Επειδή η υψηλή αρτηριακή πίεση συνήθως εξελίσσεται χωρίς εμφανή συμπτώματα, μπορεί να παραμένει απαρατήρητη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτός είναι και ο λόγος που χαρακτηρίζεται συχνά ως «σιωπηλός δολοφόνος», καθώς η απουσία ενοχλήσεων δεν σημαίνει ότι η πίεση βρίσκεται σε φυσιολογικά επίπεδα. Σύμφωνα με το EatingWell, καρδιολόγοι επισημαίνουν τέσσερις λιγότερο προφανείς ενδείξεις που μπορεί να συνδέονται με υπέρταση και να αποτελούν αφορμή για μέτρηση της πίεσης, χωρίς όμως καμία από αυτές να αρκεί από μόνη της για τη διάγνωση.
Η μόνη αξιόπιστη μέθοδος για να διαπιστωθεί αν κάποιος έχει υπέρταση είναι η μέτρηση της αρτηριακής πίεσης. Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ επισημαίνουν ότι η υπέρταση συνήθως δεν προκαλεί προειδοποιητικά σημάδια ή συμπτώματα, με αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι να μην γνωρίζουν ότι την έχουν.
Η συχνή ανάγκη για ούρηση κατά τη διάρκεια της νύχτας, ιδιαίτερα όταν κάποιος ξυπνά δύο ή περισσότερες φορές, έχει συσχετιστεί σε ερευνητικές μελέτες με την υπέρταση. Μια πιθανή εξήγηση αφορά την επίδραση της αυξημένης πίεσης στη λειτουργία των νεφρών, αλλά και την ανακατανομή των υγρών του σώματος όταν κάποιος ξαπλώνει. Η συσσώρευση υγρών στα κάτω άκρα κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να επιστρέφει στην κυκλοφορία όταν το σώμα βρίσκεται σε οριζόντια θέση, αυξάνοντας την παραγωγή ούρων. Μελέτη που περιλαμβάνεται στις πηγές του EatingWell έχει εξετάσει ειδικά τη σχέση ανάμεσα στη νυκτουρία και την υπέρταση.
Μια αλλαγή στην όραση, όπως θολή όραση ή δυσκολία στην εστίαση, μπορεί επίσης σε ορισμένες περιπτώσεις να σχετίζεται με αυξημένη αρτηριακή πίεση. Η υπέρταση μπορεί να προκαλέσει βλάβες στα μικροσκοπικά αγγεία του αμφιβληστροειδούς και να επηρεάσει την αιμάτωση των ματιών. Ωστόσο, οι αλλαγές στην όραση έχουν πολλές πιθανές αιτίες, από οφθαλμολογικές παθήσεις έως ημικρανίες, επομένως δεν αποτελούν από μόνες τους ένδειξη υπέρτασης. Η τακτική οφθαλμολογική εξέταση μπορεί παράλληλα να αποκαλύψει αγγειακές αλλοιώσεις που σχετίζονται με την αρτηριακή πίεση.
Οι δυσκολίες στον ύπνο αποτελούν ακόμη μία κατάσταση που έχει συνδεθεί με την υπέρταση, αν και η σχέση είναι σύνθετη και δεν σημαίνει ότι η αϋπνία αποτελεί σύμπτωμα της υψηλής πίεσης. Η κακή ποιότητα ύπνου και η υπνική άπνοια μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο υπέρτασης, ενώ σύμφωνα με το EatingWell η ίδια η υπέρταση μπορεί επίσης να συνδέεται με διαταραχές του ύπνου. Ιδιαίτερα η υπνική άπνοια προκαλεί επαναλαμβανόμενες διαταραχές της αναπνοής, χαμηλότερα επίπεδα οξυγόνου και αυξημένη καταπόνηση του καρδιαγγειακού συστήματος.
Το τέταρτο σημάδι αφορά την εύκολη δύσπνοια κατά τη σωματική προσπάθεια, όπως όταν κάποιος λαχανιάζει περισσότερο από το αναμενόμενο ανεβαίνοντας μια σκάλα. Η παρατεταμένα αυξημένη αρτηριακή πίεση αναγκάζει την καρδιά να εργάζεται πιο έντονα για να προωθήσει το αίμα, γεγονός που με την πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγές στον καρδιακό μυ και να επηρεάσει την ανοχή στην άσκηση. Η δύσπνοια, ωστόσο, μπορεί να οφείλεται σε πολλές διαφορετικές αιτίες και χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση όταν είναι νέα, επίμονη ή επιδεινώνεται.
Το σημαντικότερο στοιχείο παραμένει ότι η απουσία αυτών των ενδείξεων δεν αποκλείει την υπέρταση. Η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία και τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων τονίζουν ότι η τακτική μέτρηση είναι ο μόνος τρόπος να διαπιστωθεί αν η αρτηριακή πίεση βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα. Σύμφωνα με τα σημερινά αμερικανικά κριτήρια, πίεση από 130/80 mmHg και πάνω θεωρείται υψηλή, ενώ μια μέτρηση πάνω από 180/120 mmHg, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από πόνο στο στήθος, δύσπνοια, αδυναμία ή μούδιασμα, αλλαγές στην όραση ή δυσκολία στην ομιλία, απαιτεί άμεση ιατρική αντιμετώπιση.
