Πόσο συχνά σκέφτεται κάποιος το φαγητό μέσα στην ημέρα; Για αρκετούς ανθρώπους οι σκέψεις αυτές μπορεί να είναι τόσο συχνές ώστε να περιγράφονται πλέον με τον όρο «food noise», μια έκφραση που έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στις συζητήσεις γύρω από την παχυσαρκία και τα φάρμακα GLP-1. Νέα μελέτη δείχνει ότι το φαινόμενο, όπως το αντιλαμβάνονται οι ίδιοι οι άνθρωποι, είναι αρκετά συχνό, χωρίς όμως να έχει ακόμη ξεκαθαριστεί εάν πρόκειται για ένα πραγματικά νέο φαινόμενο ή για μια νέα ονομασία παλαιότερα γνωστών εμπειριών, όπως οι έντονες λιγούρες, η ενασχόληση με το φαγητό ή η απώλεια ελέγχου στο φαγητό.
Η μελέτη των Daisuke Hayashi και Travis Masterson από το Πανεπιστήμιο Pennsylvania State βασίστηκε σε δευτερογενή ανάλυση δεδομένων από την έρευνα SBM Omnibus Survey του Μαΐου 2026. Το δείγμα περιλάμβανε 1.000 ενήλικες στις ΗΠΑ και οι συμμετέχοντες ρωτήθηκαν εάν βιώνουν εμπειρίες που οι ίδιοι θα περιέγραφαν ως «food noise». Η αξιολόγηση έγινε με μία μόνο ερώτηση και επομένως δεν αποτελεί διάγνωση ούτε λεπτομερή μέτρηση της έντασης ή της διάρκειας των σκέψεων αυτών. Οι ερευνητές χαρακτηρίζουν τα αποτελέσματα διερευνητικά και υπογραμμίζουν ότι χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να καθοριστεί τι ακριβώς μετρά ο συγκεκριμένος όρος.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Εσπρέσο ή φίλτρου; Πώς η παρασκευή του καφέ αλλάζει όσα φτάνουν στο έντερο
Οι μισοί αναφέρουν ότι το βιώνουν
Το 50,89% των συμμετεχόντων δήλωσε ότι βιώνει «food noise» τουλάχιστον περιστασιακά, ενώ το 17,98% ανέφερε ότι το βιώνει συχνά, δηλαδή «συχνά» ή «πάντα». Η συχνότητα ήταν υψηλότερη στις γυναίκες, καθώς το 22,70% δήλωσε συχνή εμπειρία έναντι 12,68% των ανδρών. Υψηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν επίσης στους νεότερους ενήλικες, με το 26,5% των ατόμων έως 29 ετών να αναφέρει συχνό «food noise», έναντι 13,5% μεταξύ των ατόμων ηλικίας 60 ετών και άνω.
Ιδιαίτερα ισχυρή ήταν η σχέση με την αίσθηση απώλειας ελέγχου στο φαγητό. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, τα άτομα που ανέφεραν απώλεια ελέγχου είχαν σχεδόν έξι φορές μεγαλύτερες πιθανότητες να αναφέρουν συχνότερο «food noise» (OR 5,95). Παράλληλα, το φαινόμενο συνδέθηκε με προσπάθειες απώλειας βάρους, περιορισμό της πρόσληψης τροφής για αλλαγή του βάρους ή του σχήματος του σώματος και χειρότερη αυτοαξιολόγηση της ποιότητας της διατροφής και της ψυχικής υγείας.
