Πόσο μας προστατεύει η συνήθεια να καλύπτουμε την κοινόχρηστη λεκάνη με χαρτί υγείας
Πόσες φορές έχετε βρεθεί σε μια κοινόχρηστη τουαλέτα να παλεύετε με τον χώρο, την αμηχανία και –κυρίως– την αηδία; Να προσπαθείτε να κρατηθείτε σε μια άβολη ημικαθιστή στάση, με τους μηρούς να καίνε και τα χέρια να ψάχνουν ισορροπία, μόνο και μόνο για να αποφύγετε την επαφή με τη λεκάνη; Ή να απλώνετε χαρτί σε κάθε διαθέσιμη επιφάνεια, λες και στήνετε αυτοσχέδιο προστατευτικό φράγμα, πριν τολμήσετε καν να πλησιάσετε; Αυτές οι τελετουργίες είναι τόσο συνηθισμένες που πολλοί τις θεωρούν αυτονόητες, σχεδόν απαραίτητες για την προσωπική τους ασφάλεια. Ένας ειδικός όμως έρχεται να ανατρέψει όσα πιστεύουμε για τις «σωτήριες» αυτές κινήσεις και να εξηγήσει πόσο λειτουργικές –ή μη– είναι στην πραγματικότητα.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Σε ελληνικά ράφια επικίνδυνο μπαχαρικό με ουσία που συνδέεται με καρκίνο και βλάβες στο ήπαρ – Δείτε μάρκα, εταιρεία και φωτογραφία
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Τροφικές δηλητηριάσεις από μολυσμένο τυρί – Ανακλήθηκε πάνω από 1,5 τόνος προϊόντων τυροκομικής μονάδας
Η πρώτη αντίδραση σε αρκετές δημόσιες τουαλέτες είναι η αποστροφή. Βρωμιά, δυσοσμία και ένα γενικό αίσθημα εγκατάλειψης συχνά σε κάνουν να θέλεις να κλείσεις την πόρτα και να φύγεις. Όμως όταν η κύστη ή το έντερο πιέζουν, δεν υπάρχει διαφυγή. Κρατάς την αναπνοή σου και προσπαθείς να αγνοήσεις εικόνες και μυρωδιές. Σύμφωνα με τον Markus Egert, καθηγητή Μικροβιολογίας και Υγιεινής στο Πανεπιστήμιο Furtwangen, στο oekotest, καταρχήν αυτό το έντονο αίσθημα αηδίας είναι έμφυτο. Η φύση «μας προειδοποιεί» ώστε να αποφεύγουμε ό,τι μπορεί να μεταφέρει παθογόνους μικροοργανισμούς, όπως τα περιττώματα.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Είναι ο καφές τόσο «αθώος» όσο πιστεύουμε; Νέα έρευνα για την παρουσία τοξικού μολύβδου
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Κρούσματα ηπατίτιδας από κατεψυγμένες φράουλες
Αλλά πόσο κινδυνεύουμε πραγματικά από μια επίσκεψη σε δημόσια τουαλέτα; Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες μελέτες που να δείχνουν πόσες γαστρεντερικές λοιμώξεις ξεκινούν από εκεί, αλλά σίγουρα είναι δυνατό να συναντήσει κανείς επικίνδυνα μικρόβια, ειδικά αν πριν χρησιμοποίησε την τουαλέτα κάποιος με λοίμωξη όπως ο νοροϊός. Μικρή ποσότητα του ιού αρκεί για να προκαλέσει μετάδοση. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει μια σημαντική λεπτομέρεια που μπορεί να ηρεμήσει πολλούς: μικρόβια που καταλήγουν στο δέρμα των μηρών, στα ρούχα ή στους γλουτούς δεν αρκούν για να αρρωστήσουμε. Για να υπάρξει πραγματικός κίνδυνος, πρέπει να φτάσουν στο στόμα.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ανακαλείται μέλι για λόγους ασφάλειας – Σοβαρή αστοχία ενέχει κίνδυνο υγείας
Ο μεγάλος κίνδυνος προκύπτει όταν αγγίζουμε επιφάνειες γεμάτες μικρόβια και συνεχίζουμε την ημέρα μας χωρίς να πλύνουμε τα χέρια μας. Ο ειδικός επιμένει πως το σημαντικότερο μέτρο υγιεινής είναι το σχολαστικό πλύσιμο των χεριών μετά τη χρήση της τουαλέτας: βρέξιμο, καλό σαπούνισμα για τουλάχιστον 20–30 δευτερόλεπτα, ξέβγαλμα και προσεκτικό στέγνωμα, κατά προτίμηση με χαρτί.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης στην τουαλέτα, ο στόχος είναι να αγγίζουμε όσο λιγότερα γίνεται. Όσο για τη συνήθεια να καλύπτουμε τη λεκάνη με χαρτί, ο καθηγητής θεωρεί ότι συχνά κάνει τα πράγματα χειρότερα. Το έξτρα «στήσιμο» αυξάνει τις επαφές με επιφάνειες που διαφορετικά δεν θα αγγίζαμε, και αν το χαρτί μετακινηθεί, αναγκαζόμαστε να το ξαναφτιάξουμε, αγγίζοντας ακόμη περισσότερα. Αν κάποιος δεν θέλει με τίποτα να καθίσει στη λεκάνη, η «στάση του σκιέρ» –ημικαθιστή θέση πάνω από τη λεκάνη– είναι μια επιλογή. Απαιτεί γερά πόδια και καλή… “στόχευση”, ώστε να διατηρηθεί ο χώρος καθαρός και να μη βρεθούν σταγόνες στη λεκάνη ή στο κάθισμα.
Για ένα πιο υγιεινό περιβάλλον, είναι χρήσιμο να κλείνουμε το καπάκι πριν τραβήξουμε το καζανάκι. Έτσι περιορίζονται τα σταγονίδια που εκτοξεύονται στο χώρο και μειώνεται η πιθανότητα διασποράς μικροβίων. Και, φυσικά, το να μείνουμε όσο το δυνατόν λιγότερο μέσα στην ξένη τουαλέτα είναι κάτι που οι περισσότεροι κάνουμε έτσι κι αλλιώς. Όπως σημειώνει ο Egert, δεν χρειάζεται όμως να κρατάμε την αναπνοή μας – αρκεί να μη χαλαρώνουμε σε έναν χώρο όπου κυκλοφορούν πολλά αερολυματικά σωματίδια.
