Επιστημονική σύνοψη της EFSA για τις μη ενωσιακές απομονώσεις του Phytophthora ramorum και τις καταστροφικές του συνέπειες στα ευρωπαϊκά δάση
Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) συνέταξε την Κάρτα Έρευνας για τα Παράσιτα στο πλαίσιο της εντολής της για την επιτήρηση των φυτικών παρασίτων, η οποία εστιάζει στις απομονώσεις του Phytophthora ramorum που προέρχονται από περιοχές εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Βόρεια Αμερική και η Ασία. Η καθοδήγηση αυτή είναι ζωτικής σημασίας για την προστασία των δασικών πόρων της ΕΕ.
Ο Phytophthora ramorum είναι ένας ωομύκητας γνωστός για τον “αιφνίδιο θάνατο της βελανιδιάς” (Sudden Oak Death) στις ΗΠΑ, ενώ στην Ευρώπη έχει γίνει μια αναδυόμενη απειλή για τα δάση, τα πάρκα και τους κήπους. Αν και αρχικά, από το 1993 έως το 2003, η παρουσία του φαινόταν να περιορίζεται σε φυτώρια και καλλωπιστικά φυτά, όπως τα ροδόδενδρα και τα βίβουρνα, από το 2003 και μετά καταγράφηκαν σοβαρές προσβολές σε δενδρώδη είδη στη Μεγάλη Βρετανία και την Ολλανδία.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Επικίνδυνο βακτήριο στη γραμμή παραγωγής εργοστασίου – Αποσύρει όλες τις έτοιμες σαλάτες από τα ράφια της λιανικής
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Salmonella στα πουλερικά: Επιστήμονες ανακάλυψαν νέα μέθοδο περιορισμού της
Η πιο δραματική εξέλιξη στην Ευρώπη ήταν η προσβολή της Ιαπωνικής Λάρικας (Larix kaempferi) που ξεκίνησε το 2009 στη Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία. Αυτό το γεγονός έδειξε ότι το παθογόνο μπορούσε να προκαλέσει εκτεταμένες νεκρώσεις σε τεχνητά δάση. Εκτιμάται ότι μέχρι το 2012, οι προσβολές είχαν επεκταθεί σε περίπου 3.000 εκτάρια δασών στη Μεγάλη Βρετανία, με την ανάγκη για υλοτόμηση εκατομμυρίων δένδρων ώστε να σταματήσει η εξάπλωση της ασθένειας.
Η Κάρτα Έρευνας της EFSA παρέχει λοιπόν λεπτομερή στοιχεία για την αντιμετώπιση του κινδύνου από αυτές τις μη ενωσιακές κλωνικές σειρές (όπως η NA1 και η NA2), οι οποίες θεωρούνται πιθανώς πιο επιθετικές. Το έγγραφο περιλαμβάνει πληροφορίες για τους πιθανούς ξενιστές στην Ευρώπη, όπως η Οξιά (Fagus sylvatica) και η Δρυς (Quercus cerris), και καθοδηγεί τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών ώστε να εφαρμόζουν μια στατιστικά ορθή και βασισμένη στον κίνδυνο προσέγγιση για την επιτήρηση των φυτικών παρασίτων, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα.
