Νέα δεδομένα από τη JAMA
Σε μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο The Journal of the American Medical Association (JAMA), ερευνητές εξέτασαν την επικράτηση και τις τάσεις του μεταβολικού συνδρόμου μεταξύ των ενηλίκων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το μεταβολικό σύνδρομο, το οποίο είναι μια συστάδα παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου, συνδέεται με αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η σταθμισμένη επικράτηση του μεταβολικού συνδρόμου ανέρχεται στο 38,7%, δηλαδή σχεδόν τέσσερις στους δέκα ενήλικες πληρούν τα κριτήρια διάγνωσης. Αν και η συνολική επικράτηση παρέμεινε στατιστικά σταθερή μεταξύ του 2013 και του 2023, οι αναλύσεις υποομάδων αποκάλυψαν ανησυχητικές και διευρυνόμενες ανισότητες βάσει της ηλικίας και της φυλής.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Σκεύη κουζίνας από πλαστικό, σιλικόνη και αλουμίνιο: Ποια είναι ασφαλή και ποια επικίνδυνα – Αναλυτικός οδηγός
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ανακαλούνται μπαχαρικά από αλυσίδες σούπερ μάρκετ λόγω αφλατοξινών
Παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της επικράτησης μεταξύ των ενηλίκων ηλικίας 60 ετών και άνω, όπου το ποσοστό αυξήθηκε από το 50,2% το 2013-14 στο 62,4% την περίοδο 2021-23. Επίσης, καταγράφηκε σημαντική αύξηση στους μη Ισπανόφωνους αφροαμερικανούς, ενώ στις νεότερες ηλικιακές ομάδες τα ποσοστά παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό σταθερά.
Η μέτρια αύξηση της υπερτριγλυκεριδαιμίας, ενός από τα συστατικά του συνδρόμου, μπορεί να αντανακλά δυσλιπιδαιμία που σχετίζεται με την παχυσαρκία, επιδείνωση των διατροφικών συνηθειών ή διακοπή της τήρησης της φαρμακευτικής αγωγής κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Χριστούγεννα και παιχνίδια: Ελβετική δοκιμή εντόπισε κίνδυνο πνιγμού σε λούτρινα των Temu και Shein
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Δύο πιστολάκια μαλλιών αποσύρονται λόγω κινδύνου ηλεκτροπληξίας και πυρκαγιάς – Ευρωπαϊκή ειδοποίηση
Οι αξιοσημείωτες δημογραφικές διαφορές, ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους και τους αφροαμερικανούς, ενδέχεται να αντικατοπτρίζουν υψηλότερη έκθεση σε χρόνιους στρεσογόνους παράγοντες, συμπεριφορικούς παράγοντες ή εμπόδια στην πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη. Οι συγγραφείς της μελέτης καταλήγουν ότι οι συνεχείς προσπάθειες για τη βελτίωση του τρόπου ζωής, η συνέχεια της φροντίδας και η προληπτική διαχείριση παραμένουν ζωτικής σημασίας για τη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου, ιδίως στους ευάλωτους πληθυσμούς.
