Ένας φόρος 20% στη ζάχαρη στην Αυστραλία θα μπορούσε να αποτρέψει εκατομμύρια περιστατικά τερηδόνας, νόσου των ούλων και απώλειας δοντιών, σύμφωνα με νέα μελέτη που υπολόγισε για πρώτη φορά το συνολικό όφελος μιας τέτοιας πολιτικής για τη στοματική υγεία. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι, εάν εφαρμοζόταν ένα τέτοιο μέτρο, θα μπορούσαν να αποφευχθούν περίπου 3,7 εκατομμύρια νέα περιστατικά τερηδόνας, 191.000 περιστατικά περιοδοντίτιδας και 115.000 περιπτώσεις πλήρους απώλειας δοντιών κατά τη διάρκεια της ζωής του πληθυσμού που εξετάστηκε. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο BMJ Public Health, βασίστηκε στον πληθυσμό της Αυστραλίας το 2019 και εξέτασε τις πιθανές επιπτώσεις ενός φόρου 20% στη ζάχαρη, όχι μόνο στην παχυσαρκία και στις μεταβολικές παθήσεις, αλλά και στη στοματική υγεία. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι η συγκεκριμένη πολιτική θα μπορούσε να προσφέρει περίπου 511.000 έτη ζωής προσαρμοσμένα στην υγεία, από τα οποία περίπου το 24% θα προερχόταν από την αποφυγή παθήσεων του στόματος.
Το κόστος της ζάχαρης για τα δόντια
Η σύνδεση ανάμεσα στην υψηλή κατανάλωση ζάχαρης και στην τερηδόνα είναι γνωστή, όμως η συγκεκριμένη έρευνα επιχειρεί να αποτυπώσει το μέγεθος της επίδρασης μιας πολιτικής που θα περιόριζε την κατανάλωση σε επίπεδο πληθυσμού. Τα ζαχαρούχα ποτά βρίσκονται στο επίκεντρο, καθώς η συχνή κατανάλωσή τους αυξάνει την έκθεση των δοντιών στα σάκχαρα και συνδέεται με τερηδόνα, ενώ η κακή στοματική υγεία μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρότερη νόσο των ούλων και τελικά σε απώλεια δοντιών. Στην Αυστραλία, σχεδόν 32% των ενηλίκων ηλικίας 15 ετών και άνω αντιμετωπίζουν μη θεραπευμένη τερηδόνα, σύμφωνα με τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη. Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι παθήσεις του στόματος επηρεάζουν περίπου 3,5 δισεκατομμύρια ανθρώπους, γεγονός που δείχνει γιατί οι ερευνητές θεωρούν ότι η διατροφική πολιτική μπορεί να αποτελέσει εργαλείο πρόληψης πέρα από τις ατομικές συμβουλές για τη στοματική υγιεινή. Η μείωση της κατανάλωσης ζάχαρης δεν αφορά μόνο την αποφυγή της τερηδόνας. Η νέα ανάλυση συνυπολογίζει για πρώτη φορά στην Αυστραλία και την περιοδοντίτιδα και την πλήρη απώλεια δοντιών, διευρύνοντας την εικόνα για τις πιθανές επιπτώσεις μιας πολιτικής φορολόγησης. Από τις εκτιμώμενες 115.000 περιπτώσεις πλήρους απώλειας δοντιών που θα μπορούσαν να αποφευχθούν, περίπου 76.000 θα συνδέονταν με τη μείωση της απώλειας δοντιών λόγω τερηδόνας και περίπου 39.000 με τη μείωση της απώλειας δοντιών λόγω περιοδοντίτιδας.
Ένα από τα βασικά επιχειρήματα των ερευνητών είναι ότι ένας φόρος στα ζαχαρούχα προϊόντα λειτουργεί διαφορετικά από τις συστάσεις προς τους καταναλωτές να περιορίσουν μόνοι τους τη ζάχαρη. Πρόκειται για μέτρο σε επίπεδο πληθυσμού, το οποίο μπορεί να αλλάξει τις επιλογές που είναι διαθέσιμες και οικονομικά ελκυστικές, αντί να βασίζεται αποκλειστικά στη θέληση κάθε ανθρώπου να αλλάξει διατροφικές συνήθειες. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτό μπορεί να συμβάλει και στη μείωση των ανισοτήτων στην υγεία, καθώς οι συνέπειες της υψηλής κατανάλωσης ζάχαρης δεν κατανέμονται ομοιόμορφα στον πληθυσμό. Οι άνδρες αναμένεται, σύμφωνα με το μοντέλο, να αποκομίσουν μεγαλύτερο μέρος των οφελών από ένα τέτοιο μέτρο, καθώς καταναλώνουν περισσότερα ζαχαρούχα ποτά και παρουσιάζουν υψηλότερα αρχικά επίπεδα ορισμένων παθήσεων του στόματος. Πρόκειται για εκτίμηση του μοντέλου και όχι για αποτέλεσμα μιας πραγματικής εφαρμογής φόρου, επομένως τα αριθμητικά οφέλη περιγράφουν το πιθανό αποτέλεσμα ενός σεναρίου πολιτικής και δεν αποτελούν καταγεγραμμένες περιπτώσεις που ήδη αποφεύχθηκαν.
