Μεταανάλυση 17 μελετών δείχνει στατιστικά σημαντική συσχέτιση ακόμη και μετά από προσαρμογή για κλασικούς καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου
Η περιοδοντίτιδα εξετάζεται τα τελευταία χρόνια ως παράγοντας κινδύνου για οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου μέσα από τον φακό της συστηματικής φλεγμονής. Νεότερη συστηματική ανασκόπηση και μεταανάλυση συγκέντρωσε και ανέλυσε το σύνολο των διαθέσιμων επιδημιολογικών δεδομένων με στόχο να αποτιμήσει τη σχέση μεταξύ περιοδοντικής νόσου και εμφάνισης οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου. Η μελέτη εκπονήθηκε από ερευνητές του Guizhou University of Traditional Chinese Medicine και του Second Affiliated Hospital of Guizhou University of Traditional Chinese Medicine και δημοσιεύθηκε στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό BMC Oral Health.
Οι συγγραφείς ανέλυσαν δεδομένα από 17 παρατηρησιακές μελέτες με συνολικό δείγμα 146.001 ατόμων εκ των οποίων 3.199 είχαν υποστεί οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Οι μελέτες προέρχονταν από Ευρώπη Ασία Αμερική και Μέση Ανατολή. Η συνολική στατιστική ανάλυση έδειξε ότι τα άτομα με περιοδοντίτιδα είχαν αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου με συνολικό λόγο πιθανοτήτων 1,84. Η συσχέτιση παρέμεινε στατιστικά σημαντική μετά από αναλύσεις ευαισθησίας και μετά την προσαρμογή για πιθανή μεροληψία δημοσίευσης, με τον λόγο πιθανοτήτων να μειώνεται στο 1,26, τιμή που αντιστοιχεί σε σχετική αύξηση του κινδύνου εμφάνισης οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου κατά 26% σε σύγκριση με άτομα χωρίς περιοδοντίτιδα. Οι περισσότερες από τις επιμέρους μελέτες είχαν προσαρμόσει τα αποτελέσματά τους για καθιερωμένους καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου, όπως ηλικία, φύλο, κάπνισμα, αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη, δυσλιπιδαιμία και δείκτη μάζας σώματος.
Στην ανάλυση των επιμέρους περιοδοντικών παραμέτρων καταγράφηκαν διαφοροποιήσεις στο μέγεθος της συσχέτισης. Η αιμορραγία κατά την ανίχνευση εμφάνισε λόγο πιθανοτήτων 2,90, τιμή που αντιστοιχεί σε σχετική αύξηση του κινδύνου εμφράγματος κατά 190%. Η απώλεια κλινικής πρόσφυσης συσχετίστηκε με λόγο πιθανοτήτων 1,76, δηλαδή σχετική αύξηση του κινδύνου κατά 76%, ενώ το βάθος των θυλάκων εμφάνισε λόγο πιθανοτήτων 1,15, που αντιστοιχεί σε αύξηση κατά 15%. Οι ακτινογραφικοί δείκτες εμφάνισαν τις ισχυρότερες συσχετίσεις, με την ακτινογραφική απώλεια οστού να συνδέεται με λόγο πιθανοτήτων 8,85, δηλαδή σχετική αύξηση του κινδύνου κατά 785%, και το εναπομένον ύψος οστού με λόγο πιθανοτήτων 1,59, που αντιστοιχεί σε αύξηση κατά 59%. Αντίστοιχη σχετική αύξηση κινδύνου καταγράφηκε και σε άτομα με σοβαρή απώλεια δοντιών σε προχωρημένα στάδια περιοδοντικής καταστροφής.
Οι συγγραφείς ανέλυσαν την ετερογένεια των αποτελεσμάτων και διαπίστωσαν ότι ο τύπος της μελέτης και ο τρόπος ορισμού της περιοδοντίτιδας επηρέαζαν το μέγεθος της συσχέτισης. Οι μελέτες κοόρτης έδειξαν χαμηλότερους λόγους κινδύνου σε σύγκριση με τις μελέτες case control ενώ οι μελέτες που βασίστηκαν σε διοικητικούς κωδικούς ICD 10 κατέγραψαν ασθενέστερες συσχετίσεις σε σχέση με εκείνες που χρησιμοποίησαν κλινικά και ακτινογραφικά κριτήρια.
Στο θεωρητικό υπόβαθρο της μελέτης περιγράφεται ο ρόλος της χρόνιας φλεγμονής που προκαλείται από περιοδοντικά παθογόνα όπως το Porphyromonas gingivalis τα οποία μπορούν να εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος και να εντοπιστούν σε αθηρωματικές πλάκες. Η παρατεταμένη ανοσολογική ενεργοποίηση και η αύξηση φλεγμονωδών δεικτών όπως η C reactive protein και η interleukin 6 συνδέονται με ενδοθηλιακή δυσλειτουργία αποσταθεροποίηση πλακών και αυξημένη πιθανότητα θρομβωτικών συμβαμάτων.
Η μεταανάλυση καταγράφει με συστηματικό τρόπο ότι τόσο οι δείκτες ενεργού φλεγμονής όσο και οι δείκτες σωρευτικής και μη αναστρέψιμης περιοδοντικής καταστροφής εμφανίζουν στατιστική συσχέτιση με το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Τα δεδομένα προέρχονται αποκλειστικά από παρατηρησιακές μελέτες και παρουσιάζουν σημαντική ετερογένεια γεγονός που καταγράφεται αναλυτικά από τους συγγραφείς. Οι ίδιοι επισημαίνουν ότι απαιτούνται περαιτέρω προοπτικές μελέτες για τη διερεύνηση της χρονικής αλληλουχίας και της αιτιότητας χωρίς να τροποποιούν τα αριθμητικά ευρήματα που προκύπτουν από τη συγκεντρωτική ανάλυση.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12869943/
