Ένα κοινό αλλά ανεξήγητο φαινόμενο που συνδέεται με τη σωματική δραστηριότητα
Η άσκηση θεωρείται συνήθως ευεργετική για την υγεία μας, όμως κάποιες φορές το σώμα επιλέγει να μας ανταμείψει με τρόπους… λιγότερο ευχάριστους. Ανάμεσα σε αυτά τα «ανταλλάγματα», ξεχωρίζει ένας έντονος, διαπεραστικός πόνος που εμφανίζεται συχνά κάτω από το θώρακα κατά τη διάρκεια της άσκησης. Γνωστός ανεπίσημα ως πόνος στο πλάι και επιστημονικά ως παροδικός κοιλιακός πόνος σχετιζόμενος με την άσκηση, το φαινόμενο είναι κοινό αλλά η αιτιολογία του παραμένει ασαφής.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Τι είναι η ουσία θεαμπρονίνη και προς τι ο “χαμός”;
Η ένταση του πόνου μπορεί να εμφανιστεί ως μια απλή ενόχληση ή ως ένας οξύς πόνος που μοιάζει να διαπερνά το σώμα. Το εντυπωσιακό είναι ότι, παρά τη συχνότητα με την οποία εμφανίζεται, οι αιτίες του παραμένουν ασαφείς. Υπάρχουν αρκετές θεωρίες που προσπαθούν να εξηγήσουν τον μηχανισμό πίσω από αυτόν τον πόνο, αλλά καμία δεν έχει επιβεβαιωθεί οριστικά. Μερικές από τις πιο διαδεδομένες υποθέσεις περιλαμβάνουν την ανεπαρκή ροή αίματος στο διάφραγμα, τις μυϊκές κράμπες ή τη μηχανική πίεση στους συνδέσμους της κοιλιακής χώρας.
Η θεωρία που φαίνεται να συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη επιστημονική αποδοχή είναι αυτή του ερεθισμού του τοιχωματικού περιτοναίου, δηλαδή του εξωτερικού στρώματος της μεμβράνης που περιβάλλει την κοιλιακή κοιλότητα. Υποστηρίζεται πως η αυξημένη τριβή ανάμεσα στα στρώματα του περιτοναίου, λόγω της έντονης κινητικότητας κατά την άσκηση, ενδέχεται να προκαλεί πόνο. Έρευνες που μελετούν τον πόνο σε άλλα σημεία του σώματος που σχετίζεται με το περιτόναιο δείχνουν πως επιδεινώνεται με την κίνηση και υποχωρεί όταν αυτή σταματήσει. Αν και τα δεδομένα είναι ενθαρρυντικά, δεν είναι ακόμη αρκετά ώστε να τεκμηριωθεί πλήρως η θεωρία.
Ανεξάρτητα από το ποια είναι τελικά η πραγματική αιτία, υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες που φαίνεται να επηρεάζουν την πιθανότητα εμφάνισης του πόνου στο πλάι. Για παράδειγμα, η κατανάλωση βαριών γευμάτων ή μεγάλης ποσότητας υγρών λίγο πριν από την άσκηση φαίνεται να επιδεινώνει το πρόβλημα, ενώ η σταδιακή προθέρμανση και η ήπια ένταση στην αρχή της προπόνησης μπορεί να μειώσουν την εμφάνισή του. Επιπλέον, η βελτίωση της συνολικής φυσικής κατάστασης φαίνεται να συμβάλλει στην πρόληψη, αν και ακόμη και καλά γυμνασμένοι άνθρωποι δεν είναι απρόσβλητοι από το φαινόμενο.
