Πώς μετετράπη ένα ευαίσθητο φρούτο εποχής σε ένα προϊόν διαθέσιμο στα ράφια των καταστημάτων κάθε μέρα του χρόνου
Στη δεκαετία του 1980 τα μύρτιλα αποτελούσαν μια αυστηρά εποχική απόλαυση. Αν ζούσατε στο βόρειο ημισφαίριο τα φρέσκα φρούτα ήταν διαθέσιμα μόνο το καλοκαίρι ενώ τον υπόλοιπο χρόνο η μόνη επιλογή ήταν η κατεψυγμένη μορφή τους. Αυτό δεν οφειλόταν στην έλλειψη ζήτησης αλλά στους βιολογικούς περιορισμούς του ίδιου του καρπού. Το μύρτιλο είχε λεπτή φλούδα ευαίσθητη σάρκα και περιορισμένη αντοχή στη μεταφορά καθώς η μούχλα και η απώλεια σταθερότητας εμφανίζονταν μέσα σε μόλις μία εβδομάδα υπό ψύξη. Η ανάγκη όμως των παραγωγών τροφίμων να επεκτείνουν την εμπορική περίοδο οδήγησε σε μια ριζική μεταμόρφωση της καλλιέργειας.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Botox: 25 γυναίκες στο νοσοκομείο μετά από αισθητικές ενέσεις – Συρροή περιστατικών αλλαντίασης
Η γενετική επανάσταση
Η μεγάλη αλλαγή ξεκίνησε από τη Φλόριντα όπου οι ερευνητές επιδίωξαν να δημιουργήσουν ποικιλίες που θα καρποφορούσαν νωρίς την άνοιξη. Για να το πετύχουν αυτό έπρεπε να ξεπεράσουν την ανάγκη του φυτού για χειμερινό ψύχος. Μέσω της διασταύρωσης των παραδοσιακών ποικιλιών με είδη του νότου δημιουργήθηκαν τα southern highbush μύρτιλα τα οποία απαιτούν ελάχιστες ώρες χαμηλών θερμοκρασιών. Αυτή η εξέλιξη επέτρεψε την καλλιέργεια σε περιοχές που προηγουμένως θεωρούνταν ακατάλληλες όπως το Περού και το Μεξικό ανατρέποντας τον παραδοσιακό γεωργικό χάρτη.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ιχθυέλαιο vs ωμέγα-3: Ποια είναι η πραγματική διαφορά και τι πρέπει να επιλέξετε
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Πότε είναι η κατάλληλη ώρα μέσα στην ημέρα για να πάρετε αντιοξειδωτικά
Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1990 και του 2000 οι προτεραιότητες της βελτίωσης των ποικιλιών μετατοπίστηκαν. Οι αγρότες χρειαζόταν υψηλές αποδόσεις και καρπούς που θα άντεχαν τη συσκευασία και τη μεταφορά σε μεγάλες αποστάσεις. Ποικιλίες όπως η Duke έγιναν ο σκελετός της βιομηχανίας λόγω της σκληρότητάς τους παρά το γεγονός ότι η γεύση τους περιγραφόταν συχνά ως ήπια έως ελαφρώς υπόξινη. Η ανθεκτικότητα έγινε το κύριο χαρακτηριστικό επιλογής υποσκελίζοντας μερικές φορές την ένταση του αρώματος που διέθεταν οι παλαιότερες άγριες ποικιλίες.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Η ευρωπαϊκή χώρα με τα περισσότερα κρούσματα σαλμονέλωσης – Μολυσμένα αυγά και κοτόπουλο η βασική αιτία
Η διάρκεια ζωής
Παράλληλα με τη γενετική η τεχνολογία της εφοδιαστικής αλυσίδας έκανε άλματα. Η βελτίωση των συστημάτων ψύξης και η χρήση συσκευασιών clamshell επέκτειναν τη διάρκεια ζωής του φρούτου από μία εβδομάδα σε σχεδόν έναν μήνα μέχρι το 2000. Με την εισαγωγή της αποθήκευσης σε ελεγχόμενη ατμόσφαιρα ορισμένες δοκιμές έδειξαν ότι τα μύρτιλα μπορούν να διατηρηθούν έως και 7 εβδομάδες με ελάχιστη απώλεια ποιότητας. Αυτή η εξέλιξη κατέστησε τη θαλάσσια μεταφορά εφικτή μειώνοντας το κόστος και επιτρέποντας τη μετακίνηση τεράστιων ποσοτήτων από τη Νότια Αμερική προς την Ευρώπη και την Ασία κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Η ζωή χωρίς κρέας: Τι συμβαίνει στο σώμα μας από την πρώτη κιόλας εβδομάδα
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Συμπληρώματα διατροφής: Ποια είναι πραγματικά απαραίτητα και ποια αποτελούν σπατάλη χρημάτων – Γιατρός εξηγεί
Η ζήτηση εκτοξεύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990 όταν τα μέσα ενημέρωσης άρχισαν να προβάλλουν τα μύρτιλα ως υπερτροφή λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε αντιοξειδωτικά. Αυτή η φήμη μετέτρεψε το φρούτο από ένα υλικό για πίτες σε ένα απαραίτητο καθημερινό σνακ για τον καταναλωτή που ενδιαφέρεται για την υγεία του. Ωστόσο αυτή η μαζικοποίηση έφερε και μια αστάθεια στην ποιότητα καθώς η βιομηχανία προτεραιοποίησε το μέγεθος και τη σταθερότητα έναντι της γεύσης οδηγώντας σε καρπούς που ήταν συχνά εντυπωσιακοί στην εμφάνιση αλλά υδαρή στη γεύση.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | 6 ασκήσεις ισορροπίας για δύναμη και σταθερότητα μετά τα 50
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Βρώσιμοι κάκτοι: Το άγνωστο «φάρμακο» της φύσης για σάκχαρο και χοληστερίνη
Από το 2010 και μετά παρατηρείται μια στροφή της βιομηχανίας προς την ανάκτηση της χαμένης γεύσης. Οι έρευνες έδειξαν ότι οι καταναλωτές επαναλαμβάνουν την αγορά μόνο όταν το προϊόν τους ικανοποιεί γευστικά. Τα άγρια μύρτιλα εξακολουθούν να υπερτερούν σε φαινολικό περιεχόμενο διαθέτοντας έως και 3 φορές περισσότερα αντιοξειδωτικά από τις καλλιεργούμενες ποικιλίες λόγω της υψηλότερης αναλογίας φλούδας προς σάρκα.
