Τέσσερα συμπληρώματα διατροφής έχουν συγκεντρώσει το ενδιαφέρον για την πιθανή συμβολή τους στον έλεγχο των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, με διαφορετικούς μηχανισμούς δράσης και διαφορετικό βαθμό επιστημονικής τεκμηρίωσης. Πρόκειται για το ψύλλιο, τη μυο-ινοσιτόλη, το μαγνήσιο και την κανέλα, τα οποία παρουσιάζονται από διαιτολόγους σε πρόσφατο δημοσίευμα του EatingWell ως συμπληρωματικές επιλογές για τη διαχείριση της γλυκόζης.
Η εικόνα από την επιστημονική βιβλιογραφία είναι πάντως πιο σύνθετη. Το Εθνικό Κέντρο Συμπληρωματικής και Ολοκληρωμένης Υγείας των ΗΠΑ αναφέρει ότι για ορισμένα συμπληρώματα υπάρχουν ενδείξεις πιθανού οφέλους, αλλά τα περισσότερα δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς ώστε να μπορούν να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα για την πρόληψη ή τη θεραπεία του διαβήτη. Παράλληλα, ορισμένα μπορούν να αλληλεπιδράσουν με φάρμακα.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Θανάσιμα αγγούρια: Ανάκληση-μαμούθ σχεδόν 34 τόνων μετά την επιδημία Salmonella με 69 κρούσματα και έναν θάνατο
Ψύλλιο και μυο-ινοσιτόλη
Το ψύλλιο είναι διαλυτή φυτική ίνα που σχηματίζει ένα παχύρρευστο υλικό στο πεπτικό σύστημα και μπορεί να επιβραδύνει την απορρόφηση των υδατανθράκων. Για τον λόγο αυτό, η κατανάλωσή του γύρω από τα γεύματα μπορεί να περιορίζει τις απότομες αυξήσεις της γλυκόζης μετά το φαγητό. Η δράση αυτή δεν σημαίνει ότι το ψύλλιο αποτελεί θεραπεία για τον διαβήτη, αλλά ότι η αύξηση της πρόσληψης διαλυτών φυτικών ινών μπορεί να αποτελεί μέρος μιας συνολικά πιο κατάλληλης διατροφής.
Η μυο-ινοσιτόλη, μια ουσία που συμμετέχει σε κυτταρικές διεργασίες και στη σηματοδότηση της ινσουλίνης, έχει μελετηθεί ιδιαίτερα σε ανθρώπους με αντίσταση στην ινσουλίνη. Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι μπορεί να βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη και ορισμένους δείκτες μεταβολισμού της γλυκόζης. Τα αποτελέσματα όμως εξαρτώνται από τον πληθυσμό, τη δόση και τη διάρκεια της παρέμβασης, επομένως δεν μπορεί να θεωρηθεί γενικευμένη λύση για όλους όσοι θέλουν να μειώσουν το σάκχαρό τους.
Τι γνωρίζουμε για το μαγνήσιο και την κανέλα
Το μαγνήσιο είναι απαραίτητο για πολλές μεταβολικές λειτουργίες και συμμετέχει και στη διαδικασία με την οποία ο οργανισμός χρησιμοποιεί τη γλυκόζη. Η χαμηλή πρόσληψη μαγνησίου έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο διαταραχών του μεταβολισμού της γλυκόζης, ενώ ορισμένες μετα-αναλύσεις έχουν δείξει ότι η συμπληρωματική χορήγηση μπορεί να βελτιώνει ορισμένους δείκτες, ιδιαίτερα σε άτομα με διαβήτη ή αυξημένο κίνδυνο. Ωστόσο, το Εθνικό Κέντρο Συμπληρωματικής και Ολοκληρωμένης Υγείας επισημαίνει ότι τα δεδομένα δεν επαρκούν ακόμη για να αποτελέσουν βάση κλινικών οδηγιών.
Η κανέλα είναι ίσως το πιο γνωστό από τα τέσσερα συστατικά. Έχει μελετηθεί σε αρκετές κλινικές δοκιμές και μετα-αναλύσεις, με ορισμένες να καταγράφουν μείωση της γλυκόζης νηστείας και βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη. Τα αποτελέσματα όμως δεν είναι συνεπή μεταξύ των μελετών, καθώς διαφέρουν η ποσότητα, η μορφή της κανέλας, η διάρκεια της χορήγησης και τα χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων. Το NCCIH χαρακτηρίζει τα διαθέσιμα δεδομένα ως περιορισμένα και επισημαίνει ότι χρειάζεται περισσότερη έρευνα.
Υπάρχει επίσης θέμα ασφάλειας, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούνται μεγάλες ποσότητες συμπληρωμάτων. Η κοινή κανέλα cassia περιέχει κουμαρίνη, μια ουσία που σε υψηλές προσλήψεις μπορεί να επιβαρύνει το ήπαρ, ενώ το μαγνήσιο από συμπληρώματα σε υψηλές δόσεις μπορεί να προκαλέσει διάρροια και κοιλιακές κράμπες. Για το μαγνήσιο, το ανώτατο όριο πρόσληψης από συμπληρώματα και φάρμακα για τους ενήλικες στις ΗΠΑ είναι 350 mg την ημέρα, εκτός εάν υπάρχει διαφορετική ιατρική σύσταση.
Το σημαντικότερο σημείο αφορά όσους ήδη λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή για τον διαβήτη. Η προσθήκη ενός συμπληρώματος που επηρεάζει τη γλυκόζη μπορεί θεωρητικά να ενισχύσει τη δράση των φαρμάκων και να οδηγήσει σε ανεπιθύμητα χαμηλά επίπεδα σακχάρου, ενώ ορισμένα συστατικά μπορούν να αλληλεπιδράσουν και με άλλα φάρμακα. Για τον λόγο αυτό, οι επίσημες οδηγίες δεν αντιμετωπίζουν τα συγκεκριμένα προϊόντα ως υποκατάστατα της θεραπείας.
Η συνολική επιστημονική εικόνα επομένως δεν δείχνει ότι υπάρχει κάποιο συμπλήρωμα που μπορεί από μόνο του να «ρυθμίσει» το σάκχαρο. Οι πιθανές επιδράσεις τους εξετάζονται κυρίως ως συμπληρωματικές παρεμβάσεις, ενώ η διατροφή, η σωματική δραστηριότητα, ο ύπνος και, όταν χρειάζεται, η φαρμακευτική αγωγή παραμένουν οι βασικοί άξονες της διαχείρισης της γλυκόζης.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
