Ο σίδηρος είναι απαραίτητος για τη μεταφορά οξυγόνου στο αίμα και η ανεπαρκής πρόσληψή του μπορεί να συνδέεται με κόπωση, αδυναμία και μειωμένη αντοχή. Ωστόσο, για όσους χρειάζονται συμπλήρωμα, η μορφή του σιδήρου έχει σημασία, καθώς διαφορετικές ενώσεις παρουσιάζουν διαφορές τόσο στην απορρόφηση όσο και στις ανεπιθύμητες ενέργειες από το πεπτικό σύστημα. Μία από τις μορφές που χρησιμοποιούνται συχνά είναι ο δισγλυκινικός σίδηρος, στον οποίο ο σίδηρος είναι συνδεδεμένος με δύο μόρια του αμινοξέος γλυκίνη. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται στο EatingWell, αυτή η μορφή μπορεί να παρουσιάζει καλή βιοδιαθεσιμότητα και καλύτερη γαστρεντερική ανοχή σε σχέση με ορισμένες παραδοσιακές μορφές σιδήρου. Αυτό την έχει καταστήσει αντικείμενο ενδιαφέροντος, ιδιαίτερα για ανθρώπους που εμφανίζουν ενοχλήσεις με άλλα συμπληρώματα.
Η μορφή του σιδήρου έχει σημασία
Τα συμπληρώματα περιέχουν διαφορετικά άλατα ή ενώσεις σιδήρου. Ο θειικός σίδηρος είναι μία από τις πιο διαδεδομένες και οικονομικές επιλογές, όμως μπορεί να προκαλέσει δυσκοιλιότητα, ναυτία, κοιλιακό πόνο ή άλλες γαστρεντερικές ενοχλήσεις. Για τον λόγο αυτό έχουν εξεταστεί εναλλακτικές μορφές, μεταξύ των οποίων ο δισγλυκινικός σίδηρος. Ο δισγλυκινικός σίδηρος ανήκει στους λεγόμενους χηλικούς τύπους σιδήρου, καθώς το μέταλλο συνδέεται με οργανικό μόριο. Η συγκεκριμένη δομή θεωρείται ότι μπορεί να διευκολύνει την απορρόφησή του στο έντερο και παράλληλα να περιορίζει την ποσότητα ελεύθερου σιδήρου που έρχεται σε επαφή με το πεπτικό σύστημα.
Μελέτες έχουν δείξει ότι ο δισγλυκινικός σίδηρος μπορεί να παρουσιάζει υψηλότερη απορρόφηση και λιγότερες γαστρεντερικές ανεπιθύμητες ενέργειες σε σύγκριση με ορισμένα συμβατικά συμπληρώματα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητα η καλύτερη επιλογή για όλους. Η κατάλληλη μορφή και δόση εξαρτώνται από το αν υπάρχει πραγματική έλλειψη, πόσο σοβαρή είναι και ποια είναι η αιτία της.
Δεν χρειάζονται όλοι συμπλήρωμα
Η κόπωση από μόνη της δεν αποτελεί ένδειξη ότι υπάρχει έλλειψη σιδήρου. Χαμηλά επίπεδα μπορεί να εμφανιστούν για διαφορετικούς λόγους, όπως ανεπαρκής πρόσληψη μέσω της διατροφής, αυξημένες ανάγκες ή απώλεια αίματος. Επομένως, η λήψη συμπληρώματος χωρίς προηγούμενο έλεγχο μπορεί να μην αντιμετωπίσει την πραγματική αιτία της κόπωσης. Ο οργανισμός χρειάζεται σίδηρο για την παραγωγή αιμοσφαιρίνης, της πρωτεΐνης των ερυθρών αιμοσφαιρίων που μεταφέρει οξυγόνο στους ιστούς. Όταν τα αποθέματα μειώνονται σημαντικά, μπορεί να εμφανιστεί σιδηροπενική αναιμία και μαζί της συμπτώματα όπως κόπωση, αδυναμία, δύσπνοια και μειωμένη σωματική απόδοση. Η διατροφή παραμένει η βασική πηγή σιδήρου. Κρέας, ψάρια και θαλασσινά περιέχουν αιμικό σίδηρο, ο οποίος απορροφάται αποτελεσματικότερα, ενώ όσπρια, ξηροί καρποί, σπόροι και πράσινα φυλλώδη λαχανικά παρέχουν μη αιμικό σίδηρο. Η βιταμίνη C μπορεί να ενισχύσει την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου, γι’ αυτό ο συνδυασμός τροφίμων που περιέχουν σίδηρο με πηγές βιταμίνης C μπορεί να είναι χρήσιμος.
Για όσους χρειάζονται συμπλήρωμα, η καλύτερη επιλογή δεν καθορίζεται μόνο από το πόσο σίδηρο αναγράφει η συσκευασία. Η ποσότητα του στοιχειακού σιδήρου, η απορρόφηση, η ανοχή και η αιτία της έλλειψης είναι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη. Εάν υπάρχει διαπιστωμένη σιδηροπενία, η αντιμετώπιση θα πρέπει να γίνεται με βάση τις εργαστηριακές εξετάσεις και την καθοδήγηση επαγγελματία υγείας, ιδιαίτερα όταν η έλλειψη είναι σημαντική ή επιμένει.
