Ο χυμός που μπορεί να αυξήσει σημαντικά τη μυϊκή δύναμη κατά τη διάρκεια της προπόνησης.
Για όσους επιδιώκουν ισχυρότερους μύες, η πρωτεΐνη μετά την προπόνηση θεωρείται εδώ και χρόνια απαραίτητη. Ωστόσο, νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ και τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ υποδεικνύει ότι ένα ακόμα στοιχείο μπορεί να ενισχύσει σημαντικά τη μυϊκή απόδοση: Ο χυμός παντζαριού.
Σύμφωνα με τη μελέτη, το κλειδί βρίσκεται στα διαιτητικά νιτρικά άλατα, το ενεργό μόριο που περιέχεται φυσικά στον χυμό παντζαριού. Προηγούμενες έρευνες είχαν ήδη δείξει ότι αυτά τα νιτρικά μπορούν να ενισχύσουν τόσο την αντοχή όσο και την απόδοση σε ασκήσεις υψηλής έντασης. Η νέα μελέτη, όμως, προχωρά ένα βήμα παραπέρα, προσδιορίζοντας με ακρίβεια τον μηχανισμό πίσω από αυτό το φαινόμενο.
Για να κατανοήσουν πώς τα νιτρικά ενισχύουν τη μυϊκή απόδοση, οι ερευνητές παρακολούθησαν την κατανομή τους στο σώμα, εξετάζοντας το σάλιο, το αίμα, τους μυς και τα ούρα 10 υγιών εθελοντών. Οι συμμετέχοντες κατανάλωσαν είτε χυμό παντζαριού πλούσιο σε νιτρικά είτε εικονικό φάρμακο (placebo).
Μία ώρα μετά την κατανάλωση, τους ζητήθηκε να εκτελέσουν μέγιστες συσπάσεις του τετρακέφαλου για πέντε λεπτά, χρησιμοποιώντας ένα ειδικό μηχάνημα γυμναστικής.
Οι συμμετέχοντες που είχαν καταναλώσει τα νιτρικά παρουσίασαν αύξηση της μυϊκής δύναμης κατά 7% σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Η ανάλυση των δειγμάτων έδειξε ότι τα επίπεδα νιτρικών στους μυς αυξήθηκαν σημαντικά, κάτι που, σύμφωνα με τους ερευνητές, συνδέεται άμεσα με την παραγωγή μονοξειδίου του αζώτου, ενός μορίου που διαστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία, βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος και ενισχύει τη μυϊκή λειτουργία.
«Η έρευνά μας παρέχει τα πιο σαφή στοιχεία μέχρι σήμερα σχετικά με το πώς τα διαιτητικά νιτρικά βελτιώνουν την ανθρώπινη μυϊκή απόδοση», εξηγεί ο καθηγητής Andy Jones, ειδικός στην Εφαρμοσμένη Φυσιολογία του Πανεπιστημίου του Έξετερ.
Η Δρ Barbora Piknova, από το Εθνικό Ινστιτούτο Διαβήτη, Πεπτικών και Νεφρικών Νοσημάτων των ΗΠΑ, προσθέτει ότι τα ευρήματα δεν αφορούν μόνο τη βελτίωση της αθλητικής απόδοσης, αλλά θα μπορούσαν να έχουν εφαρμογή και σε ιατρικούς τομείς που σχετίζονται με νευρομυϊκές και μεταβολικές διαταραχές.
