και βρίσκεται στο έντερο του σκουληκιού. Προηγούμενη έρευνα είχε ήδη αποδείξει ότι το ένζυμο fmo-2 είναι απαραίτητο και επαρκές για την παράταση της ζωής ως απόκριση στον περιορισμό της δίαιτας καθώς αναδιαμορφώνει τον μεταβολισμό.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Επανάσταση στη χοληστερόλη: Το νέο καθημερινό χάπι μειώνει την LDL κατά 60%
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Οδηγός επιτήρησης της EFSA για το παρασιτικό φυτό «νάνος γκι»
Οι επιστήμονες εντόπισαν ότι η αφή ενεργοποιεί ένα νευρικό κύκλωμα το οποίο με τη σειρά του μεταβάλλει τα σήματα από κύτταρα που απελευθερώνουν ντοπαμίνη και τυραμίνη. Αυτή η διαδικασία μειώνει την επαγωγή του εντερικού fmo-2 με αποτέλεσμα να ακυρώνεται το όφελος της μακροζωίας που θα παρείχε η περιορισμένη διατροφή. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της έρευνας δρα Σκοτ Λάιζερ η πιο σημαντική συνέπεια για την ανθρώπινη υγεία είναι ότι αυτά τα κυκλώματα μπορούν δυνητικά να ρυθμιστούν.
Σε ξεχωριστή μελέτη η ίδια ομάδα διαπίστωσε ότι η υπερβολική ενεργοποίηση του γονιδίου fmo-2 επιφέρει συμπεριφορικές παρενέργειες στους οργανισμούς. Τα σκουλήκια που εκφράζαν υπερβολικά το fmo-2 εμφάνιζαν μειωμένη αντίδραση σε θετικές ή αρνητικές αλλαγές στο περιβάλλον τους και ήταν αδιάφορα στον κίνδυνο και την τροφή. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οποιαδήποτε παρέμβαση για την παράταση της ζωής θα έχει συμπεριφορικούς συμβιβασμούς trade-offs. Ωστόσο η κατανόηση αυτής της οδού θα μπορούσε μελλοντικά να οδηγήσει στην ανάπτυξη συμπληρωμάτων που θα αντισταθμίζουν αυτές τις αρνητικές επιπτώσεις. Ο τελικός στόχος είναι η ανάπτυξη φαρμάκων που θα ενεργοποιούν τη μακροζωία χωρίς να απαιτούνται ακραίες δίαιτες.
