Ερευνητές διαπιστώνουν ότι οι χειρουργοί παρουσιάζουν υπερδιπλάσιο ποσοστό θανάτων από καρκίνο σε σύγκριση με άλλους γιατρούς
Νέα μελέτη από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ αναδεικνύει ανησυχητικά δεδομένα για τη θνησιμότητα των χειρουργών στις Ηνωμένες Πολιτείες, αποκαλύπτοντας σημαντικά υψηλότερα ποσοστά θανάτου από καρκίνο σε σύγκριση με άλλες επαγγελματικές ομάδες. Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό JAMA Surgery, οι χειρουργοί έχουν υπερδιπλάσιο ποσοστό θνησιμότητας από καρκίνο σε σχέση με τους γιατρούς που δεν ασκούν χειρουργική, καθώς και κατά 20% υψηλότερο από το ποσοστό των περισσότερων μη ιατρικών επαγγελμάτων.
Η έρευνα ανέλυσε δεδομένα από το Εθνικό Σύστημα Ζωτικών Στατιστικών των ΗΠΑ για το έτος 2023 και αφορούσε συνολικά 1.080.298 ενήλικες ηλικίας 25 έως 74 ετών. Από αυτούς, 224 ήταν χειρουργοί και 2.740 άλλοι γιατροί. Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα όπως η αιτία θανάτου, η ηλικία, το φύλο και το επάγγελμα, ενώ για τους υπολογισμούς ελήφθη υπόψη η τυποποίηση κατά φύλο και ηλικία με βάση τον πληθυσμό των ΗΠΑ του 2000.
Η θνησιμότητα στους χειρουργούς μετρήθηκε στους 355,3 θανάτους ανά 100.000 άτομα, έναντι 228,4 στους γιατρούς που δεν είναι χειρουργοί. Αν και το ποσοστό παραμένει αισθητά χαμηλότερο από τον μέσο όρο των υπόλοιπων εργαζομένων (632,5 ανά 100.000), η διαφορά εντός του ιατρικού επαγγέλματος είναι αξιοσημείωτη. Για παράδειγμα, οι δικηγόροι, οι μηχανικοί και οι επιστήμονες καταγράφουν θνησιμότητα 404,5 ανά 100.000.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αιτίες θανάτου. Οι χειρουργοί κατατάχθηκαν πολύ χαμηλά όσον αφορά θανάτους από αναπνευστικές παθήσεις, γρίπη, νεφρική ή ηπατική νόσο, σηψαιμία και διαβήτη. Ωστόσο, η εικόνα αλλάζει δραματικά στον καρκίνο. Η θνησιμότητα από κακοήθη νεοπλάσματα ήταν 193,2 ανά 100.000 στους χειρουργούς, υπερδιπλάσια από το 87,5 στους άλλους γιατρούς και υψηλότερη ακόμη και από τον μέσο όρο όλων των εργαζομένων, που ήταν 162,0. Η μελέτη εντοπίζει επίσης διαφορές σε επιμέρους κατηγορίες. Για παράδειγμα, οι θάνατοι από τροχαία ατυχήματα ήταν πιο συχνοί στους χειρουργούς (13,4 ανά 100.000) σε σχέση με άλλους γιατρούς (3,4), αν και λιγότεροι σε απόλυτους αριθμούς σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό των εργαζομένων (16,6). Η διαφορά αποδίδεται περισσότερο στη χαμηλότερη θνησιμότητα από άλλες αιτίες παρά σε αυξημένο κίνδυνο ατυχημάτων.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι το αυξημένο ποσοστό θανάτου από καρκίνο στους χειρουργούς δεν φαίνεται να συνδέεται με μειωμένη πρόσβαση σε ιατρική φροντίδα ή γνώση, δεδομένου ότι οι υπόλοιποι γιατροί έχουν συγκρίσιμα επίπεδα υγειονομικής ενημέρωσης και πρόσβασης. Αν αφαιρεθούν οι επιπλέον θάνατοι από καρκίνο, οι δείκτες θνησιμότητας χειρουργών και μη χειρουργών γιατρών συγκλίνουν. Το εύρημα αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μπορεί να υπάρχουν συγκεκριμένοι εργασιακοί παράγοντες στη χειρουργική πρακτική που συμβάλλουν στην αυξημένη συχνότητα καρκίνου. Αν και η μελέτη δεν προσδιορίζει αιτιακή σχέση, αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο η έκθεση σε αναισθητικά αέρια, ακτινοβολία, χειρουργικούς καπνούς ή το χρόνιο εργασιακό στρες να σχετίζονται με την εμφάνιση νεοπλασιών.
