Επιστήμονες εντόπισαν την ηλικία-ορόσημο
Η κατανόηση της διαδικασίας της γήρανσης και της σταδιακής απώλειας της σωματικής ικανότητας αποτελεί κεντρικό πεδίο της ιατρικής έρευνας. Μια νέα, διαχρονική μελέτη από το Karolinska Institutet της Σουηδίας, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Cachexia, Sarcopenia and Muscle, προσφέρει νέα δεδομένα σχετικά με το πότε το ανθρώπινο σώμα φτάνει στο απόγειο των δυνατοτήτων του και πότε ξεκινά η φθίνουσα πορεία. Η έρευνα αυτή παρακολούθησε τους ίδιους συμμετέχοντες για ένα διάστημα 47 ετών, προσφέροντας μια σπάνια προοπτική για τη σωματική εξέλιξη του ανθρώπου από την εφηβεία έως την τρίτη ηλικία.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Καταγγελία για άδεια περιτυλίγματα χωρίς σοκολατάκια σε συσκευασία γνωστής εταιρείας – Το viral βίντεο και η απάντηση της εταιρείας
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Νέα ανάκληση παγωτού από τα ψυγεία μεγάλης αλυσίδας σούπερ μάρκετ
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της ανάλυσης, η ηλικία των 35 ετών αναδεικνύεται ως το βιολογικό «ζενίθ» για τις περισσότερες παραμέτρους της φυσικής κατάστασης. Μετά από αυτό το ορόσημο, παρατηρείται μια σταδιακή και σταθερή μείωση της μυϊκής δύναμης, της αντοχής και της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας. Το σημαντικότερο εύρημα της μελέτης SPAF (Swedish Physical Activity and Fitness) είναι ότι αυτή η υποχώρηση των επιδόσεων συμβαίνει ανεξάρτητα από το ιστορικό δραστηριότητας του ατόμου κατά τη διάρκεια της νεανικής του ηλικίας, υποδηλώνοντας την ύπαρξη ενός καθολικού βιολογικού προγράμματος γήρανσης.
Η δυναμική της μυϊκής δύναμης
Η μελέτη επικεντρώθηκε σε μετρήσεις της δύναμης λαβής, της μυϊκής αντοχής των κάτω άκρων και της αερόβιας ικανότητας. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ενώ οι επιδόσεις αυξάνονται σταθερά κατά τη διάρκεια της εφηβείας και της πρώτης ενήλικης ζωής, σταθεροποιούνται προσωρινά κοντά στην ηλικία των 30 ετών και ξεκινούν την πτωτική τους πορεία στα 35. Η απώλεια αυτή δεν είναι απότομη, αλλά συσσωρεύεται με την πάροδο των δεκαετιών, επηρεάζοντας τη λειτουργικότητα του οργανισμού σε μεγαλύτερες ηλικίες.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Σιρόπι – «απάτη» για ενίσχυση του ανοσοποιητικού αποσύρεται μετά από καταγγελία για παραπλανητική διαφήμιση
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Εντοπίστηκαν φρούτα με 8 επικίνδυνα φυτοφάρμακα σε επίπεδα πολλαπλάσια των επιτρεπτών ορίων
Η Maria Westerståhl, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, σημειώνει ότι η διαχρονική παρακολούθηση των ίδιων ατόμων επέτρεψε την απομόνωση των παραγόντων που επηρεάζουν τη γήρανση. Η πτώση των σωματικών ικανοτήτων φαίνεται να συνδέεται με αλλαγές στη μυϊκή μάζα και στη λειτουργία των μιτοχονδρίων, οι οποίες ξεκινούν νωρίτερα από ό,τι υποθέταμε στο παρελθόν. Παράλληλα, η μελέτη έδειξε ότι ο ρυθμός της παρακμής τείνει να επιταχύνεται μετά την ηλικία των 50 και 60 ετών, γεγονός που καθιστά την πρόληψη κατά τις προηγούμενες δεκαετίες κρίσιμη.
Παρά τη βιολογικά προκαθορισμένη πτώση, τα δεδομένα της έρευνας δείχνουν ότι η σωματική δραστηριότητα μπορεί να τροποποιήσει σημαντικά την κλίση της φθίνουσας πορείας. Συμμετέχοντες που υιοθέτησαν έναν δραστήριο τρόπο ζωής μετά την ηλικία των 35 ετών πέτυχαν βελτίωση της σωματικής τους ικανότητας κατά 5% έως 10%. Αυτό το εύρημα υπογραμμίζει την πλαστικότητα του ανθρώπινου οργανισμού, ο οποίος διατηρεί την ικανότητα να βελτιώνει τη μυϊκή του απόδοση και την αερόβια αντοχή του ακόμη και όταν η διαδικασία της γήρανσης έχει ήδη ξεκινήσει.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Σε ελληνικά ράφια παγούρι με «δηλητήριο» αλουμινίου – Δείτε μάρκα και φωτογραφία
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Οδός Ερμού: Πρόστιμο 2.500 ευρώ σε γνωστό παγωτατζίδικο μετά από καταγγελίες
Η μελέτη τονίζει ότι η άσκηση στη μέση ηλικία δεν λειτουργεί μόνο ως μέσο βελτίωσης των επιδόσεων, αλλά κυρίως ως ασπίδα προστασίας της αυτονομίας. Η διατήρηση της σωματικής ικανότητας πάνω από ένα συγκεκριμένο όριο ασφαλείας είναι αυτό που καθορίζει αν ένα άτομο θα παραμείνει λειτουργικό και ανεξάρτητο κατά την τρίτη ηλικία. Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Καρολίνσκα προγραμματίζουν την επόμενη φάση της μελέτης για το 2027, όταν οι συμμετέχοντες θα έχουν φτάσει στο 68ο έτος της ηλικίας τους, προκειμένου να αξιολογήσουν τις μακροχρόνιες επιπτώσεις της άσκησης στην πρόληψη της σαρκοπενίας και της ευπάθειας.