Η μελέτη δεν αποδεικνύει, ωστόσο, ότι οι επίμονες σκέψεις για το φαγητό προκαλούν χειρότερη ψυχική υγεία ή ότι αποτελούν από μόνες τους αιτία υπερφαγίας. Ο σχεδιασμός της ήταν διατομεακός, επομένως οι συσχετίσεις δεν μπορούν να ερμηνευθούν ως σχέσεις αιτίας και αποτελέσματος. Επιπλέον, οι ερευνητές σημειώνουν ότι ο όρος μπορεί να επικαλύπτεται με ήδη γνωστές έννοιες, όπως οι λιγούρες, η διατροφική ενασχόληση και η διαταραγμένη διατροφική συμπεριφορά.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Γιατί οι μύες μας γίνονται πιο αδύναμοι όσο μεγαλώνουμε;
Το παράδοξο εύρημα για τα φάρμακα GLP-1
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία αφορά τα φάρμακα GLP-1. Το 25,76% των σημερινών χρηστών και το 26,78% όσων είχαν χρησιμοποιήσει στο παρελθόν τέτοια φάρμακα ανέφεραν συχνό «food noise», έναντι 16,30% των μη χρηστών. Μετά την προσαρμογή για άλλους παράγοντες, η τρέχουσα χρήση GLP-1 παρέμεινε ανεξάρτητα συνδεδεμένη με 60% υψηλότερες πιθανότητες συχνότερου «food noise».
Το αποτέλεσμα φαίνεται αρχικά παράδοξο, επειδή προηγούμενες αναφορές έχουν συνδέσει τη χρήση GLP-1 με μείωση των επίμονων σκέψεων γύρω από το φαγητό. Οι συγγραφείς προτείνουν ότι μπορεί να υπάρχει selection bias, καθώς τα άτομα που λαμβάνουν GLP-1 μπορεί εξαρχής να έχουν παχυσαρκία, μεγαλύτερη αντιδραστικότητα στα διατροφικά ερεθίσματα ή δυσκολίες στον έλεγχο της πρόσληψης τροφής. Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι η θεραπεία μπορεί να κάνει τους ανθρώπους περισσότερο συνειδητοποιημένους για προηγούμενες εμπειρίες που σήμερα περιγράφουν ως «food noise». Οι υποθέσεις αυτές, όμως, χρειάζονται μελλοντική διαχρονική έρευνα για να ελεγχθούν.
Οι ερευνητές επισημαίνουν τελικά ότι το «food noise» μπορεί να μην αποτελεί ένα εντελώς νέο φαινόμενο αλλά μια νέα δημοφιλή ονομασία για εμπειρίες που η επιστήμη μελετά εδώ και χρόνια με διαφορετικούς όρους. Η αυξανόμενη χρήση του όρου, ιδιαίτερα σε συζητήσεις για φάρμακα απώλειας βάρους, καθιστά σημαντικό να διαχωριστεί η καθημερινή περιγραφή μιας εμπειρίας από μια κλινικά ορισμένη διαταραχή.
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Obesity Science & Practice.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
- Το παράσιτο που προκάλεσε ακατάσχετη διάρροια και αφυδάτωση σε χιλιάδες πολίτες στις ΗΠΑ εντοπίστηκε και στην Ιταλία – Αρρώστησε γυναίκα χωρίς ταξίδι στο εξωτερικό
- 30 άτομα με συμπτώματα τροφικής δηλητηρίασης μετά από δεξίωση γάμου σε ξενοδοχείο – Δέσμευση τροφίμων, πρόστιμο και αναστολή λειτουργίας
- Λουκέτο σε ιδιωτική κλινική στη Θεσσαλονίκη: Έκαναν χημειοθεραπείες σε ασθενείς χωρίς διάγνωση κακοήθειας – Τα ευρήματα της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας
- Πλαίσιο: Πρόστιμο 2.500 ευρώ για υπερτιμολόγηση στο ταμείο και ελλιπείς αναγραφές τιμών
- Κάρυ: Επικίνδυνα φυτοφάρμακα και απολυμαντικά στις περισσότερες μάρκες της αγοράς που εξετάστηκαν
- Μπλόκο σε καμπάνια κλινικής στα social που υποστήριζε ότι θεραπεύει τον αυτισμό στα παιδιά με βλαστοκύτταρα (βίντεο)
- Lidl: Τα προϊόντα που απαγορεύεται πλέον να πουλάει με δικαστική απόφαση – Ημερήσιο πρόστιμο 5.000 ευρώ
