Νέα έρευνα από την Αυστραλία ανατρέπει την παλιά ιδέα για τη σχέση μεταξύ της άσκησης και των καρδιακών παλμών
Νέα αυστραλιανή μελέτη ανατρέπει τον μύθο ότι η άσκηση «ξοδεύει» τους καρδιακούς παλμούς. Οι φυσικά fit άνθρωποι κάνουν περίπου 10% λιγότερους παλμούς το 24ωρο, χάρη στους χαμηλότερους καρδιακούς ρυθμούς ηρεμίας, κάτι που συνδέεται με μεγαλύτερη μακροζωία και καλύτερη καρδιαγγειακή υγεία.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι αθλητικά δραστήριοι συμμετέχοντες είχαν μέσο καρδιακό ρυθμό 68 παλμούς/λεπτό, έναντι 76 στους μη αθλούμενους. Σε μία ημέρα αυτό μεταφράζεται σε περίπου 97.920 παλμούς για τους πρώτους και 109.440 για τους δεύτερους — εξοικονόμηση κοντά στους 11.500 παλμούς ημερησίως.
Ο επικεφαλής της έρευνας, καθηγητής La Gerche, από το HEART Laboratory (με τη στήριξη των St Vincent’s Institute of Medical Research και Victor Chang Cardiac Research Institute), εξηγεί ότι, παρότι στην προπόνηση η καρδιά δουλεύει πιο έντονα, οι πολύ χαμηλοί ρυθμοί στην ανάπαυση «αντισταθμίζουν και με το παραπάνω» την ημερήσια επιβάρυνση.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο JACC: Advances, κατέγραψε σε ιδιαίτερα γυμνασμένα άτομα ρυθμούς ηρεμίας έως και 40 παλμούς/λεπτό, έναντι του τυπικού εύρους 70–80. Άρα, ακόμη κι αν στην άσκηση εμφανίζονται υψηλότερες κορυφώσεις, ο συνολικός ημερήσιος αριθμός παλμών παραμένει χαμηλότερος σε σχέση με τα άτομα που δεν γυμνάζονται.
Τα δεδομένα αυτά αντικρούουν την παλιά αντίληψη ότι το σώμα λειτουργεί σαν «μπαταρία» με περιορισμένη ενέργεια και πως η άσκηση την εξαντλεί. Αντιθέτως, η συστηματική κίνηση βελτιώνει τον μεταβολισμό και την απόδοση της καρδιάς: όσο πιο fit κάποιος, τόσο πιο αργά «χτυπά» η καρδιά του για τις υπόλοιπες 23 ώρες της ημέρας.
Η χαμηλή καρδιακή συχνότητα ηρεμίας αποτελεί δείκτη καλής φυσικής κατάστασης και ισχυρό προγνωστικό μακροπρόθεσμης υγείας. Η αύξηση της φυσικής δραστηριότητας, όταν γίνεται με ασφάλεια, μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου και συνδέεται με καλύτερη ψυχική υγεία και μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής.
Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι τα μεγαλύτερα οφέλη προκύπτουν από το πέρασμα από «καθόλου fit» σε «μέτρια fit». Λίγες ώρες στοχευμένης άσκησης την εβδομάδα αρκούν για να βελτιωθεί αισθητά η αποδοτικότητα της καρδιάς και να «μετρά» περισσότερο κάθε παλμός, ενώ οι προσωρινές αυξήσεις παλμών σε ακραίες αντοχές δεν αναιρούν τη συνολική ωφέλεια της τακτικής, μέτριας άσκησης.
