Νέα έρευνα αποκαλύπτει πώς ορμόνες, στρες και δείκτης μάζας σώματος αλληλεπιδρούν για να επιταχύνουν την ανάπτυξη
Η ηλικία στην οποία τα κορίτσια μπαίνουν στην εφηβεία δεν είναι απλώς ένα βιολογικό γεγονός. Επηρεάζει τον κίνδυνο για ορισμένες ασθένειες στην ενήλικη ζωή, μεταξύ των οποίων ο καρκίνος του μαστού. Η πρώιμη εκδήλωση της ανάπτυξης του στήθους και η πρώιμη εμμηναρχή συνδέονται με 20 έως 30% αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού. Νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism αποκαλύπτει για πρώτη φορά πώς ακριβώς το στρες, το σωματικό βάρος και ορισμένες ορμόνες συνεργάζονται για να επιταχύνουν αυτή τη διαδικασία.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Δυσανεξία στη λακτόζη ή στο γάλα; Οι διαφορές που πρέπει να γνωρίζετε
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ| Lidl It: Συναγερμός για «premium» δημοφιλές προϊόν με επικίνδυνο βακτήριο που προκαλεί σοβαρές λοιμώξεις
Η μελέτη LEGACY Girls Study παρακολούθησε 1.040 κορίτσια ηλικίας 6 έως 13 ετών σε πέντε κέντρα, εκ των οποίων το 51% είχε οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού και το 49% αποτελούσε ομάδα σύγκρισης. Οι συμμετέχουσες αξιολογήθηκαν κάθε έξι μήνες, με μετρήσεις ορμονών στα ούρα, ανθρωπομετρικές εξετάσεις και αξιολόγηση ψυχοκοινωνικού στρες. Το κεντρικό εύρημα είναι εντυπωσιακό. Κορίτσια με υψηλά επίπεδα γλυκοκορτικοειδών, αυξημένο δείκτη μάζας σώματος και υψηλό στρες εμφάνισαν ανάπτυξη στήθους (thelarche) 7,2 μήνες νωρίτερα από εκείνες που είχαν χαμηλά επίπεδα και στα τρία αυτά χαρακτηριστικά. Η αλληλεπίδραση μεταξύ στρες και σωματικού βάρους αποδείχθηκε κρίσιμη: υψηλός ΔΜΣ σε συνδυασμό με υψηλό στρες επιτάχυνε επίσης την εμμηναρχή, ενώ υψηλός ΔΜΣ με χαμηλό στρες συνδεόταν αντίθετα με καθυστερημένη εμμηναρχή στα κορίτσια με αυξημένα γλυκοκορτικοειδή.
Γιατί αυτή η τριάδα επιταχύνει την εφηβεία
Ο μηχανισμός που προτείνουν οι ερευνητές είναι ο εξής: Το χρόνιο στρες διεγείρει τα επινεφρίδια να παράγουν γλυκοκορτικοειδή και ανδρογόνα σε υψηλότερα επίπεδα. Ο λιπώδης ιστός, ο οποίος είναι αυξημένος σε κορίτσια με υψηλότερο ΔΜΣ, μετατρέπει αυτά τα ανδρογόνα σε οιστρογόνα, τα οποία με τη σειρά τους οδηγούν στην ανάπτυξη του στήθους. Έτσι, το στρες και το σωματικό βάρος δεν λειτουργούν απλά παράλληλα αλλά συνεργιστικά, ο ένας παράγοντας ενισχύει τη δράση του άλλου.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ελληνικό γιαούρτι: Γιατί εξαφανίζεται από τα ράφια στο εξωτερικό εν ριπή οφθαλμού; Η εξήγηση του Πανεπιστημίου Νέας Νότιας Ουαλίας
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Κρέας και άνοια: Ποιο είδος προστατεύει τον εγκέφαλο και ποιο τον επιβαρύνει; – Μελέτη
Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτές οι συσχετίσεις εμφανίστηκαν ανεξάρτητα από το αν τα κορίτσια είχαν ή όχι οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού, γεγονός που δείχνει ότι το φαινόμενο αφορά τον γενικό πληθυσμό.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Έτοιμες σαλάτες: Πώς η Listeria επιβιώνει από το χωράφι μέχρι το πιάτο και τι προκαλεί στον άνθρωπο
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Τοξική πικροδάφνη: Το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο διαχωρίζει τον θεωρητικό κίνδυνο από την πραγματική επιδημιολογική εικόνα
Οι ερευνητές προτείνουν ότι εξετάσεις ορμονικής παρακολούθησης μεταξύ 8 και 10 ετών, σε συνδυασμό με παρεμβάσεις για τη μείωση του στρες και τη διαχείριση του σωματικού βάρους, θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην έγκαιρη αναγνώριση κοριτσιών με αυξημένο κίνδυνο για μετέπειτα προβλήματα υγείας. Δεδομένου ότι οι συγκεκριμένες ορμόνες που μελετήθηκαν έχουν συνδεθεί σε προηγούμενες μελέτες με έως 2,6 φορές υψηλότερες πιθανότητες καρκίνου μαστού, η παρακολούθησή τους από νωρίς θα μπορούσε να αποκτήσει κλινική σημασία, ιδίως καθώς τα ποσοστά καρκίνου μαστού σε νεαρές γυναίκες συνεχίζουν να αυξάνονται.
