Νέα έρευνα δείχνει ότι, παρότι έχουν τις ίδιες θερμίδες, τα δύο βασικά σάκχαρα ενεργοποιούν διαφορετικά «κυκλώματα» πείνας στον εγκέφαλο και δεν προκαλούν την ίδια αίσθηση κορεσμού
Μια νέα μελέτη από το Monell Chemical Senses Center που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Neuron, αποκαλύπτει ότι η γλυκόζη και η φρουκτόζη, δύο από τα πιο κοινά σάκχαρα στη διατροφή μας, δεν έχουν την ίδια επίδραση στο πόσο χορτασμένοι νιώθουμε, παρότι παρέχουν τον ίδιο αριθμό θερμίδων. Η έρευνα δείχνει ότι τα δύο σάκχαρα «μιλούν» διαφορετικά στο σύστημα εντέρου–εγκεφάλου και επηρεάζουν με διαφορετικό τρόπο τους μηχανισμούς της πείνας.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Επιστρέφει το best seller σεμινάριο Food Safety Culture Advanced Training Course μετά το έντονο ενδιαφέρον των επαγγελματιών του κλάδου
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η γλυκόζη έχει ισχυρότερη ικανότητα να μειώνει τη δραστηριότητα των νευρώνων AgRP, οι οποίοι αποτελούν βασικό «κέντρο πείνας» στον εγκέφαλο. Όταν αυτοί οι νευρώνες ενεργοποιούνται, αυξάνεται η όρεξη και η αναζήτηση τροφής, ενώ όταν καταστέλλονται, το αίσθημα κορεσμού ενισχύεται. Αντίθετα, η φρουκτόζη φαίνεται να επηρεάζει αυτούς τους μηχανισμούς πιο ήπια, κάτι που σημαίνει ότι ο εγκέφαλος δεν λαμβάνει το ίδιο ισχυρό σήμα «έχω χορτάσει».
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Η απάτη με το νερό στα κατεψυγμένα ψάρια που αυξάνει το βάρος και «φουσκώνει» την τιμή – Αποκαλυπτική Ευρωπαϊκή Έκθεση
Γιατί η γλυκόζη φαίνεται πιο «χορταστική»
Στα πειράματα σε ζώα, η γλυκόζη κατάφερε να καταστείλει πιο έντονα τη δραστηριότητα των νευρώνων πείνας σε σύγκριση με τη φρουκτόζη, γεγονός που υποδηλώνει πιο ισχυρό σήμα κορεσμού. Η διαφορά αυτή δεν σχετίζεται με τις θερμίδες, αλλά με το πώς κάθε σάκχαρο ενεργοποιεί διαφορετικά βιολογικά μονοπάτια. Η φρουκτόζη, αντίθετα, ενεργοποιεί ένα διαφορετικό σύστημα σηματοδότησης που περιλαμβάνει την ορμόνη PYY, η οποία δρα μέσω του πνευμονογαστρικού νεύρου και επηρεάζει πιο ήπια τους νευρώνες της πείνας. Όταν αυτό το μονοπάτι μπλοκαρίστηκε, η επίδραση της φρουκτόζης σχεδόν εξαφανίστηκε, δείχνοντας ότι η δράση της είναι πιο εξαρτημένη και λιγότερο «ισχυρή» σε επίπεδο κορεσμού.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Η απάτη με το νερό στα κατεψυγμένα ψάρια που αυξάνει το βάρος και «φουσκώνει» την τιμή – Αποκαλυπτική Ευρωπαϊκή Έκθεση
Με απλά λόγια, η γλυκόζη φαίνεται να «κλείνει» πιο αποτελεσματικά τους μηχανισμούς πείνας στον εγκέφαλο, ενώ η φρουκτόζη αφήνει μεγαλύτερο περιθώριο ενεργοποίησης της όρεξης.
Δεν είναι μόνο θέμα πείνας
Αν και τα δύο σάκχαρα δεν οδήγησαν σε μεγάλες διαφορές στην ποσότητα τροφής που καταναλώθηκε βραχυπρόθεσμα, οι ερευνητές παρατήρησαν κάτι πιο ενδιαφέρον: Oι διατροφικές προτιμήσεις των ζώων άλλαζαν με βάση το ποιο σάκχαρο προκαλούσε μεγαλύτερη αναστολή των νευρώνων πείνας. Ακόμη πιο χαρακτηριστικό ήταν το εύρημα για το σιρόπι καλαμποκιού υψηλής φρουκτόζης (HFCS), ένα μείγμα φρουκτόζης και γλυκόζης που χρησιμοποιείται ευρέως στη βιομηχανία τροφίμων. Το HFCS φάνηκε να είναι πιο «ελκυστικό» και να επηρεάζει πιο έντονα τη δραστηριότητα των νευρώνων AgRP, γεγονός που μπορεί να εξηγεί γιατί ορισμένα επεξεργασμένα τρόφιμα και ροφήματα θεωρούνται ιδιαίτερα εύγευστα και δύσκολα περιορίζονται στην κατανάλωση.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Delivery: Βρέθηκαν παθογόνοι μικροοργανισμοί στις τσάντες μεταφοράς
Τελικά ποιο μας χορταίνει περισσότερο;
Τα ευρήματα δείχνουν ότι, παρότι γλυκόζη και φρουκτόζη έχουν την ίδια θερμιδική αξία, δεν προκαλούν το ίδιο σήμα κορεσμού στον εγκέφαλο. Η γλυκόζη φαίνεται να συνδέεται με ισχυρότερη καταστολή των νευρώνων πείνας και άρα με πιο έντονο αίσθημα πληρότητας, ενώ η φρουκτόζη δρα πιο ήπια και μέσω διαφορετικών βιολογικών οδών. Η μελέτη αναδεικνύει ότι ο έλεγχος της πείνας δεν είναι απλώς θέμα θερμίδων, αλλά μια πολύ πιο σύνθετη διαδικασία όπου το έντερο, οι ορμόνες και ο εγκέφαλος «συζητούν» διαφορετικά ανάλογα με το είδος του σακχάρου που καταναλώνουμε.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | PFAS: Η προειδοποίηση Ελληνίδας επιστήμονα για το TFA και την επίδρασή του σε εγκυμοσύνη και γονιμότητα
